Katalog podatności CVE

W podatności CVE-2001-1308 występują luki w formacie ciągów w iPlanet Directory Server 4.1.4 i wcześniejszych wersjach, które pozwalają zdalnym atakującym na spowodowanie awarii serwera oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu. Problem został zademonstrowany przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

iPlanet Directory Server w wersji 4.1.4 i wcześniejszych (LDAP) umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez nieprawidłową długość pól BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Podatności w serwerze Qualcomm Eudora WorldMail mogą umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Serwer Oracle Internet Directory w wersjach 2.1.1.x i 3.0.1 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez nieprawidłowe kodowania wartości IDENTYFIKATORA OBIEKTU BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Przepełnienie bufora w Teamware Office Enterprise Directory umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi (crash) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

W systemach Critical Path (1) InJoin Directory Server oraz (2) LiveContent Directory występują przepełnienia bufora, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii (denial of service) oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Lotus Domino R5 przed wersją R5.0.7a umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (awarii) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez różne pakiety z półprawidłowymi kodowaniami BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Wersje iPlanet Directory Server 4.1.4 i wcześniejsze zawierają podatność na przepełnienie bufora w protokole LDAP, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie awarii serwera oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu. Podatność została zademonstrowana przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Serwery Critical Path InJoin Directory oraz LiveContent Directory są podatne na ataki zdalne, które mogą prowadzić do awarii usługi (denial of service) oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu. Problem ten wynika z nieprawidłowych kodowań BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Menedżer zadań w systemie Windows 2000 nie pozwala lokalnym użytkownikom na zakończenie procesów o nazwach z wielkimi literami, takich jak winlogon.exe, csrss.exe, smss.exe i services.exe. To może umożliwić lokalnym użytkownikom instalację koni trojańskich, które nie mogą być zatrzymane przez Menedżera zadań.

Przepełnienia bufora w IBM SecureWay 3.2.1 umożliwiają zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Wersje Lotus Domino R5 przed R5.0.7a zawierają podatności związane z formatowaniem ciągów, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii usługi oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Network Associates PGP Keyserver w wersji 7.0 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez wyjątkowe kodowania BER, co może prowadzić do przepełnienia bufora. Problem został zademonstrowany przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Teamware Office Enterprise Directory umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, poprzez nieprawidłowe kodowania dla określonych typów obiektów BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

Statyczna tabela symboli jądra w module jądra ładowanym dynamicznie (dlkm) w HP-UX 11.11 nie jest prawidłowo skonfigurowana, co umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Wersje Lotus Domino R5 przed R5.0.7a zawierają podatność na przepełnienie bufora, która może być wykorzystana przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii usługi oraz potencjalnego wykonania dowolnego kodu. Zostało to udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

IBM SecureWay w wersji 3.2.1 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie awarii (denial of service) oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu, poprzez nieprawidłowe kodowania dla pola L w kodowaniu BER, co zostało udowodnione przez zestaw testowy PROTOS LDAPv3.

AdLogin.pm w AdCycle w wersji 1.15 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym ominięcie uwierzytelniania i uzyskanie uprawnień poprzez wstrzyknięcie kodu SQL w argumencie $password.

Serwer telnet dla sprzętu 3Com, takiego jak PS40 SuperStack II, nie opóźnia ani nie rozłącza zdalnych atakujących, którzy podają nieprawidłową nazwę użytkownika lub hasło. Ułatwia to przełamanie zabezpieczeń serwera za pomocą ataków typu brute force.

Podatność na atak typu format string w Check Point VPN-1/FireWall-1 4.1 pozwala zdalnemu, uwierzytelnionemu administratorowi zapory ogniowej na wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie formatów ciągów w połączeniu kontrolnym.