Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.09.02)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
Podatność CVE-2002-0174 dotyczy nsd na systemie SGI IRIX przed wersją 6.5.11, która pozwala lokalnym użytkownikom na nadpisywanie dowolnych plików oraz uzyskanie uprawnień roota poprzez atak symlink na plik nsd.dump.
Microsoft Internet Explorer w wersjach 5.01 i 6.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez złośliwie sformatowane nagłówki Content-Disposition i Content-Type. Te nagłówki powodują, że aplikacja dla podrobionego typu pliku przekazuje plik do systemu operacyjnego do obsługi, zamiast zgłaszać komunikat o błędzie.
Microsoft Internet Explorer w wersjach 5.01, 5.5 i 6.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu z mniejszymi ograniczeniami bezpieczeństwa poprzez źle sformatowaną stronę internetową, która wymaga połączenia NetBIOS. Jest to podatność znana jako 'Zone Spoofing poprzez źle sformatowaną stronę'.
Podatność typu cross-site scripting w Internet Explorer 6.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie skryptów w strefie lokalnego komputera za pomocą URL, który wykorzystuje lokalny plik zasobów HTML. Jest to znana podatność 'Cross-Site Scripting w lokalnym pliku HTML'.
Microsoft Internet Explorer w wersjach 5.01 i 6.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez złośliwe nagłówki Content-Disposition i Content-Type. Te nagłówki mogą spowodować, że aplikacja dla podrobionego typu pliku przekaże plik do systemu operacyjnego do obsługi, zamiast zgłosić komunikat o błędzie.
W funkcji cfsd_calloc w Solaris cachefsd występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wysłanie żądania z długą nazwą katalogu i pamięci podręcznej.
PowerFTP Personal FTP Server w wersjach od 2.03 do 2.10 przechowuje wrażliwe informacje o kontach w formacie tekstowym w pliku ftpserver.ini. Umożliwia to atakującym, którzy mają dostęp do tego pliku, uzyskanie uprawnień.
Przepełnienie bufora w programie vpnclient dla UNIX VPN Client przed wersją 3.5.2 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień administratora poprzez długą nazwę profilu w argumencie połączenia.
Wielokrotne przepełnienia bufora w Oracle Web Cache dla Oracle 9i Application Server (9iAS) umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieznanych wektorów.
Przepełnienie bufora w mIRC w wersji 5.91 i wcześniejszych umożliwia zdalnemu serwerowi wykonanie dowolnego kodu na kliencie poprzez długą nazwę użytkownika.
Przepełnienie bufora w (1) sastcpd w SAS/Base 8.0 i 8.1 oraz (2) objspawn w SAS/Integration Technologies 8.0 i 8.1 umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez dużą argumentację wiersza poleceń.
Etype Eserv 2.97 umożliwia zdalnym atakującym przekierowywanie ruchu do innych witryn za pomocą komendy PORT, co jest znane jako 'FTP bounce'.
Funkcja trybu bezpiecznego (safe_mode) w PHP od wersji 3.0 do 4.1.0 pozwala atakującym z dostępem do bazy danych MySQL na obejście ograniczeń dostępu trybu bezpiecznego oraz na odczyt dowolnych plików za pomocą poleceń SQL 'LOAD DATA INFILE LOCAL'.
Microsoft Outlook 2000 i 2002, gdy jest skonfigurowany do używania Microsoft Word jako edytora wiadomości e-mail, nie blokuje skryptów używanych podczas edytowania wiadomości w formacie HTML lub Rich Text Format (RTF). To może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnych skryptów poprzez wiadomość e-mail, którą użytkownik przekaże lub na którą odpowie.
Przepełnienie bufora w GNU Chess (gnuchess) w wersji 5.02 i wcześniejszych, gdy jest modyfikowane lub używane w sieci w sposób sprzeczny z jego przeznaczeniem jako aplikacji dla jednego użytkownika, może umożliwić lokalnym lub zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą długiego polecenia.
Przepełnienie bufora w pliku admin.cgi dla serwera Nullsoft Shoutcast 1.8.3 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez argument zawierający dużą liczbę ukośników.
Przepełnienie bufora w plDaniels ripMime w wersji 1.2.6 i wcześniejszych, używanych w innych programach takich jak xamime i inflex, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez załącznik z długą nazwą pliku.
psyBNC w wersji 2.3 beta i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym fałszowanie zaszyfrowanych, zaufanych wiadomości poprzez wysyłanie linii rozpoczynających się od sekwencji '[B]', co sprawia, że wiadomość wydaje się autentyczna.
Przepełnienia bufora w rozszerzonych procedurach składowanych dla Microsoft SQL Server 7.0 i 2000 umożliwiają zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu poprzez zapytanie do bazy danych z określonymi długimi argumentami.
Moduł mod_python w wersji 2.7.6 i wcześniejszych pozwala na dostęp do modułu pośrednio importowanego przez opublikowany moduł, co umożliwia zdalnym atakującym wywoływanie potencjalnie niebezpiecznych funkcji z tego importowanego modułu.

