Katalog podatności CVE

Podatność w webtop w UnixWare 7.1.1 i Open UNIX 8.0.0 umożliwia lokalnym, a potencjalnie także zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień roota poprzez wykorzystanie metaznaków powłoki w argumencie -c dla (1) scoadminreg.cgi lub (2) service_action.cgi.

Program CGI Netwin WebNews w wersji 1.1k zawiera kilka domyślnych nazw użytkowników oraz hasła w postaci niezaszyfrowanej, które nie mogą być usunięte przez administratora. To umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień za pomocą kombinacji nazw użytkowników i haseł.

Podatność CVE-2002-0308 dotyczy pliku admin.asp w AdMentor 2.11, który umożliwia zdalnym atakującym ominięcie uwierzytelniania i uzyskanie uprawnień poprzez atak SQL injection na argumenty Login i Password.

Przepełnienie bufora w CodeBlue 4 i wcześniejszych wersjach, a być może także w innych wersjach, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi ciąg w odpowiedzi SMTP.

W wersjach mpg321 przed 0.2.9 występują przepełnienia bufora, które mogą umożliwić lokalnym oraz potencjalnie zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi adres URL w (1) opcji wiersza poleceń, (2) żądaniu HTTP lub (3) żądaniu FTP.

Przepełnienie bufora w programie CGI Netwin WebNews w wersji 1.1 (Webnews.exe) umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi argument grupy.

pforum w wersji 1.14 i wcześniejszych nie włącza domyślnie magic quotes w PHP, co pozwala zdalnym atakującym na obejście uwierzytelnienia i uzyskanie uprawnień administratora poprzez atak SQL injection, gdy serwer PHP nie jest skonfigurowany do używania magic quotes.

Add2it Mailman Free w wersji 1.73 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wykorzystanie metaznaków powłoki w parametrze listy.

CNet CatchUp w wersjach przed 1.3.1 umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez plik .RVP, który tworzy plik z dowolnym rozszerzeniem (np. .BAT), który jest wykonywany podczas skanowania.

W module PAM LDAP (pam_ldap) przed wersją 144 występuje podatność typu format string w funkcji logowania, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie formatów ciągów w nazwie pliku konfiguracyjnego.

NDSAuth.DLL w Cisco Secure Authentication Control Server (ACS) w wersji 3.0.1 nie sprawdza stanu wygaszenia ani dezaktywacji użytkowników w Novell Directory Services (NDS), co może pozwolić tym użytkownikom na uwierzytelnienie się na serwerze.

Przepełnienie bufora w AOL Instant Messenger (AIM) w wersji 4.2 i nowszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie żądanie AddExternalApp oraz typ TLV większy niż 0x2711.

Wersje wmtv 0.6.5 i wcześniejsze umożliwiają lokalnym użytkownikom modyfikację dowolnych plików poprzez atak symlink na plik konfiguracyjny.

Podatność w reorganizatorze systemu plików XFS (fsr_xfs) w SGI IRIX 6.5.10 i wcześniejszych wersjach umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez nadpisywanie krytycznych plików systemowych.

W funkcji cfsd_calloc w Solaris cachefsd występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wysłanie żądania z długą nazwą katalogu i pamięci podręcznej.

W programie wmtv w wersji 0.6.5 i wcześniejszych występują przepełnienia bufora, które mogą umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie wyższych uprawnień.

PowerFTP Personal FTP Server w wersjach od 2.03 do 2.10 przechowuje wrażliwe informacje o kontach w formacie tekstowym w pliku ftpserver.ini. Umożliwia to atakującym, którzy mają dostęp do tego pliku, uzyskanie uprawnień.

W Internet Explorer 6 występuje podatność na ataki typu cross-site scripting, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego skryptu poprzez rozszerzony formularz HTML. Problem wynika z niewłaściwego oczyszczania danych wyjściowych z serwera zdalnego.

Przepełnienie bufora w Apple QuickTime Player w wersjach 5.01 i 5.02 umożliwia zdalnym serwerom internetowym wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiedź zawierającą długi nagłówek MIME Content-Type.

Merak Mail IceWarp Web Mail używa statycznego identyfikatora jako identyfikatora sesji użytkownika, który nie zmienia się między sesjami. To może umożliwić zdalnym atakującym, którzy mają dostęp do tego identyfikatora, uzyskanie uprawnień jako ten użytkownik.