Katalog podatności CVE

Wtyczka Envira Gallery Lite przed wersją 1.16.2 zawiera brak autoryzacji w punkcie końcowym REST do konwersji galerii, co pozwala użytkownikom z niższymi uprawnieniami na tworzenie i publikowanie galerii bez wymaganych uprawnień. Atakujący mogą również podać dowolne identyfikatory obrazów bez weryfikacji własności, publikując nieautoryzowane treści.

Podatność w Apache Camel Karavan polegająca na niewłaściwej walidacji danych wejściowych. Podczas uruchamiania deploymentu Karavan bez ograniczeń stosuje zasoby z pliku kubernetes.yaml, w tym wrażliwe opcje podów, bez przypięcia przestrzeni nazw.

Podatność typu path traversal w Apache Camel Karavan. Nazwa pliku projektu podana przez API jest używana bez zmian jako segment ścieżki, co pozwala na zapis plików poza katalogiem projektu, w dowolnym miejscu zapisywalnym przez proces Karavan.

Aplikacja Affinity by Canva przed wersją 3.3.1 nie przeprowadzała odpowiednich kontroli granic podczas parsowania danych obrazów rastrowych w plikach dokumentów Affinity, co prowadzi do odczytu poza zakresem i wyłuskania nieufanego wskaźnika. Atakujący może stworzyć dokument, który po otwarciu może spowodować uszkodzenie pamięci lub awarię aplikacji.

Aplikacja Affinity by Canva w wersji przed 3.3.1 nie przeprowadzała wystarczającego sprawdzania granic podczas parsowania tablic ciągów znaków w plikach dokumentów Affinity, co prowadziło do nadmiernego odczytu bufora sterty. Złośliwie spreparowany dokument Affinity, otwarty przez użytkownika w Affinity, może ujawnić zawartość sąsiadującej pamięci sterty w tekście dokumentu lub spowodować awarię aplikacji.

Aplikacja Affinity by Canva w wersji przed 3.3.1 nieprawidłowo obsługiwała niekompletne sekwencje znaków UTF-8 podczas parsowania tekstu w plikach dokumentów Affinity, co prowadziło do nadmiernego odczytu bufora sterty. Złośliwie spreparowany dokument Affinity, otwarty przez użytkownika w Affinity, może ujawnić zawartość sąsiadującej pamięci sterty w tekście dokumentu lub spowodować awarię aplikacji.

Wtyczka Testimonials by BestWebSoft do WordPressa do wersji 1.0.8 nie sanityzuje i nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dodanie dodatkowego SQL do zapytania.

Wtyczka Shipping for Nova Poshta do WordPressa do wersji 1.19.8 nie przeprowadza żadnych kontroli autoryzacji, nonce ani własności w jednej z akcji AJAX dostępnych dla nieuwierzytelnionych użytkowników, co pozwala każdemu na usunięcie rekordów wysyłek dowolnych zamówień i wywołanie żądania usunięcia listu przewozowego u przewoźnika przy użyciu zapisanych poświadczeń API sklepu.

Wtyczka Livees Checkout do WordPressa do wersji 7.0.2 nie przeprowadza żadnych kontroli uprawnień, nonce ani klucza zamówienia przed działaniem na parametrach żądania na stronie potwierdzenia zamówienia, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na zmianę statusu dowolnych zamówień, przechowywanie dowolnych danych i notatek na nich oraz odzyskiwanie kluczy zamówień.

Wtyczka GDPR Data Request Form do WordPressa do wersji 1.7.1 nie ma ochrony CSRF przy aktualizacji jednego ze swoich ustawień, co pozwala atakującym na zmianę tego ustawienia za pomocą sfałszowanego żądania, pod warunkiem że uda im się nakłonić administratora do wykonania akcji, takiej jak kliknięcie linku.

Wtyczka Scripts n Styles od unFocus Projects do wersji 3.5.8 ma brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Problem dotyczy Scripts n Styles od wersji n/a do 3.5.8.

Wtyczka WP Event Manager od Ashok Dudhat do wersji 3.4.1 ma brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Problem dotyczy WP Event Manager od wersji n/a do 3.4.1.

Wtyczka Restrict User Access – Membership Plugin with Force od DEV Institute do wersji 2.8.1 ma brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Problem dotyczy Restrict User Access – Membership Plugin with Force od wersji n/a do 2.8.1.

Wtyczka Html5 Audio Player od bPlugins do wersji 2.8.8 ma podatność na przechowywany XSS (Cross-site Scripting) z powodu niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony. Problem dotyczy Html5 Audio Player od wersji n/a do 2.8.8.

Podatność wtyczki WordPress All Bootstrap Blocks do wersji 1.3.31 umożliwia ujawnienie wrażliwych informacji systemowych nieautoryzowanym podmiotom. Atakujący może wykorzystać ten problem do odczytania osadzonych danych wrażliwych.

Wtyczka Asgaros Forum do wersji 3.4.0 zawiera brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Osoba atakująca może uzyskać nieautoryzowany dostęp do funkcji forum.

Wtyczka AI Translation for Polylang do wersji 1.6.2 ma brak autoryzacji, co pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Atakujący może uzyskać nieautoryzowany dostęp do funkcji tłumaczenia.

Wtyczka Super Payments dla WordPressa przed wersją 1.43.1 nie weryfikuje poprawnie autentyczności przychodzących powiadomień webhook o płatnościach, ponieważ klucz podpisu jest domyślnie pusty. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie podpisu i oznaczenie dowolnych zamówień WooCommerce jako opłaconych bez płatności.

W Apache CXF komponent STSTokenValidator przechowywał wynik weryfikacji podpisu asercji SAML w obiekcie współdzielonym przez wszystkie żądania, umożliwiając jednemu żądaniu odczytanie wyniku innego. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący mógł wysłać sfałszowaną asercję podpisaną niezaufanym certyfikatem, która została zaakceptowana jako zaufana bez weryfikacji w STS. Problem dotyczy wyłącznie usług używających STSTokenValidator bez ustawienia alwaysValidateToSts.

STSTokenValidator i Security Token Service (STS) w Apache CXF buforowały zwalidowane tokeny bezpieczeństwa przy użyciu niekryptograficznego 32-bitowego skrótu (Java Arrays.hashCode/hashCode()) i traktowały trafienie w pamięć podręczną jako dowód walidacji. Atakujący mógł stworzyć token (np. UsernameToken lub samopodpisana asercja SAML) którego skrót koliduje z wpisem w pamięci podręcznej, co pozwalało na akceptację tokenu bez weryfikacji hasła, zaufania podpisu czy wywołania STS. Mogło to umożliwić atakującemu uwierzytelnienie jako inny użytkownik i uzyskanie tokenów podpisanych przez STS dla tej tożsamości.