Katalog podatności CVE

Wada znaleziona w StreamsHub Console dla Apache Kafka. Właściwości klienta Kafka dostarczane przez dzierżawcę z zasobu Console są kopiowane do konfiguracji AdminClient console-api bez filtrowania wrażliwych kluczy bezpieczeństwa, co pozwala autorowi Console CR na ustawienie config.providers i bootstrap.servers w celu eksfiltracji tokena ServiceAccount console-api do kontrolowanego przez atakującego brokera.

Token Optimizer MCP mierzy oszczędności tokenów na agenta kodowania AI, optymalizuje kontekst i udostępnia lokalny graf wiedzy w czasie rzeczywistym dla 16 klientów CLI. Przed wersją 5.1.0 serwer HTTP dashboardu w token-optimizer-mcp udostępnia /api/session-summary i /api/session-events bez żadnego uwierzytelniania — każdy klient dostępny w sieci może do nich dotrzeć bez poświadczeń. Oba handlery łączą dostarczony przez wywołującego parametr sessionId bezpośrednio ze ścieżką pliku przez path.join, a Node.js normalizuje segmenty .. podczas rozwiązywania, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na odczyt dowolnego pliku .jsonl dostępnego z systemu plików serwera. Problem został naprawiony w wersji 5.1.0.

ip-address to biblioteka do parsowania i manipulowania adresami IPv4 i IPv6 w JavaScript. Przed wersją 10.5.1 metoda Address6 isLinkLocal w src/ipv6.ts rozpoznaje tylko fe80::/64 zamiast pełnego zakresu link-local fe80::/10. Adres kontrolowany przez atakującego w pozostałej części fe80::/10 może zatem przejść kontrolę granicy zaufania opartą na isLinkLocal. Ten sam adres jest identyfikowany jako link-local przez getType i getScope, co ujawnia niespójną klasyfikację. Udane obejście może dotrzeć do hosta w sieci lokalnej poza zamierzoną granicą zaufania. Problem został naprawiony w wersji 10.5.1.

ip-address to biblioteka do parsowania i manipulowania adresami IPv4 i IPv6 w JavaScript. Przed wersją 10.7.1 metody isInSubnet i isHostInSubnet w src/common.ts porównują maskowane binarne ciągi bez walidacji, czy oba operandy używają tej samej rodziny IP. Kontrola zawierania między rodzinami, której wiodące bity adresu są zgodne, powoduje, że maskowane ciągi są równe, mimo że IPv4 i IPv6 nie współdzielą przestrzeni adresowej. Decyzja na liście dozwolonych lub zablokowanych może zatem sklasyfikować adres spoza zamierzonego zakresu jako zawarty. Problem został naprawiony w wersji 10.7.1.

Biblioteka ip-address przed wersją 10.7.1 akceptuje nieograniczone ciągi znaków w konstruktorze Address6, metodzie Address6.isValid i kodzie parsowania w src/ipv6.ts, rozszerzając nieprawidłowe znaki przez RE_BAD_CHARACTERS do dużych diagnostyk. Wpływ materialny występuje tylko wtedy, gdy aplikacja przyjmuje bardzo duże pole kontrolowane przez atakującego i przekazuje je do parsowania Address6 bez wcześniejszego ograniczenia długości. Typowe limity URL, nagłówków i domyślne ustawienia body-parsera zwykle ograniczają efekt; pola o rozmiarze megabajtów mogą powodować zablokowanie i wysokie przejściowe użycie pamięci, około 16 MiB może wywołać wyjątek nieprawidłowej długości ciągu, a zakończenie procesu następuje przy około 32 MiB.

W bibliotece ip-address od wersji 10.2.0 do 10.5.1 klasyfikator Address6 isPrivate w src/ipv6.ts nie rozpoznaje zakresu lokalnego NAT64 64:ff9b:1::/48. Aplikacje łączące isPrivate, isLoopback i isLinkLocal do podejmowania decyzji o granicy zaufania mogą traktować wewnętrzny adres IPv4 zakodowany przez ten zakres jako zewnętrzny. Eksploatacja zależy od sieci serwera używającej prefiksu NAT64 wybranego przez operatora w zakresie lokalnym.

W Axios od wersji 1.7.0 do 1.20.0 adapter fetch konstruuje Request z oczyszczonymi resolvedOptions, ale następnie wywołuje fetch z oryginalnymi fetchOptions. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie wypełnia Object.prototype.headers, więc fetchOptions.headers rozwiązuje się przez dziedziczenie. Odziedziczona wartość fetchOptions.headers nadpisuje oczyszczone nagłówki Request przez drugi argument do fetch po konstrukcji Request. Nagłówki kontrolowane przez atakującego mogą zmienić autoryzację, buforowanie, dostęp do usług metadanych lub zachowanie specyficzne dla aplikacji.

W Axios od wersji 1.0.0 do 1.20.0 funkcja dispatchRequest normalizuje odziedziczone Object.prototype.headers z zastępczego obiektu konfiguracji żądania. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie ustawia Object.prototype.headers, a zaufane interceptory żądań zwracają nową zwykłą konfigurację bez własnej właściwości headers. Po łańcuchu interceptorów dispatchRequest rozwiązuje odziedziczone nagłówki podczas normalizacji. Dalsze przetwarzanie żądania może obserwować nagłówki kontrolowane przez atakującego, w tym wartości związane z autoryzacją.

W Axios od wersji 0.27.2 do 0.34.0 i 1.20.0 żądania domyślnej instancji, które pomijają jawną metodę, mogą odczytać odziedziczoną wartość metody z Object.prototype. Jeśli inna podatność w tym samym procesie zanieczyści Object.prototype.method, wywołania takie jak axios.request({ url }) i axios({ url }) mogą wysłać zmieniający stan metodę HTTP zamiast oczekiwanego domyślnego GET. Axios nie tworzy źródła zanieczyszczenia prototypu. Jest to gadżet odczytu w wysyłaniu żądań axios.

W Axios od wersji 1.12.0 do 1.20.0 funkcja ResolveConfig odczytuje odziedziczone właściwości Symbol.toStringTag, append i getHeaders podczas rozwiązywania nagłówków FormData. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie dostarcza tablicę lub instancję klasy nie-zwykłej, której odziedziczone właściwości sprawiają, że wygląda jak FormData; zwykłe obiekty są blokowane. Odziedziczona funkcja getHeaders może zwracać nagłówki kontrolowane przez atakującego, które resolveConfig scala do żądania adaptera fetch. Nagłówki kontrolowane przez atakującego mogą zmienić autoryzację, buforowanie, dostęp do usług metadanych lub zachowanie specyficzne dla aplikacji.

Podatność znaleziona w deepseek-ai deepseek-harness do wersji 0.1.0-rc.7 dotyczy funkcji run_code w komponencie Code Mode Sandbox. Manipulacja prowadzi do problemów z sandboxem, a atak może być wykonany zdalnie. Dokumentacja i kod dostawcy wyraźnie stwierdzają, że worker jest "kontenerem, a nie granicą bezpieczeństwa".

Podatność w ag-ui-protocol ag-ui do wersji 2026-09-07 dotyczy funkcji JSON.parse w pliku legacy/convert.ts komponentu Middleware. Manipulacja prowadzi do nieobsłużonego wyjątku, a atak może być wykonany zdalnie. Aktualizacja do wersji 2026-09-08 rozwiązuje problem.

Wada w ag-ui-protocol ag-ui do wersji 2026-09-07 dotyczy funkcji FilterToolCallsMiddleware w pliku sdks/typescript/packages/client/src/middleware/filter-tool-calls.ts komponentu Middleware. Wykonanie manipulacji prowadzi do niepełnego czyszczenia, a atak może być uruchomiony zdalnie. Aktualizacja do wersji 2026-09-08 rozwiązuje problem.

Podatność w ag-ui-protocol ag-ui do wersji 2026-09-23 dotyczy nieznanej części pliku SseParser.kt w komponencie Kotlin Community SDK. Manipulacja prowadzi do obsługi wyjątkowych warunków, a atak może być zainicjowany zdalnie. Pull request z poprawką oczekuje na akceptację.

Wersje DBI dla Perla przed 1.654 niepoprawnie traktują wartości numeryczne jako łańcuchy znaków w sql_type_cast_svpv. Przy rzutowaniu na SQL_NUMERIC funkcja przekazuje wskaźnik łańcucha i długość SV do grok_number bez uprzedniej konwersji na łańcuch; wartość całkowita (IV) lub zmiennoprzecinkowa (NV) nie ma prawidłowego wskaźnika łańcucha, co powoduje odczyt z nieprawidłowego adresu i błąd segmentacji.

Wykryto podatność w ag-ui-protocol ag-ui do 2026-09-23. Funkcja readAllBytes w pliku JdkAgentHttpHandler.java komponentu HTTP Handler prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Pull request z poprawką oczekuje na akceptację.

Wykryto podatność w PMWeb w wersjach v7.x/v8.x/v2025.x. Nieznana funkcja w bibliotece encryptionhelper.dll prowadzi do ujawnienia informacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Producent nie odpowiedział na zgłoszenie.

Wykryto słabość w PMWeb 7.x/8.x/2025.x. Nieznane przetwarzanie w pliku downloader.aspx z argumentem FullFileName/FileName prowadzi do path traversal. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny. Producent nie odpowiedział.

Wykryto brak uwierzytelnienia dla krytycznej funkcji (CWE-306) w produkcie cache revalidation Server Action w MarcosCamara01 Ecommerce Template przed commit ec97209. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wymusić wygaśnięcie całego cache produktów sklepu, co prowadzi do degradacji wydajności.

Langflow 1.0.16 przed 1.12.0 i 0.0.94 przed 1.12.0 zawiera niebezpieczną funkcję eval() w schema.py, która pozwala uwierzytelnionym atakującym na wykonanie kodu poprzez umieszczenie obiektu Pythona ze złośliwą metodą __repr__ w listach opcji wejściowych komponentu.