Katalog podatności CVE

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.125 stwierdzono nieprawidłową implementację w silniku V8, która umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w środowisku piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Podatność ma wysoki priorytet bezpieczeństwa (Chromium security severity: High).

Podatność Use-After-Free w bibliotece Skia w przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.125 umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, potencjalną ucieczkę z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem został sklasyfikowany jako wysokiego ryzyka (High) w systemie oceny Chromium.

W przeglądarce Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.125 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie GPU. Zdalny atakujący, który wcześniej przejął proces renderowania, może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do ucieczki z piaskownicy.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.125 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w mechanizmie motywów Linux Toolkit. Luka ta umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, potencjalne opuszczenie piaskownicy przeglądarki za pomocą spreparowanej strony HTML.

W bibliotece libyuv w przeglądarce Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.125 wykryto przepełnienie bufora sterty. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, dostarczając spreparowany plik wideo, co umożliwia wykonanie dowolnego kodu w środowisku piaskownicy.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.125 wykryto podatność Use-after-free w komponencie Ozone. Zdalny atakujący, nakłaniając użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Linux przed wersją 150.0.7871.125 wykryto podatność use-after-free w komponencie Ozone. Zdalny atakujący, nakłaniając użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność w Amazon AWS Load Balancer Controller przed wersją 3.4.2 wynika z nieprawidłowej kolejności działań podczas generowania reguł listener-rule w API Gateway. Umożliwia to uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi przechwycenie, sfałszowanie lub zablokowanie ruchu gRPC innej przestrzeni nazw na współdzielonej bramie za pomocą spreparowanego zasobu HTTPRoute.

Podatność SSRF w komponencie paginacji AWS HealthLake MCP Server przed wersją 0.0.14 umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi przekierowanie żądań paginacji na dowolny serwer. Atakujący może wykorzystać spreparowany parametr next_token do wycieku tymczasowych poświadczeń bezpieczeństwa AWS.

Podatność w .NET polegająca na alokacji zasobów bez ograniczeń lub limitów przepustowości umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne przeprowadzenie ataku typu DoS (odmowa usługi).

Podatność w .NET Framework polegająca na niewłaściwej kontroli generowania kodu (wstrzykiwanie kodu), umożliwiająca nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Deserializacja niezaufanych danych w .NET umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu lokalne wykonanie kodu.

Podatność w .NET Framework polegająca na alokacji zasobów bez ograniczeń lub limitów. Nieautoryzowany atakujący może zdalnie spowodować odmowę usługi (DoS).

Mechanizm ochrony w .NET Framework zawodzi, umożliwiając nieautoryzowanemu atakującemu lokalne wykonanie kodu.

W .NET wykryto podatność na nieprawidłową autoryzację, która umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ominięcie funkcji zabezpieczającej przez sieć.

Podatność przepełnienia bufora na stosie w .NET Framework. Nieautoryzowany atakujący może zdalnie spowodować odmowę usługi (DoS).

Nieprawidłowe rozwiązywanie dowiązań przed dostępem do pliku („link following”) w .NET pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalne manipulowanie plikami.

Platforma .NET nie ogranicza alokacji zasobów, co pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na przeprowadzenie ataku DoS (odmowa usługi) przez sieć.

Nieprawidłowa walidacja typu danych wejściowych w .NET Framework pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na zdalną odmowę usługi (DoS).

Podatność w Symfony dotyczy klas NoPrivateNetworkHttpClient i IpUtils::PRIVATE_SUBNETS, które nie uwzględniały prefiksów przejściowych IPv6 (takich jak 6to4, NAT64, Teredo oraz IPv4-kompatybilne IPv6). Umożliwiało to atakującemu podanie adresów URL reprezentujących prywatne cele IPv4 w formach, które nie były blokowane przez metodę IpUtils::isPrivateIp().