Katalog podatności CVE

Grav przed wersją 2.0.4 zawiera domyślny plik .htaccess, w którym reguły blokujące dostęp do wrażliwych typów plików (.yaml, .php, .json itp.) nie mają flagi [NC], co powoduje, że dopasowanie rozszerzeń jest rozróżniane pod względem wielkości liter. Na systemach plików nie rozróżniających wielkości liter (Windows/NTFS, macOS/HFS+ lub woluminy Docker) nieuwierzytelniony atakujący może żądać tych plików z rozszerzeniami pisanymi wielkimi lub mieszanymi literami (np. .YAML, .PHP), aby ominąć ograniczenia i odczytać wrażliwe pliki konfiguracyjne zawierające klucze API i dane uwierzytelniające.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.5.18 umożliwia obejście autoryzacji w mechanizmie dopasowywania wzorców glob dla listy dozwolonych akcji. Atakujący może spreparować ścieżki wejściowe, które omijają wzorce glob, co pozwala na wykonanie lub utrwalenie nieautoryzowanych akcji, gdy funkcja jest włączona.

OpenClaw przed wersją 2026.6.5 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji w funkcji zatwierdzania wykonywania węzłów. Niżej zaufani wywołujący mogą wykonywać akcje wykraczające poza ich zamierzone uprawnienia, wykorzystując różne środowiska bramy i węzła. Atakujący mogą wykorzystać niedopasowane konfiguracje środowisk, aby utrwalić lub wykonać akcje przekraczające zatwierdzone uprawnienia wywołującego.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w OpenClaw w wersjach od 2026.4.14 do 2026.5.25. Trasy snapshotów przeglądarki nie walidują miejsc docelowych po nawigacji, co pozwala atakującym z niższym poziomem zaufania na ominięcie zasad OpenClaw i dostęp do miejsc sieciowych, które powinny być zablokowane.

OpenClaw 2026.3.28 przed 2026.5.19 zawiera podatność na obejście autoryzacji w ścieżce 'browser act', która nieprawidłowo sprawdza bieżący URL zakładki. Atakujący z niższym poziomem zaufania lub skonfigurowanymi ścieżkami wejściowymi mogą wykonywać akcje wymagające silniejszej autoryzacji lub sprawdzenia polityki.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.5.18 umożliwia ominięcie autoryzacji w funkcji zatwierdzania parowania urządzeń. Niżej uprzywilejowani wywołujący mogą wykonywać działania wykraczające poza ich zamierzone uprawnienia.

OpenClaw przed wersją 2026.5.22 zawiera podatność w wykrywaniu trybu konfiguracji, która umożliwia ładowanie niezaufanych wtyczek obszaru roboczego. Atakujący z dostępem niższego zaufania lub kontrolą nad skonfigurowanymi ścieżkami wejściowymi mogą wykonywać lub utrwalać działania poza zamierzonym poziomem autoryzacji.

OpenClaw 2026.2.12 przed 2026.5.26 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji w walidacji agentId. Atakujący o niższym zaufaniu może przesłać puste identyfikatory agentów, aby ominąć ograniczenia i wykonać akcje wymagające silniejszej autoryzacji.

OpenClaw w wersji 2026.1.20 przed 2026.5.27 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji w funkcji device.pair.approve. Niżej zaufani wywołujący mogą ominąć kontrole zarządzania rolami. Atakujący mogą wykonywać akcje wymagające silniejszej autoryzacji, docierając do podatnej funkcji przez skonfigurowane ścieżki wejściowe.

OpenClaw w wersji 2026.5.14-beta.1 przed 2026.5.27 zawiera podatność autoryzacji w funkcji zatwierdzania wykonywania QQBot. Gdy funkcja jest włączona i osiągalna, niżej zaufany wywołujący lub skonfigurowana ścieżka wejściowa może wykonać lub utrwalić akcje wykraczające poza zamierzone uprawnienia wywołującego, umożliwiając nieautoryzowanym nadawcom wykonywanie nieuprawnionych operacji.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.6.5 umożliwia ominięcie uwierzytelniania w odpowiedziach HTTP Canvas, co pozwala atakującym o niższym poziomie zaufania na fałszowanie zaufanych akcji A2UI. Poprzez spreparowane żądania wysyłane skonfigurowanymi ścieżkami wejściowymi można wykonać operacje wymagające silniejszej autoryzacji, z pominięciem zamierzonych kontroli polityki bezpieczeństwa.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.5.28 zawiera warunek wyścigu w mechanizmie sprawdzania DNS rebinding w funkcji safeFetch MS Teams. Gdy funkcja jest włączona i dostępna, mniej zaufany wywołujący lub skonfigurowana ścieżka wejściowa może wygrać okno czasowe między walidacją DNS a użyciem, umożliwiając działania wymagające silniejszej autoryzacji lub sprawdzenia polityki.

W OpenClaw wersje od 2026.5.10-beta.1 do 2026.6.5 zawierają obejście autoryzacji w funkcji ClickClack agent-mode dispatch, które może ignorować politykę toolsAllow. Niżej zaufańszy wywołujący może wykonać akcje wymagające silniejszej autoryzacji.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.6.5 umożliwia ominięcie uwierzytelniania, przez co mniej zaufani wywołujący mogą uzyskać dostęp do narzędzi administracyjnych. Atakujący mogą wykonywać akcje wymagające silniejszej autoryzacji, wykorzystując niewystarczające sprawdzanie zasad na skonfigurowanych ścieżkach wejściowych.

W OpenClaw przed wersją 2026.6.9 brakuje autoryzacji dla akcji moderacyjnych w Discord. Niżej zaufany wywołujący lub skonfigurowana ścieżka wejściowa mogły wykonać akcje wymagające silniejszej autoryzacji lub sprawdzenia polityki.

OpenClaw w wersji 2026.4.12-beta.1 przed 2026.6.6 zawiera podatność braku autoryzacji w funkcji akcji wiadomości MS Teams. Gdy podatna funkcja jest włączona i osiągalna, niżej zaufany wywołujący lub skonfigurowana ścieżka wejściowa może wykonywać akcje, które powinny wymagać silniejszej autoryzacji lub sprawdzenia polityki. Praktyczny wpływ zależy od konfiguracji operatora i możliwości dotarcia do tej ścieżki przez wejście o niższym zaufaniu. Problem został naprawiony w wersji 2026.6.6.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.6.6 polega na nieprawidłowym filtrowaniu zmiennych środowiskowych podczas wykonywania poleceń na hoście. Atakujący z niższym poziomem zaufania lub skonfigurowanymi ścieżkami wejściowymi mogą wykonywać lub utrwalać działania poza zamierzonym poziomem autoryzacji.

OpenClaw w wersjach od 2026.6.1 do 2026.6.8 zawiera podatność na eskalację uprawnień w izolowanych zadaniach cron. Atakujący o niższym zaufaniu może odzyskać dostęp do zabronionych narzędzi wykonawczych poprzez niewłaściwie skonfigurowane ścieżki wejściowe.

Podatność w OpenClaw przed wersją 2026.6.6 umożliwia ominięcie polityki sieciowej w komponencie exec-server. Atakujący mogą wysyłać żądania HTTP przez exec-server, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych zasobów sieciowych, które powinny być zablokowane przez skonfigurowane polityki.

W serwerze HTTP h2o przed commit 9265bdd występuje podatność na amplifikację stanu HTTP/2, łącząca amplifikację dekompresji HPACK z techniką Slowloris polegającą na wstrzymywaniu strumieni. Zdekompresowany stan nagłówków może być przechowywany przez zablokowane strumienie HTTP/2, co przy odpowiedniej konfiguracji wymaga dodatkowych limitów, aby ograniczyć ten stan i zapobiec atakowi.