Katalog podatności CVE

W TS3 Manager przed wersją 2.2.6 handler /api/download przekazuje kontrolowany przez atakującego parametr port do socket.connect i zwraca komunikat błędu jako text/html bez Content Security Policy. Gdy zalogowany operator kliknie spreparowany link, odbity skrypt wykonuje się w kontekście menedżera, a ciasteczko tokenu bez HttpOnly, Secure i SameSite może zostać odczytane. Umożliwia to przejęcie sesji operatora i kontrolę nad zarządzanym serwerem TeamSpeak. Podatność została naprawiona w wersji 2.2.6.

W wtyczce FaustWP dla WordPressa przed wersją 1.8.11 uwierzytelniany jest tylko szyfrogram w kopercie tokenu, a 16-bajtowy wektor inicjalizacyjny jest wyłączony z HMAC. Zalogowany użytkownik niebędący administratorem, który uzyska kod autoryzacyjny z GET /generate, może zmodyfikować nieuwierzytelniony wektor inicjalizacyjny tak, aby odszyfrowanie CBC zmieniło typ tokenu i identyfikator użytkownika przy zachowaniu ważnego HMAC. Może to pozwolić na uzyskanie tokenu dostępu administratora i pełny dostęp do REST API WordPressa, tworzenie kont administratorów, instalację wtyczek i wykonanie dowolnego kodu. Podatność została naprawiona w wersji 1.8.11.

W Traccar przed wersją 6.14.0 uwierzytelniony użytkownik bez uprawnień tylko do odczytu może wysłać żądanie DELETE /api/permissions z dodatkowym kluczem JSON kontrolowanym przez atakującego. Walidacja sprawdza tylko dwa pierwsze klucze, ale removePermission() konkatenuje wszystkie klucze mapy do klauzuli WHERE SQL jako identyfikatory kolumn, co pozwala na wstrzyknięcie SQL i wyodrębnienie dowolnych danych z bazy, w tym adresu e-mail administratora, hashy haseł i soli. Podatność została naprawiona w wersji 6.14.0.

W lxc-ci obrazy budowane z images/archlinux.yaml przed publikacją z 2026-05-28 zachowują ten sam prywatny klucz podpisywania pacman w /etc/pacman.d/gnupg i rozpowszechniają go w każdym kontenerze lub maszynie wirtualnej utworzonej z tego obrazu. Atakujący kontrolujący lustro HTTP lub przechwytujący ruch może użyć współdzielonego klucza do podpisania zmodyfikowanych pakietów, które klienci zaakceptują jako zaufane. Instalacja takich pakietów pozwala na wykonanie dowolnego kodu jako root. Podatność została naprawiona w obrazach Arch Linux opublikowanych od 2026-05-28.

W bibliotece MCC Universal Library for Linux (uldaq) wykryto podatność typu stack-based buffer overflow. Może ona prowadzić do ujawnienia informacji lub wykonania dowolnego kodu. Podatność dotyczy wersji 1.2.1 i wcześniejszych.

W systemie Matrimonial System 1.0 wykryto podatność w funkcji writepartnerprefs w pliku /partner_preference.php. Manipulacja argumentem education prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W NetLicensing MCP Server przed wersją 0.1.6 żądania HTTP do /mcp bez klucza API przechodzą przez ApiKeyMiddleware bez uwierzytelnienia. Następnie używany jest klucz API operatora, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu wywoływać narzędzia MCP i wykonywać operacje na obiektach licencyjnych, w tym destrukcyjne usuwanie.

W OpenDDS przed wersją 3.34.0 atakujący może wysłać złośliwą wiadomość RTPS UDP, powodując przesunięcie wskaźnika odczytu poza prawidłowe dane. Prowadzi to do SIGSEGV w wątku odbiorczym i zakończenia procesu DDS. Nie wymaga uwierzytelnienia ani interakcji użytkownika.

W rabbitmq-c przed wersją 0.16.0 złośliwy serwer AMQP może wysłać zbyt małą wartość connection.tune.frame_max, co prowadzi do przepełnienia bufora i korupcji pamięci. Może to spowodować odmowę usługi, a teoretycznie także wykonanie kodu.

MISP zawiera podatność typu stored cross-site scripting (XSS) w widokach statystyk motywu Overmind. Karta General event i karta podglądu serwera/feedu konstruowały etykiety legendy wykresu donut, bezpośrednio łącząc nazwy obiektów lub klucze kategorii z ciągiem innerHTML bez kodowania HTML. Ponieważ nazwy obiektów MISP są kontrolowane przez każdego uwierzytelnionego użytkownika z odpowiednimi uprawnieniami, atakujący może stworzyć nazwę zawierającą złośliwy znacznik. Gdy inny użytkownik wyświetli pulpit Overmind, wstrzyknięty znacznik zostanie zinterpretowany jako aktywny HTML/JavaScript w przeglądarce ofiary.

MISP zawiera podatność w mechanizmie wysyłania zadań w tle, która pozwala na zdalne wykonanie kodu jako użytkownik web. Argumenty zadań są przekazywane bezpośrednio jako argv procesu konsoli CakePHP, a ShellDispatcher::_parsePaths() skanuje całe argv w poszukiwaniu przełączników ścieżek. Endpoint events/contact przekazuje kontrolowane przez użytkownika pola (message i person) do argumentów zadania bez walidacji. Atakujący może ustawić pole person na zarezerwowany przełącznik, a pole message na URI phar:// wskazujący na złośliwe archiwum, co prowadzi do wykonania kodu PHP.

SigNoz w wersjach od 0.88.0 przed 0.142.1 zawiera podatność wstrzyknięcia SQL w endpointach analityki trace-funnel, które wstawiają pola service_name i span_name do literałów tekstowych ClickHouse bez escapowania. Uwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć SQL poprzez definicje kroków lejka, aby wykonać dowolne zapytania i odczytać wyniki w odpowiedziach HTTP.

W jądrze Linux w module batman-adv (B.A.T.M.A.N. Advanced) wykryto błąd w funkcji batadv_bla_add_claim(), która dodaje roszczenia (claims) i modyfikuje sumy kontrolne CRC szkieletu sieci. Równoległe wykonanie ścieżki dodawania nowego roszczenia i ścieżki zmiany szkieletu (backbone) może doprowadzić do dwukrotnej zmiany wskaźnika backbone_gw i powstania nieprawidłowej sumy CRC. Błędna suma CRC nie jest później przeliczana z zapisanych roszczeń, co powoduje trwałą niespójność.

W jądrze Linux moduł dm-pcache nie weryfikował identyfikatorów segmentów pamięci podręcznej przed użyciem ich do indeksowania w tablicy segments[]. Ponieważ metadane są chronione tylko przez CRC z publicznym ziarnem, atakujący z uprawnieniami CAP_SYS_ADMIN dostarczający urządzenie pamięci podręcznej może spowodować odczyty i zapisy poza zakresem. Poprawka dodaje walidację i odrzuca nieprawidłowe identyfikatory segmentów z błędem -EIO.

W jądrze Linux wykryto podatność use-after-free w sterowniku virtio_pmem dla pamięci trwałej NVDIMM. Problem występuje, gdy żądanie zostało już zwolnione przez nadawcę, ale jest jeszcze dostępne przez kolejkę virtqueue, co prowadzi do wybudzenia zwolnionej pamięci podczas przerwania.

W jądrze Linux sterownik drm/v3d nie czyści queue->active_job, gdy v3d_fence_create() zawiedzie. Callbacki run_job() dla BIN, RENDER, TFU i CSD przypisują zadanie do queue->active_job przed wywołaniem v3d_fence_create(); w razie błędu zwracają NULL, pozostawiając wiszący wskaźnik. Poprawka dodaje ścieżkę błędu czyszczącą active_job.

W jądrze Linux funkcja cros_typec_register_partner_pdos() kopiuje PDO partnera z odpowiedzi EC TYPEC_STATUS do tablicy caps_desc.pdo[PDO_MAX_OBJECTS] (7 elementów) bez walidacji liczby. Jeśli source_cap_count lub sink_cap_count przekracza 7, memcpy zapisuje poza tablicą na stosie — liczba 255 przepełnia ją o około 1 KB. Poprawka waliduje liczniki i pomija rejestrację PDO przy przekroczeniu limitu.

W jądrze Linux występuje luka use-after-free w podsystemie HID. Gdy sterownik wywoła hid_device_io_start(), a następnie zakończy inicjalizację błędem i wywoła hid_hw_stop(), struktura hidraw może zostać zwolniona, podczas gdy raporty HID są wciąż przetwarzane na innym CPU, co prowadzi do odwołania do zwolnionej pamięci. Problem dotyczy ośmiu sterowników, które nie wywołują hid_device_io_stop() przed hid_hw_stop().

W jądrze Linux w module drm/amdgpu/pm/powerplay brakowało sprawdzenia zakresu indeksów vddInd i vddcInd pochodzących z tablic parsowanych z VBIOS. Nieprawidłowe indeksy mogły powodować dostęp poza granicami tablic wyszukiwania napięć.

W jądrze Linux w module drm/amdgpu/pm/powerplay brakowało sprawdzenia zakresu indeksów vddInd, vddciInd i mvddInd pochodzących z tablic parsowanych z VBIOS w dziewięciu miejscach kodu. Nieprawidłowe indeksy mogły powodować dostęp poza granicami tablic wyszukiwania napięć vddc, vddci i vddmem.