Katalog podatności CVE

W ładowarkach Autel MaxiCharger AC Elite Home występuje podatność na przepełnienie liczby całkowitej (integer underflow) podczas obsługi komunikatów WebSocket OCPP, co pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu na urządzeniu.

GitLab CE/EE w wersjach od 10.1.0 do 19.0.5, 19.1 do 19.1.3 oraz 19.2 do 19.2.1 ma niewystarczające kontrole dostępu przy obsłudze wewnętrznych żądań, co może pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z rolą Developer na dostęp do nieautoryzowanych informacji.

Sterownik NTIOLib_X64.sys w MSI Center nie weryfikuje poprawnie pochodzenia komend, co pozwala lokalnemu atakującemu na podniesienie uprawnień do poziomu SYSTEM i wykonanie dowolnego kodu.

Wtyczki redfish-* w Linuxfabrik monitoring-plugins do wersji 6.0.0 konstruują URL-e żądań przez konkatenację adresu bazowego z linkami @odata.id z odpowiedzi, co pozwala złośliwemu lub skompromitowanemu BMC na przekierowanie uwierzytelnionych żądań Redfish i ujawnienie tokenów X-Auth-Token lub poświadczeń HTTP Basic.

MCP Ruby SDK przed wersją 0.23.0 w komponencie StreamableHTTPTransport odczytuje całe ciało żądania JSON-RPC POST bez ograniczenia rozmiaru, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wyczerpanie pamięci procesu.

MCP Ruby SDK przed wersją 0.23.0 nie wiąże identyfikatora sesji z jej właścicielem, co pozwala atakującemu z przechwyconym ID sesji na wysyłanie żądań tools/call w kontekście ofiary.

DriveLock ma podatność na przechodzenie po katalogach (directory traversal) w serwisie webowym na porcie 6067, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na ujawnienie poufnych informacji poprzez brak walidacji ścieżki pliku.

DriveLock ma podatność na wstrzykiwanie SQL w serwisie webowym na porcie 4568, co pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na eskalację uprawnień poprzez brak walidacji danych wejściowych używanych w zapytaniach SQL.

DriveLock ma podatność na przechodzenie po katalogach (directory traversal) w serwisie webowym na porcie 4568, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na ujawnienie poufnych informacji poprzez brak walidacji ścieżki pliku.

Podatność w ATEN Unizon RpcProvider umożliwia zdalnemu atakującemu wywołanie odmowy usługi (DoS) bez uwierzytelniania. Brak autoryzacji przed dostępem do funkcji RpcProvider pozwala na przeciążenie systemu.

Podatność w GStreamer qtdemux umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez przepełnienie bufora stosu podczas parsowania struktur UncompressedFrameConfigBox. Wymagana jest interakcja użytkownika z biblioteką.

Podatność w pgvector przed wersją 0.8.6 umożliwia użytkownikowi bazy danych zapis danych poza dozwolonym obszarem (out-of-bounds) podczas budowania indeksu IVFFlat, co może prowadzić do wykonania dowolnego kodu. Dotyczy tylko systemów 32-bitowych.

Podatność w GitLab CE/EE (wersje od 11.8 do 19.0.4, 19.1.0-19.1.2, 19.2.0-19.2.0) umożliwia nieuwierzytelnionemu użytkownikowi wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez niewystarczające ograniczenie zasobów podczas przetwarzania dyskusji w merge requestach.

Podatność w G DATA Total Security Backup Service umożliwia lokalnemu atakującemu eskalację uprawnień poprzez podążanie za dowiązaniem symbolicznym (link following). Atakujący może usunąć plik i uzyskać uprawnienia SYSTEM.

Podatność w GitLab CE/EE (wersje od 18.0 do 19.0.4, 19.1.0-19.1.2, 19.2.0-19.2.0) umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi modyfikację konfiguracji CI/CD innego użytkownika z powodu nieprawidłowej walidacji atrybutów podczas przetwarzania harmonogramów pipeline.

Podatność w Heimdall Data Database Proxy w funkcji generateFileContent umożliwia zdalnemu atakującemu z uwierzytelnieniem wykonanie dowolnego kodu poprzez wstrzyknięcie CRLF. Atakujący może uzyskać uprawnienia root.

Podatność w Flyto2 Core przed wersją 2.26.7 umożliwia atakującemu wykonanie żądań SSRF do wewnętrznych lub metadanych endpointów poprzez moduły HTTP, które pobierają URL-e kontrolowane przez atakującego bez walidacji.

Podatność w Flyto2 Core przed wersją 2.26.6 umożliwia rozwijanie zmiennych środowiskowych ${env.VAR} bez listy dozwolonych, co pozwala na ominięcie polityki blokowania i wyciek sekretów przez dozwolone moduły.

Podatność w Flyto2 Core przed wersją 2.26.6 umożliwia modułowi llm.chat odczytanie kluczy dostawców AI (np. OPENAI_API_KEY) ze środowiska i wysłanie ich w nagłówku Authorization do kontrolowanego przez atakującego serwera, co prowadzi do wycieku kluczy.

W Flyto2 Core przed wersją 2.26.7 moduły HTTP walidują tylko początkowy URL, a następnie podążają za przekierowaniami bez ponownej walidacji lokalizacji. Pozwala to publicznemu URL-owi przekierować do wewnętrznej przestrzeni adresowej i zwrócić odpowiedź z wewnętrznego serwera.