Katalog podatności CVE

Przepełnienie bufora sterty w wyrażeniach regularnych (regexp) w PostgreSQL pozwala autorowi zapytania na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez tekst, który nie przeszedłby walidacji kodowania. Podatność ma wspólne pochodzenie z CVE-2026-2006, ale w tym przypadku wystąpił nieprzewidziany wzrost danych podczas konwersji przez pg_wchar. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W PostgreSQL rozszerzenie pgcrypto przechowuje tekst jawny w przypadku wyłączonych szyfrów, co pozwala użytkownikowi odzyskać tekst jawny poprzez bezpośrednią obserwację wadliwego szyfrogramu. Konfiguracja OpenSSL determinuje wyłączone szyfry. Jeśli aplikacja przyjmuje zaszyfrowane dane jako wejście, deszyfrowanie może się powieść nawet z błędnym kluczem, tracąc ochronę MDC. Dotyczy to wersji przed 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Zawinięcie liczby całkowitej w funkcjach typów danych tsvector i tsquery w PostgreSQL pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi bazy danych na spowodowanie zbyt małej alokacji i zapisu poza zakresem, poprzez spreparowane duże dane wejściowe. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Typy te zazwyczaj pochodzą z logiki aplikacji, a nie od użytkownika aplikacji, więc ataki przez aplikację są mało prawdopodobne. Podobny problem naprawiono w CVE-2026-6473. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Produkt HCL AION jest dotknięty podatnością, w której współdzielone przechowywanie używane przez komponenty produktu jest zaprojektowane bez wystarczającego rozdzielenia dostępu. Procesy korzystające z tego przechowywania mogą uzyskać dostęp do plików lub je modyfikować poza zamierzonym zakresem, co może potencjalnie prowadzić do nieoczekiwanego zachowania lub wpływu na bezpieczeństwo w określonych warunkach.

Serendipity przed wersją 2.6.0 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w filtrze serendipity_url_allowed(), który nie blokuje adresów IPv4 zakodowanych szesnastkowo, literałów IPv6 oraz zakresów link-local. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniem adminImagesAdd mogą ominąć filtr, używając alternatywnych formatów adresów, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych usług i pobrać treści odpowiedzi przez publiczny katalog uploads.

Serendipity w wersjach od 2.3.5 do 2.6.0 zawiera podatność na odbity XSS w trasie czystego URL wyszukiwania (/search/<term>). W funkcji serveSearch() w include/functions_routing.inc.php proces sanityzacji wykonuje urldecode() po kodowaniu HTML, więc pojedynczy zakodowany w URL payload HTML przechodzi przez strip_tags() i htmlspecialchars(), a następnie jest dekodowany z powrotem do aktywnego HTML na stronie. Specjalnie spreparowany link wyszukiwania może wykonać dowolny JavaScript w przeglądarce ofiary. Naprawiono w wersji 2.6.1.

JupyterLab (pakiet pip 'jupyterlab') w wersjach >=4.1.0,<=4.5.9 oraz >=4.6.0,<=4.6.1 zawiera obejście egzekwowania zasad blokad menedżera wtyczek. Dwie luki po stronie serwera pozwalają uwierzytelnionemu użytkownikowi ominąć zasady blokad administratora poprzez bezpośrednie żądania do punktu końcowego /lab/api/plugins, umożliwiając włączanie lub wyłączanie zablokowanych wtyczek — w tym wtyczek podrzędnych rozszerzeń wielowtyczkowych oraz wtyczek zablokowanych mechanizmem 'lock all'. Może to wpłynąć na integralność danych i ominąć zabezpieczenia lub ograniczenia (np. limity pobierania/wysyłania) wdrożone przez zablokowane wtyczki. Naprawiono w wersjach 4.6.2 i 4.5.10.

JupyterLab w wersjach >=4.6.0,<=4.6.1 oraz <=4.5.9 zawiera lukę w egzekwowaniu listy dozwolonych/zablokowanych w PyPIExtensionManager.install(). Brakujące 'await' powoduje, że coroutine is_install_allowed nigdy nie jest wykonywana, więc sprawdzenie listy dozwolonych/zablokowanych nie jest egzekwowane dla bezpośrednich wywołań install(). Standardowe API HTTP i interfejs Extension Managera nie są dotknięte, ponieważ wykonują osobne, poprawnie oczekiwane sprawdzenie. Problem dotyczy tylko wdrożeń, gdzie niestandardowe rozszerzenie lub integracja importuje PyPIExtensionManager i wywołuje install() bezpośrednio z nazwą pakietu wpływającą z niezaufanego wejścia, skonfigurowano listę dozwolonych/zablokowanych, włączono menedżer rozszerzeń PyPI oraz wyłączono jądra i terminale lub przekazano je do zdalnych hostów. Poprawiono w JupyterLab 4.6.2 i 4.5.10.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w zabezpieczeniu check_unsafe_options, które można obejść, przemycając opcje git wewnątrz wartości argumentów o pojedynczym znaku. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane słowniki opcji do metod clone_from, fetch, pull, push, ls_remote, iter_commits, blame lub archive, aby wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego za pomocą parametru --upload-pack.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera podatność na nadpisanie dowolnych plików w metodzie Diffable.diff, która nie waliduje opcji git przekazywanych przez kwargs. Atakujący mogą podać argument --output przez parametr other lub kwarg output, aby zapisać treść patchy do wybranych przez atakującego ścieżek plików z uprawnieniami procesu.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera niekompletną listę blokowanych opcji w unsafe_git_clone_options, która pomija --template, umożliwiając atakującym wykonanie dowolnych poleceń podczas operacji klonowania. Atakujący mogą podać --template wskazujący na katalog zawierający złośliwe hooki post-checkout, które wykonują się podczas klonowania repozytorium.

GitPython przed wersją 3.1.55 nie wyłącza rozwijania zmiennych środowiskowych w obsłudze URL w metodach Remote.create() i Submodule.add(), co pozwala atakującym na eksfiltrację sekretów poprzez podanie URL zawierających odwołania do zmiennych. Atakujący mogą tworzyć URL z tokenami zmiennych środowiskowych, które są rozwijane do .git/config i .gitmodules, a następnie przesyłane do kontrolowanych przez atakującego hostów podczas operacji fetch lub pull.

GitPython przed wersją 3.1.56 zawiera podatność na wstrzyknięcie argumentów w metodzie Commit.count(), która przekazuje argumenty słownikowe do 'git rev-list' bez zabezpieczenia check_unsafe_options obecnego w pokrewnej metodzie iter_items. Atakujący, który może kontrolować opcje przekazywane do Commit.count (np. przez aplikację przekazującą słownik opcji dostarczony przez użytkownika), może podać output=<path>, powodując, że 'git rev-list --output=<path>' otworzy i skróci docelowy plik do zera bajtów przed parsowaniem rewizji. Umożliwia to zniszczenie/wyzerowanie dowolnego pliku na poziomie uprawnień procesu (bez kontroli zawartości, skrócenie do 0 bajtów).

GitPython przed wersją 3.1.57 nie zabezpiecza przekazywania opcji git w metodach IndexFile.checkout() i TagReference.create(), co pozwala atakującym na przekazanie niebezpiecznych opcji przez kwargs. Atakujący mogą użyć --prefix do nadpisania dowolnych plików zawartością repozytorium lub -F do odczytu dowolnych plików zwracanych w odpowiedzi.

GitPython przed wersją 3.1.57 zawiera niekompletną listę zabronionych opcji w zabezpieczeniu unsafe_git_archive_options, która pomija opcje --add-file i --add-virtual-file. Atakujący mogą podać te opcje do metody Repo.archive(), aby odczytać dowolne pliki z systemu plików i dołączyć je do zwracanego archiwum.

Budibase Server przed wersją 3.40.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w punkcie końcowym wykonywania zapytań MongoDB, gdzie parametry dostarczone przez użytkownika są interpolowane do szablonów zapytań JSON bez odpowiedniego oczyszczania metaznaków JSON. Atakujący z uprawnieniami do zapisu zapytań mogą wstrzyknąć znaki strukturalne JSON, aby zmienić zapytania MongoDB, omijając filtry i odczytując, modyfikując lub usuwając dowolne dokumenty.

Budibase przed wersją 3.40.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w integracji z MongoDB, gdzie parametry dostarczone przez użytkownika są wzbogacane za pomocą handlebars z noEscaping: true i parsowane bez filtrowania operatorów. Atakujący mogą wstrzyknąć operatory MongoDB przez parametry zapytania, aby ominąć kontrolę dostępu per użytkownik, odczytać dowolne dokumenty, wykonać JavaScript przez operatory $where lub modyfikować kolekcje przez operacje update i delete.

Punkty końcowe usuwania powiadomień w OpenRemote nie egzekwują granic domen (realm), co pozwala każdemu administratorowi domeny na usuwanie powiadomień należących do innych domen. Atakujący z rolą write:admin w jednej domenie mogą wysyłać żądania DELETE, aby usuwać powiadomienia z domeny głównej lub innych dzierżawców bez kontroli autoryzacji.

Network-AI przed wersją 5.15.1 zawiera podatność polegającą na obejściu matchera zabezpieczeń, gdzie SandboxPolicy ocenia surowe ciągi poleceń z zachowanymi cudzysłowami, podczas gdy executor tokenizuje polecenia, usuwając cudzysłowy przed wykonaniem. Atakujący mogą tworzyć polecenia z cudzysłowami, które omijają listy blokad i bramki zatwierdzania, podczas gdy executor wykonuje identyczne niecytowane niebezpieczne argv.

Network-AI ClaudeHookBridge przed wersją 5.15.1 obcina ciąg docelowy do 500 znaków przed oceną denyPatterns, podczas gdy Claude Code wykonuje pełne, nieobcięte polecenie. Atakujący mogą umieścić niebezpieczną treść poza 500 bajtem w polu polecenia Bash, aby ominąć twardą listę blokad operatora i wykonać dowolne polecenia.