Katalog podatności CVE

Podatność Cross Site Scripting (XSS) w Popup by Supsystic do wersji 1.11.2 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie złośliwego skryptu.

Nieuwierzytelniony atak typu Cross Site Scripting (XSS) w wtyczce MailChimp Subscribe Forms w wersjach do 4.3.3. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt bez logowania.

Wtyczka Solace Extra w wersjach do 1.6.0 ma podatność na złamanie kontroli dostępu przez subskrybenta. Oznacza to, że użytkownik o niskich uprawnieniach może uzyskać nieautoryzowany dostęp do funkcji lub danych.

Wtyczka Car Rental Manager w wersjach do 1.3.9 ma podatność na wstrzyknięcie obiektów PHP przez użytkownika z rolą edytora. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania złośliwego kodu na serwerze.

Wtyczka Taxi Booking Manager dla WooCommerce w wersjach do 2.0.3 ma podatność na złamanie kontroli dostępu bez uwierzytelnienia. Osoba nieuwierzytelniona może uzyskać nieautoryzowany dostęp do funkcji lub danych.

HCL AION jest podatny na pośrednie wstrzyknięcie promptu, które może prowadzić do wstrzyknięcia HTML w renderowanym wyniku. Wstrzyknięty kod może być wyświetlany użytkownikom, co może powodować nieoczekiwane zachowanie lub wpływ na bezpieczeństwo w określonych warunkach.

Podatność Stored Cross-site Scripting (XSS) w komponencie zarządzania użytkownikami w maalfer Pentestify przed wersją 1.1.1 pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego JavaScript w przeglądarce innego uwierzytelnionego użytkownika poprzez spreparowaną nazwę użytkownika. Frontend escapuje nazwę użytkownika funkcją escapeHTML() przed interpolacją do atrybutu onclick przycisku usuwania konta, ale przeglądarka dekoduje wartości atrybutów przed parsowaniem przez silnik JavaScript, co pozwala na złamanie literału stringa i wstrzyknięcie dowolnego JavaScript, który wykona się po kliknięciu przycisku usuwania.

HCL AION jest dotknięty podatnością, w której odpowiedzi JavaScript zawierające dane mogą być odwoływane przez zewnętrzne strony, co potencjalnie umożliwia przechwycenie wrażliwych informacji przez stronę kontrolowaną przez atakującego (porwanie JavaScript) w określonych warunkach.

HCL AION jest dotknięty podatnością, w której niektóre pola wejściowe nie wymuszają wystarczającej walidacji po stronie serwera. Nieoczekiwane lub spreparowane dane wejściowe mogą zostać zaakceptowane przez aplikację, co może prowadzić do niepożądanego zachowania lub wpływu na bezpieczeństwo w określonych warunkach.

HCL AION jest podatny na brak wystarczających mechanizmów anty-automatyzacyjnych na niektórych punktach końcowych. Automatyczne lub skryptowe żądania mogą być wysyłane bez odpowiedniego ograniczania szybkości lub mechanizmów wyzwań, co może prowadzić do nieoczekiwanego zachowania lub wpływu na bezpieczeństwo w określonych warunkach.

W sblim-cmpi-base znaleziono podatność polegającą na niebezpiecznym tworzeniu plików tymczasowych w skryptach rejestracji dostawcy, co pozwala lokalnemu nieuprzywilejowanemu użytkownikowi na przeprowadzenie ataku przez dowiązanie symboliczne. Tworząc dowiązanie symboliczne w katalogu z prawem zapisu dla wszystkich, atakujący może przekierować uprzywilejowane zapisy do dowolnego pliku podczas wykonywania skryptu w kontekście uprzywilejowanym. Może to prowadzić do nadpisania plików należących do roota, potencjalnie zakłócając działanie usług systemowych lub systemu. Eksploatacja jest warunkowa i zależy od uruchomienia skryptu z podniesionymi uprawnieniami oraz może być złagodzona przez ochronę dowiązań symbolicznych w katalogach ze sticky bit.

W produkcie sblim-sfcb wykryto podatność polegającą na wyścigu podczas migracji uprzywilejowanych instancji. Lokalny atakujący z niskimi uprawnieniami może manipulować plikiem tymczasowym w katalogu /tmp, wielokrotnie tworząc dowiązanie symboliczne, co pozwala przekierować uprzywilejowane dane wyjściowe do dowolnego pliku. Może to prowadzić do uszkodzenia plików z uprawnieniami lub do odmowy usługi (DoS).

W produkcie sblim-sfcb wykryto podatność na niebezpieczną deserializację w komunikacji IPC menedżera dostawców. Lokalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną wiadomość, powodując dostęp do pamięci poza dozwolonym zakresem, co prowadzi do zakończenia procesu menedżera dostawców i odmowy usługi. Może to również potencjalnie skutkować ograniczonym, niezamierzonym ujawnieniem informacji.

W PostgreSQL, w dekodowaniu logicznym, brak autoryzacji pozwala nie-superuserowi posiadającemu uprawnienie REPLICATION na załadowanie dowolnego pliku widocznego dla konta systemu operacyjnego uruchamiającego serwer, poprzez wybór pluginu dekodowania logicznego. To z kolei umożliwia wykonanie dowolnego kodu jako to konto. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W PostgreSQL brak autoryzacji w niektórych poleceniach DDL pozwala twórcy obiektu na przeprowadzenie ataku DoS na operacje ALTER i DROP typu, poprzez utworzenie zależności od tego typu. Dotyczy to wersji przed 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W PostgreSQL polecenie ALTER TABLE ALTER TYPE błędnie przypisuje właściciela zależnych obiektów statystyk bieżącemu użytkownikowi. To pozwala właścicielowi tabeli na wykonywanie DROP STATISTICS i ALTER STATISTICS, a jednocześnie uniemożliwia to poprzedniemu właścicielowi obiektów statystyk. W wielu konfiguracjach DROP TABLE nadal usuwa obiekty statystyk, więc exploit często nie przynosi efektu.

W PostgreSQL, w psql, podczas operacji COPY, może dojść do włączenia niezaufanych danych, co pozwala administratorowi serwera na spowodowanie wykonania linii danych jako poleceń psql, poprzez wstrzyknięcie błędu. Jeśli polecenie "COPY FROM STDIN" lub "\copy FROM STDIN" zakończy się niepowodzeniem przed wskazaniem przez serwer oczekiwania na wiersze wejściowe, psql przetwarza wiersze danych jako polecenia psql. "COPY FROM" z nazwą pliku nie jest dotknięte. Administrator serwera nie ma bezpośredniej kontroli nad wierszami danych, więc pełny atak wymaga od atakującego osobnego przejęcia kontroli nad serwerem i wierszami danych. Alternatywnie, atakujący kontrolujący tylko wiersze danych może przeprowadzić atak przez przypadkowy błąd, którego nie kontroluje. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

WebErpMesv2 w wersjach do 1.19 pozwala każdemu zarejestrowanemu użytkownikowi na przesyłanie dowolnych plików PHP przez parametr scan_file w module HR Expense, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu. Połączenie z otwartą rejestracją i wadliwym middleware roli czyni tę podatność praktycznie nieuwierzytelnionym RCE w domyślnej instalacji.

Fulcio, urząd certyfikacji do wydawania certyfikatów podpisywania kodu dla tożsamości OIDC, w wersjach do 1.8.5 niewłaściwie podąża za przekierowaniami między hostami i dołącza tokeny ServiceAccount Kubernetes podczas wykrywania OIDC, co pozwala złośliwemu lub skompromitowanemu wystawcy na przeprowadzenie ślepego SSRF, podstawienie i buforowanie złośliwych kluczy JWKS lub ujawnienie tokenów ServiceAccount zewnętrznym hostom.

Przepełnienie bufora sterty w pg_dump w PostgreSQL przy długich listach transformacji funkcji pozwala twórcy obiektu na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający pg_dump, poprzez spreparowaną listę transformacji. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.