Katalog podatności CVE

Frappe w wersji 16.31.0 i wcześniejszych zawiera podatność, w której whitelistowany endpoint frappe.model.workflow.bulk_workflow_approval w frappe/model/workflow.py akceptuje bezpieczne metody HTTP dla zmian stanu zatwierdzeń workflow, ponieważ endpoint nie jest ograniczony do POST. Atakujący może nakłonić uwierzytelnioną przeglądarkę ofiary do przesłania akcji zatwierdzenia z uprawnieniami ofiary. Brak wydanej wersji z poprawką na dzień przeglądu.

django CMS przed wersją 5.0.9 zawiera podatność w duplikacji stron, która nie sprawdza autoryzacji na poziomie obiektu dla źródłowej strony. W cms/admin/forms.py, DuplicatePageForm.source akceptuje dowolną stronę, konstruktor AddPageForm nie zawęża ukrytego pola źródła, AddPageForm.clean nie waliduje źródła względem użytkownika, a AddPageForm.save wywołuje from_source. W cms/admin/pageadmin.py, duplicate i PageAdmin.has_add_permission sprawdzają tylko, czy pracownik może dodać stronę. Spreparowana wartość źródła może skopiować każdy placeholder i wtyczkę z nieautoryzowanej strony z permissions=False, usuwając ograniczenia widoczności źródła i ujawniając treści między witrynami lub ograniczonymi poddrzewami, gdy CMS_PERMISSION jest włączone.

Frappe w wersji 16.31.0 i wcześniejszych zawiera podatność polegającą na pomyleniu typów w funkcji frappe.client.set_value, która sprawdza słownik przekazany przez parametr fieldname pod kątem zabronionych pól, ale przed sparsowaniem go na poszczególne nazwy pól. Uwierzytelniony użytkownik może wykorzystać tę podatność do masowego przypisywania chronionych pól przez endpoint klienta. Brak jest wydanej wersji z poprawką.

django CMS przed wersją 5.0.9 zawiera podatność w render_object_structure, która nie autoryzuje obiektów niebędących PageContent używających PlaceholderRelationField. Aktywny pracownik bez uprawnień cms.use_structure lub uprawnień do przeglądania/zmiany na poziomie modelu może zażądać endpointu //admin/cms/placeholder/object/<content_type_id>/structure/<object_id>/ z odgadniętymi wartościami content_type_id i object_id. Odpowiedź ujawnia nazwy slotów placeholderów, drzewa wtyczek, identyfikatory wtyczek, etykiety i istnienie obiektów dla obiektów edytowalnych we frontendzie. Poprawka stosuje user_can_view_placeholder_source do gałęzi nie-PageContent, pozostawiając tablicę struktury tylko do odczytu dla użytkowników z uprawnieniami tylko do przeglądania.

django CMS przed wersją 5.0.8 zawiera podatność w render_object_structure w cms/views.py, która renderuje cms/toolbar/structure.html dla obiektu PageContent bez wywołania user_can_view_page(). Każde konto pracownika może zażądać struktury ograniczonej strony, gdy CMS_PERMISSION jest włączone i strona ma ograniczenia widoczności lub CMS_PUBLIC_FOR jest ustawione na staff. Odpowiedź ujawnia wartości get_short_description() wtyczek, w tym nazwy linków, adresy URL i fragmenty tekstu, a nie tylko kształt strony.

django CMS przed wersją 5.0.8 zawiera podatność w punkcie końcowym copy_plugins, który autoryzuje tylko docelowy schowek, ale nie sprawdza źródłowego placeholdera. Użytkownik personelu z globalnym uprawnieniem dodawania dla typu wtyczki może kopiować wtyczki z nieautoryzowanych stron i odczytywać sekretne teksty, nazwy linków i adresy URL.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

libgit2 przed wersjami 1.8.6 i 1.9.5 zawiera podatność polegającą na wykonaniu strncmp o stałej długości w set_data bez uprzedniego sprawdzenia, czy bufor capability w pakiecie pkt-line protokołu smart zawiera 14 bajtów. Złośliwy serwer Git może spowodować, że format_str przesunie się poza pkt-line, a obliczenie długości przez memchr ulegnie niedomiarowi, co prowadzi do odczytu poza stertą i może spowodować awarię klienta podczas pierwszego pakietu reklamującego referencje.

libgit2 przed wersjami 1.8.6 i 1.9.5 zawiera podatność w wbudowanym transporcie HTTP, która pozwala na przekierowanie do niezaufanego hosta i wysłanie poświadczeń do niego. Atakujący kontrolujący zaufany host Git lub otwarte przekierowanie może ujawnić poświadczenia HTTP Basic, tokeny dostępu osobistego lub równoważne poświadczenia.

libgit2 przed wersjami 1.8.6 i 1.9.5 zawiera podatność w funkcji git_delta_apply, która ufa kontrolowanej przez atakującego wartości res_sz, co może prowadzić do nadmiernych alokacji pamięci i wyczerpania pamięci. Złośliwe dane pakietów mogą być dostarczone przez git_clone, git_fetch, git_remote_fetch, git_indexer_append lub lokalne repozytorium.

libgit2 przed wersjami 1.8.6 i 1.9.5 nie odrzuca komponentów przejścia (takich jak ../) w ścieżce submodułu ładowanej z pliku .gitmodules. Złośliwe repozytorium może określić ścieżkę taką jak ../escape-target, a aplikacje inicjalizujące submoduł mogą tworzyć katalogi poza drzewem roboczym repozytorium.

libgit2 przed wersjami 1.8.6 i 1.9.5 zawiera podatność w funkcji verify_server_cert, która używa odwróconego wyniku !!memcmp w gałęzi GEN_IPADD podczas porównywania adresu IP z certyfikatem IP SubjectAltName. Powoduje to odrzucanie pasujących adresów IP i akceptowanie niepasujących, co pozwala atakującemu z certyfikatem zaufanego CA na przechwycenie połączeń do adresów IP.

Frappe w wersji 16.31.0 i wcześniejszych zawiera podatność w punktach końcowych toggle_like i mark_as_seen, które nie egzekwują uprawnień odczytu przed modyfikacją metadanych _liked_by lub stanu seen notatki. Uwierzytelniony użytkownik może wchodzić w interakcje z dokumentami lub notatkami, których nie może odczytać, ujawniając istnienie zasobów i modyfikując powiązane metadane.

Shaarli przed wersją 0.16.3 zawiera podatność na przechowywany XSS w BookmarkListController.php. Handler permalink łączy surowy tytuł zakładki z tytułem strony i emituje go do elementu <title> bez escapowania HTML. Tytuł zakładki zawierający </title><script>...</script> może wykonać skrypt w kontekście Shaarli dla każdego odwiedzającego. Atakujący może nakłonić administratora do zapisania zakładki z złośliwym tytułem, co prowadzi do przejęcia konta administratora.

SecureDrop Client przed wersją 1.3.1 może zostać oszukany przez złośliwy serwer SecureDrop, który odpowiada przekierowaniami cross-origin, omijając ograniczenia pochodzenia w securedrop-proxy.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez jego CVE Numbering Authority.