Katalog podatności CVE

Wtyczka Time Series Visual Builder (TSVB) w OpenSearch Dashboards zawiera podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, która pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi na wykonanie dowolnego kodu na serwerze przez spreparowany JSON do API wizualizacji metryk. Jest to forma zanieczyszczenia prototypu prowadząca do zdalnego wykonania kodu.

W lin-snow Ech0 do wersji 5.4.1 wykryto podatność w funkcji MD5Encrypt w pliku internal/util/crypto/crypto.go. Użycie ryzykownego algorytmu kryptograficznego może być wykorzystane zdalnie, choć złożoność ataku jest dość wysoka.

W szablonie wdrożenia konektora ClickHouse w Amazon Athena Federated Query przed wersją v2026.17.1 występuje nieprawidłowe przypisanie uprawnień. Uwierzytelniony zdalny użytkownik może odczytać dowolne sekrety AWS Secrets Manager w koncie wdrażającym, wskazując konektor na niepowiązany sekret i punkt końcowy bazy danych pod kontrolą użytkownika, co powoduje przesłanie sekretu do tego punktu.

W szablonach github-issue-bot w appwrite/templates, weryfikacja podpisu webhooka GitHub jest odwrócona. Gdy nagłówek X-Hub-Signature-256 jest nieobecny, funkcja verifyWebhook zwraca sukces bez weryfikacji HMAC, co pozwala nieuwierzytelnionym żądaniom na przejście i opublikowanie komentarza na wybranym repozytorium i issue przy użyciu skonfigurowanego tokena GITHUB_TOKEN.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym do usługi portalu przechwytującego może zakończyć aktywne sesje portalu, w tym wymusić wylogowanie konkretnych użytkowników lub wyczyścić wszystkie aktywne sesje. Dotknięci użytkownicy muszą ponownie się uwierzytelnić, aby odzyskać dostęp.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

Podatność w urządzeniu Comfast CF-N1-S w wersji 2.6.0.1 dotyczy funkcji sub_44B50C w pliku /cgi-bin/mbox-config?method=SET&section=ptest_channel. Manipulacja prowadzi do przepełnienia bufora na stosie, a atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został opublikowany i może być wykorzystany.

django CMS w wersjach od 5.0.8 do 5.0.9 zawiera podatność, w której ContentRenderer.render_placeholder w cms/plugin_rendering.py może przekazywać przechowywane, kontrolowane przez atakującego wartości do ContentRenderer.render_exception, gdy renderowanie wtyczki nie powiedzie się w trybie edycji. Wartości z get_short_description(), komunikatu wyjątku, placeholdera lub placeholder.source są interpolowane do nagłówka cms-rendering-exception i później zwracane przez mark_safe. Ponieważ nagłówek nie jest escapowany, przechowywany HTML wykonuje się w przeglądarce edytora, a settings.DEBUG nie zapobiega renderowaniu niestandardowego nagłówka.

BunkerWeb przed wersją 1.6.13 zawiera podatność w modułach blacklist, greylist i antibot, które ufają dopasowaniom sufiksu PTR w IGNORE_RDNS, GREYLIST_RDNS i ANTIBOT_IGNORE_RDNS bez użycia get_ips do potwierdzenia, że nazwa hosta rozwiązuje się na adres klienta. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący kontrolujący rekord PTR może sfałszować zaufany sufiks, aby ominąć blokowanie oparte na rDNS, uzyskać traktowanie greylist lub pominąć wyzwanie antibot.

msgpack_unpacker_expand_buffer w src/unpack.c, osiągany przez publiczne API msgpack_unpacker_reserve_buffer, oblicza nowy rozmiar bufora używając niesprawdzonego dodawania size_t żądanego rozmiaru i już użytej ilości. Pętla podwajania chroni swoje mnożenie przed przepełnieniem, ale dodawanie w warunku pętli jest niechronione, więc żądanie bliskie SIZE_MAX zawija się: warunek pętli jest już spełniony, alokacja jest wykonywana przy małym rozmiarze przed zawinięciem, a funkcja zwraca true. Wywołujący jest informowany, że żądana pojemność została zarezerwowana, gdy nie została, więc późniejszy zapis żądanej długości przepełnia bufor sterty.

hank-ai/darknet ma podatność polegającą na niekontrolowanym mnożeniu pól konfiguracyjnych w 32-bitowej arytmetyce przy alokacji buforów wag i wyjść warstwy konwolucyjnej. Specjalnie spreparowany plik .cfg może spowodować niedowymiarowanie alokacji, co prowadzi do przepełnienia bufora podczas forward_convolutional_layer. Wykorzystanie wymaga jedynie załadowania spreparowanego pliku .cfg, bez prawidłowego pliku .weights.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez CVE Numbering Authority.

Podatność w Lighthouse pozwala zdalnemu atakującemu, po skompromitowaniu klastra spoke, na wstrzyknięcie nieautoryzowanych zasobów EndpointSlices i ServiceImports do dowolnej przestrzeni nazw w klastrach peer, w tym do krytycznych systemowych przestrzeni nazw. Dzieje się tak, ponieważ docelowa przestrzeń nazw jest wyprowadzana z kontrolowanej przez atakującego etykiety lub adnotacji na obiekcie brokera.

W komponencie lighthouse w Red Hat Advanced Cluster Management for Kubernetes stwierdzono podatność wynikającą z niewystarczającej walidacji reklamowanych adresów IP w obiektach EndpointSlice. Zaatakowany klaster spoke może tworzyć EndpointSlices z adresami IP kontrolowanymi przez atakującego, co powoduje przekierowanie ruchu usług między klastrami do złośliwych punktów końcowych. Umożliwia to przeprowadzenie ataku Man-in-the-Middle na komunikację między klastrami.

Podatność w Submariner pozwala złośliwemu klastrowi (spoke) na przekierowanie ruchu sieciowego z innych połączonych klastrów poprzez opublikowanie specjalnie spreparowanego punktu końcowego sieci. System nie waliduje poprawnie podsieci sieciowych dostarczonych przez złośliwy klaster, co umożliwia deklarowanie dowolnych zakresów adresów IP.

Frappe przed wersjami 15.115.0 i 16.27.0 zawiera podatność w publicznym formularzu webowym request-data oraz klasie PersonalDataDownloadRequest w frappe/website/doctype/personal_data_download_request/personal_data_download_request.py, które zwracają rozróżnialne kształty odpowiedzi dla zarejestrowanych i niezarejestrowanych adresów e-mail, w tym pole user_name i zachowanie trwałości. Zdalny atakujący może porównać odpowiedzi, aby enumerować zarejestrowanych użytkowników.

Frappe przed wersjami 15.114.0 i 16.26.0 zawiera podatność w przepływie zgody OAuth2, która pozwala atakującemu nakłonić uwierzytelnionego użytkownika do zatwierdzenia grantu OAuth lub ponownego użycia stanu autoryzacji dla niewłaściwego klienta. Wynika to z braku ograniczenia metody approve do POST, braku tokena CSRF i braku sprawdzenia, czy aktywny token OAuth należy do żądającego klienta.

Złośliwy peer budujący może zażądać pliku w kontekście po nazwie od hosta i otrzymać zawartość tego, na co wskazuje nazwa, nawet jeśli wskazuje poza kontekst budowania. Ta podatność jest rozwiązana w wersji kontenera 1.2.0.