Katalog podatności CVE

n8n przed wersją 1.123.83, 2.x przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera obejście uwierzytelniania, ponieważ dynamiczne rozwiązywanie ścieżek webhooków dopasowywało żądania tylko po ścieżce, ignorując identyfikator generowany przez serwer, który jest jedynym nieodgadywalnym składnikiem URL. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą pominąć ten identyfikator w żądaniach do tras webhook, form lub MCP, aby wykonywać workflow w niepowiązanych projektach z użyciem ich poświadczeń.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera obejście autoryzacji w punkcie końcowym tworzenia Agentów. Endpoint przyjmuje identyfikator Agenta podany przez wywołującego, sprawdza uprawnienia tylko względem żądanego projektu i aktualizuje istniejącego Agenta bez weryfikacji, do którego projektu należy. Uwierzytelniony użytkownik z dostępem tylko do odczytu Agentów innego projektu może przenieść tego Agenta do swojego projektu i zmienić jego nazwę, schemat oraz wersję.

n8n w wersjach przed 1.123.83, 2.x przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera podatność prototype pollution w kreatorze przepływów AI. Łączy połączenia przepływu używając nazw węzłów jako składowych obiektu bez sprawdzania kluczy zarezerwowanych. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą tworzyć węzły o nazwie __proto__ przez API i wywołać operację connect-nodes, aby zanieczyścić prototyp obiektu globalnego, zakłócając działanie instancji do momentu restartu.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.0 zawiera obejście autoryzacji w punkcie końcowym wznowienia czatu agenta. Endpoint przyjmuje identyfikator uruchomienia z treści żądania bez weryfikacji, czy zawieszony checkpoint należy do wywołującego. Uwierzytelnieni członkowie projektu mogą wylistować i odczytać prywatne rozmowy agentów innych członków przez endpointy o zasięgu projektu, a następnie zatwierdzić ich oczekujące wywołania narzędzi, powodując wykonanie narzędzi i zapis wyników do rozmowy ofiary.

FreeRDP od wersji 3.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność nieskończonej pętli w funkcji http_response_recv(), która pozwala złośliwym bramom wyczerpać CPU klienta poprzez spreparowane nagłówki Content-Type. Atakujący kontrolujący bramę może zwrócić niezerowy Content-Length z nierozpoznanym Content-Type zawierającym średnik, przypinając wątek klienta na pełnym obciążeniu CPU bez końca.

FreeRDP w wersjach 3.0.0 przed 3.32.0 pozwala na wstrzyknięcie nagłówka HTTP w swoim proxy, ponieważ pojedynczy znak LF w części docelowej tokenu routingu (Cookie: msts=) nie jest odrzucany i jest zapisywany przez http_proxy_connect do linii żądania CONNECT oraz nagłówka Host. Zdalny nieuwierzytelniony klient RDP łączący się z proxy używającym FixedTarget=false i nadrzędnego proxy HTTP może zmienić ramowanie żądań/nagłówków HTTP w tym nadrzędnym proxy.

FreeRDP od wersji 2.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność dereferencji wskaźnika null, która pozwala złośliwym serwerom RDP na zawieszenie klientów poprzez wysyłanie seryjnych IRP poza cyklem życia. Atakujący mogą wysłać IRP_MJ_READ lub IRP_MJ_WRITE przed utworzeniem lub po zamknięciu, powodując dereferencję pustego uchwytu przez CommReadFile lub CommWriteFile i zakończenie klientów używających przekierowania portu szeregowego w systemie Linux.

FreeRDP od wersji 3.0.0-beta1 przed 3.32.0 nie egzekwuje skumulowanych ani absolutnych limitów rozmiaru podczas reassemblacji fragmentów kanału RDPDR w proxy. Atakujący mogą wysłać fragment FIRST, a następnie fragmenty kontynuacyjne bez LAST, zwiększając strumienie sterty na sesję proporcjonalnie do ruchu i wyczerpując pamięć proxy.

FreeRDP od wersji 2.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność wyczerpania pamięci w funkcji wts_read_drdynvc_data_first, która pozwala uwierzytelnionym klientom wymusić na serwerach duże alokacje pamięci. Atakujący mogą wysłać siedmiobajtową wiadomość DATA_FIRST na otwartym DVC deklarującą dużą 32-bitową długość, powodując wzrost wyzerowanej pamięci rezydentnej i wyczerpanie zasobów serwera.

FreeRDP w wersjach 3.13.0 przed 3.32.0 zawiera wadę retencji zasobów w drive_process_irp_create, która rejestruje otwarty plik lokalny w słowniku dysku przed zastosowaniem rozmiaru alokacji i nie usuwa go, gdy operacja się nie powiedzie. Złośliwy serwer RDP połączony z klientem z włączonym przekierowaniem dysku może wysłać IRP_MJ_CREATE z AllocationSize ustawionym na UINT64_MAX, wymuszając niepowodzenie seek i wyciek obiektu pliku oraz uchwytu systemu operacyjnego aż do zakończenia dysku.

FreeRDP przed wersją 3.32.0 nie zamyka wcześniejszych uchwytów portu szeregowego w serial_process_irp_create, co pozwala złośliwemu serwerowi RDP wyczerpać deskryptory plików. Atakujący mogą wysyłać powtarzające się żądania serial IRP_MJ_CREATE, aby gromadzić deskryptory i zakończyć klienta na asercji FD_SETSIZE w CommReadFile.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 przed 3.32.0 zawiera dereferencję wskaźnika null w kanale rdpsnd, gdy fragment ustawia CHANNEL_FLAG_LAST bez CHANNEL_FLAG_FIRST. Złośliwy serwer RDP może wysłać zniekształcony pakiet rdpsnd PDU na nowym kanale, powodując awarię klienta i odmowę usługi.

W sgl-project SGLang do wersji 0.5.19 wykryto słabość w nieznanej funkcjonalności pliku python/sglang/srt/managers/io_struct.py komponentu generate Endpoint. Manipulacja argumentem session_params powoduje odmowę usługi. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Podatność w bibliotece qs dotyczy funkcji qs.stringify z opcją arrayFormat: 'comma', która zgłasza wyjątek TypeError, gdy element tablicy nie może zostać przekonwertowany na string (np. obiekt z własnym niecallowalnym toString lub obiekt z prototypem null). Problem występuje w wersjach od 6.7.0 do 6.16.0 i został naprawiony w wersji 6.16.1. Wejście może pochodzić z niezaufanych źródeł, m.in. przez JSON.parse lub qs.parse z allowPrototypes: true.

W Praat do wersji 7.0.02 wykryto lukę w funkcji whisper_model_load pliku external/whispercpp/whisper.cpp komponentu Model Loader. Manipulacja argumentem n_dims prowadzi do zapisu poza granicami bufora. Atak można zainicjować zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony. Poprawka ma identyfikator a910d21a2705ef4cd16d91f29cdc8da1ab1a7221.

W itsmeravitejak Online-Examination-System do wersji e6208e630b14657999bbfe4c9912302d2a1e2449 wykryto słabość w nieznanej funkcji pliku dbtables.sql. Manipulacja może prowadzić do ujawnienia informacji. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny. Produkt działa w modelu rolling release, więc nie ma szczegółów wersji.

W turboderp ExLlamaV2 do wersji 0.3.2 wykryto lukę w funkcji STFile.get_tensor pliku exllamav2/stloader.py komponentu Safetensors Tensor Loader. Manipulacja argumentem data_offsets powoduje przepełnienie bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

FileRise to samodzielnie hostowany menedżer plików. Od wersji 3.9.0 do 3.22.0 czyste instalacje manualne bez PERSISTENT_TOKENS_KEY lub metadata/persistent_tokens.key mogą aktywować opublikowany klucz zgodności legacy. Jeśli atakujący zdobędzie pliki kont lub konfiguracji zawierające szyfrogram, znany klucz zapasowy umożliwi odszyfrowanie sekretów TOTP lub poświadczeń. Problem naprawiono w wersji 3.22.0.

FileRise to samodzielnie hostowany menedżer plików. Przed wersją 3.21.0 FileRise zwracał zapisaną wartość branding.footerHtml przez nieuwierzytelnione publiczne API konfiguracji witryny bez sanityzacji po stronie serwera. Frontend FileRise sanityzuje tę wartość przed renderowaniem, ale surowy HTML był eksponowany przez API. Administrator musi najpierw zapisać złośliwą wartość stopki. Problem naprawiono w wersji 3.21.0.

FileRise to samodzielnie hostowany menedżer plików. Przed wersją 3.21.0 FileRise śledzi nieudane logowania tylko na podstawie kombinacji adresu IP źródła i nazwy użytkownika. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może rotować nazwy użytkowników, aby uzyskać świeży budżet prób dla każdej nazwy, umożliwiając password spraying z jednego źródła poza zamierzonym limitem. Problem naprawiono w wersji 3.21.0.