Katalog podatności CVE

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w CamelliaCipher, która wyłącza generowanie i weryfikację znaczników HMAC, gdy ustawiona jest zmienna środowiskowa PYTEST_CURRENT_TEST. Atakujący z możliwością wykonania kodu mogą ustawić tę zmienną, aby wygenerować nieuwierzytelniony szyfrogram i obejść ochronę integralności zaszyfrowanych danych.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa HKDF bez soli i ze statycznym parametrem info w funkcjach normalizacji kluczy, co zmniejsza ekstrakcję entropii i determinizm. Atakujący mogą wykorzystać przewidywalne wyprowadzanie kluczy przy identycznych danych wejściowych, aby osłabić bezpieczeństwo kryptograficzne przeciwko atakom wielocelowym.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa niestandardowej konstrukcji wyprowadzania klucza PBKDF2 z iteracjami=1 na wywołanie w pętli zewnętrznej, tworząc KDF, którego właściwości bezpieczeństwa nie zostały formalnie przeanalizowane. Atakujący mogą wykorzystać to osłabione wyprowadzanie klucza do bardziej efektywnego łamania haseł chroniących starsze zaszyfrowane pliki w porównaniu ze standardowymi implementacjami PBKDF2.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 importuje niekryptograficzny moduł 'random' Pythona (Mersenne Twister PRNG) w pliku openssl_encrypt/modules/pqc.py. Brak bezpośrednich wywołań random.* w kodzie, więc obecnie żadna operacja kryptograficzna nie jest zagrożona, ale import stwarza ryzyko, że przyszły kod może przypadkowo użyć random.randint() zamiast bezpiecznego kryptograficznie alternatywy (secrets/os.urandom), produkując przewidywalne wartości. Poprawka usuwa import w wersji 1.4.0.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście piaskownicy pluginu, gdzie PluginImportGuard blokuje inny zestaw modułów niż zestaw DANGEROUS_MODULES analizatora AST. Atakujący mogą ominąć analizę AST poprzez zaciemnianie lub kodowanie stringów, aby zaimportować nieblokowane niebezpieczne moduły, takie jak sys, shutil, multiprocessing, importlib i pickle, w celu wykonania dowolnego kodu.

W bibliotece openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 wykryto błąd logowania w funkcji restore_hidden_modules(), który loguje liczbę modułów po wyczyszczeniu, zawsze pokazując zero przywróconych modułów i uszkadzając dzienniki audytu. Dodatkowo istnieje wyścig między ukrywaniem modułów a instalacją hooka importu, co w środowiskach wielowątkowych może pozwolić innemu wątkowi na ponowny import zablokowanych modułów.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w metodzie _is_safe_path, gdzie parametr plugin_id nie jest sanityzowany przed konstruowaniem ścieżki katalogu konfiguracji wtyczki. Atakujący może zadeklarować złośliwy plugin_id zawierający sekwencje przechodzenia po ścieżkach, takie jak '../', aby uzyskać dostęp do dowolnych katalogów poza zamierzonym katalogiem wtyczek.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście sandboxa, gdzie sandbox wtyczek nie ogranicza alternatywnych metod dostępu do plików, takich jak pathlib.Path i io.open. Atakujący mogą zaimportować moduły pathlib lub io, aby czytać i zapisywać dowolne pliki, całkowicie omijając kontrolę dostępu do plików restricted_open.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera niebezpieczną domyślną konfigurację, która ufa całej prywatnej przestrzeni adresowej RFC 1918 w trusted_proxies w IntegrityProxyConfig. Atakujący w sieciach prywatnych mogą sfałszować nagłówki certyfikatów klienta, aby obejść uwierzytelnianie mTLS, gdy walidacja ProxyAuth jest złagodzona lub zmodyfikowana.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 konfiguruje CORS z allow_origins ustawionym na wildcard i allow_credentials włączonym na true. Atakujący mogą tworzyć złośliwe strony internetowe, które wykonują uwierzytelnione żądania cross-origin do API w imieniu każdego użytkownika, który je odwiedzi.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 akceptuje tokeny odświeżania jako parametry zapytania URL w trasach serwera kluczy i serwera telemetrii. Atakujący mogą wyodrębnić tokeny z logów serwera, logów proxy, historii przeglądarki i nagłówków HTTP Referer, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji w punkcie końcowym /ready, który zwraca pełne komunikaty o błędach bazy danych nieuwierzytelnionym wywołującym. Atakujący mogą wywołać błędy bazy danych, aby wydobyć wrażliwe informacje, w tym nazwy hostów, adresy IP, parametry połączenia i potencjalnie poświadczenia z komunikatów o wyjątkach.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa limitera szybkości w pamięci do ochrony przed brute-force TOTP, który nie jest współdzielony między procesami i ginie po restarcie serwera. Atakujący mogą rozłożyć próby uwierzytelnienia na wiele instancji serwera lub ponowić je natychmiast po restarcie, aby ominąć ochronę.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na brak weryfikacji własności w metodzie revoke_key, która pozwala uwierzytelnionym klientom na unieważnienie klucza dowolnego innego klienta. Atakujący mogą unieważnić dowolne klucze, dostarczając ważny podpis ML-DSA, omijając zamierzone ograniczenie własności.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność w metodzie PublicKeyBundle.from_dict(), która tworzy pakiety kluczy z niezaufanych danych bez weryfikacji podpisów. Atakujący mogą wywołać from_dict() i następnie to_identity() bez weryfikacji podpisu, aby szyfrować dane przy użyciu kluczy publicznych kontrolowanych przez atakującego, co prowadzi do wycieku tajemnic.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 po cichu pomija walidację schematu JSON, gdy biblioteka jsonschema nie jest zainstalowana, co pozwala na akceptowanie nieprawidłowych metadanych. Atakujący mogą usunąć pakiet jsonschema lub dostarczyć nieznane wersje formatu metadanych, aby ominąć wszystkie kontrole schematu i przetwarzać złośliwe dane.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa nienadającego się do kryptografii modułu random Pythona do wyboru pikseli w funkcji generate_pseudorandom_sequence. Atakujący znający hasło mogą odtworzyć stan Mersenne Twister z około 624 wyjść i przewidzieć lokalizacje pikseli zawierających ukryte dane w celu ich ekstrakcji.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 ujawnia hasła przekazywane przez argument CLI --password w listach procesów dostępnych dla wszystkich użytkowników systemu. Atakujący mogą odczytać argumenty procesów przez ps aux lub /proc/[pid]/cmdline, aby uzyskać hasła w postaci jawnej i hasła do keystore.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na wykonanie dowolnego kodu w implementacji hasha Whirlpool, która używa szerokich wzorców glob do ładowania modułów .so bez weryfikacji integralności. Atakujący mogą umieścić złośliwe pliki .so pasujące do wzorca whirlpool*py313*.so w katalogach site-packages, aby uzyskać wykonanie natywnego kodu podczas ładowania modułu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.6 zawiera wadę w wyprowadzaniu klucza w trybie sekwencyjnej kompozycji XOR, gdzie ostatni etap jest anulowany podczas generowania klucza. Gdy skonfigurowano pojedynczy KDF i brak wcześniejszego etapu haszowania, atakujący mogą ominąć pamięciożerne wyprowadzanie klucza i przeprowadzić offline'owe łamanie haseł z prędkością SHA-256 zamiast kosztu skonfigurowanego KDF.