Katalog podatności CVE

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, desynchronizacja liczników bajtów w wyszukiwaniu poczty i komendzie LITERAL+ może prowadzić do ujawnienia informacji lub eskalacji uprawnień poprzez wstrzyknięcie komend IMAP.

Roundcube Webmail przed wersjami 1.6.18 i 1.7.3 ma podatność związaną z nieprawidłową sanityzacją HTML/CSS atrybutu "by" animacji SVG, co może prowadzić do obejścia blokowania zdalnych obrazów, a w konsekwencji do ujawnienia informacji lub eskalacji uprawnień.

Roundcube Webmail przed wersjami 1.6.18 i 1.7.3 ma podatność na przechowywany XSS w akcji "Dodaj do książki adresowej".

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, odpowiedzi z proxy CSS nie były walidowane, co może skutkować ujawnieniem informacji lub atakiem XSS (cross-site scripting) poprzez MIME sniffing.

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, sterownik cmd_learn wtyczki markasjunk jest podatny na zdalne wykonanie kodu poprzez spreparowane wartości zastępcze. Problem dotyczy tylko instancji Roundcube używających wtyczki markasjunk z jej sterownikiem cmd_learn.

Dell iDRAC9 przed wersją 7.20.30.50 oraz Dell iDRAC10 przed wersją 1.20.60.50 zawierają podatność na odczyt danych po wymazaniu pamięci. Atakujący z niskimi uprawnieniami i zdalnym dostępem może wykorzystać tę podatność, prowadząc do ujawnienia informacji.

W globalnym panelu sterowania Kong Mesh, zasoby otrzymywane przez synchronizację KDS między strefami są przypisywane na podstawie identyfikatora ControlPlane.Identifier kontrolowanego przez nadawcę, a nie uwierzytelnionej tożsamości strefy pochodzącej z połączenia. Uwierzytelnione strefy mogą spowodować, że globalny panel sterowania będzie przechowywać i redystrybuować te zasoby jako należące do innej strefy. Skutkuje to obejściem izolacji między strefami: posiadacz poświadczeń jednej zarejestrowanej strefy może wstrzykiwać, przypisywać i nadpisywać zasoby w przestrzeni nazw innej strefy w całym mesh. Przyczyną jest kod synchronizacji KDS w Kuma, na którym zbudowany jest panel sterowania Kong Mesh.

Brak autoryzacji w oprogramowaniu Fortilogger firmy Dolusoft Software Technologies umożliwia dostęp do funkcji, które nie są odpowiednio ograniczone przez listy kontroli dostępu (ACL). Podatność dotyczy wersji przed 6.1.5.9.

W Logsign SIEM występuje podatność niewystarczającej ochrony poświadczeń, która pozwala na wydobycie osadzonych wrażliwych danych. Dotyczy wersji od 6.4.97 przed 6.4.114.

W urządzeniach Wavlink WN531P3 i WN535M1 w wersji V250922, funkcja strcpy w pliku /etc/lighttpd/www/cgi-bin/export_pingortrace.cgi (komponent Export Pingortrace CGI) jest podatna na przepełnienie bufora na stosie poprzez manipulację argumentem HTTP_COOKIE. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

OutSystems Service Center jest podatny na atak DOM-based Cross-Site Scripting (XSS), który może być wykorzystany przez atakującego z niskimi uprawnieniami poprzez przesłanie pliku ze złośliwą nazwą zawierającą kod JavaScript. Podatność istnieje we wszystkich miejscach, gdzie można załączyć plik i przygotować go do przesłania na serwer. Problem został naprawiony w wersji 11.41.2.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w pqc.py, gdzie niepowodzenia deszyfrowania AES-GCM powodują przełączenie na nieuwierzytelniony tryb AES-CTR. Atakujący mogą modyfikować szyfrogram w transmisji, aby ominąć weryfikację integralności i przeprowadzać ataki typu bit-flipping bez wykrycia.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera krytyczną podatność w pqc.py, gdzie niepowodzenia dekapsulacji KEM po cichu przełączają się w tryb symulacji, generując deterministyczny wspólny sekret z tylko 16 bajtów klucza prywatnego i publicznie dostępnych danych klucza. Atakujący, którzy zdobędą 16 bajtów klucza prywatnego, mogą obliczyć wspólny sekret i odszyfrować cały szyfrogram, ponieważ wyzwalacz działa przy każdym niepowodzeniu KEM bez zgłaszania błędu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ucieczkę z piaskownicy w IsolatedPluginExecutor, która udostępnia obiekty typów Pythona w ograniczonych wbudowanych funkcjach exec(). Atakujący mogą przechodzić przez hierarchię klas Pythona za pomocą __class__.__mro__.__subclasses__(), aby uzyskać dostęp do funkcji systemowych i wykonywać dowolne polecenia systemu operacyjnego.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ucieczkę z piaskownicy w analizatorze AST DangerousPatternVisitor, który nie wykrywa technik przechodzenia przez atrybuty dunder. Atakujący mogą użyć łańcuchów __class__, __bases__, __subclasses__() i __globals__, aby uzyskać dostęp do ograniczonych funkcji i wykonywać dowolne polecenia systemowe z kodu pluginu.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 nie stosuje ograniczeń piaskownicy w domyślnym trybie izolacji procesów dla wykonywania pluginów. Atakujący mogą wykonywać złośliwe pluginy z nieograniczonym dostępem do systemu plików, sieci, wykonywania podprocesów i wszystkich modułów Pythona.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ominięcie uwierzytelniania w funkcji verify_api_token, która akceptuje dowolny niepusty token Bearer bez weryfikacji. Atakujący mogą przesyłać dowolne klucze publiczne, wyliczać wszystkie klucze i odwoływać klucze należące do dowolnego użytkownika, podając dowolny token Bearer w nagłówku Authorization.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe domyślne sekrety podpisywania JWT w config.py, które przechodzą walidację. Atakujący mający dostęp do kodu źródłowego mogą sfałszować ważne tokeny JWT dla dowolnego client_id, aby uzyskać uwierzytelniony dostęp do kluczownika i interfejsów API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowany na stałe domyślny sekretny klucz w konfiguracji samodzielnego serwera telemetrii, używany do haszowania kluczy API. Atakujący, którzy znają tę domyślną wartość, mogą przewidzieć lub sfałszować hasze kluczy API, aby naruszyć uwierzytelnianie API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe poświadczenia bazy danych w plikach konfiguracyjnych serwera autonomicznego. Atakujący w tej samej sieci mogą uzyskać dostęp do baz danych PostgreSQL, używając dobrze znanych domyślnych poświadczeń, aby pobrać wrażliwe dane.