Katalog podatności CVE

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w poleceniu info, gdzie niezaufane pola metadanych są interpolowane bez cudzysłowów. Atakujący mogą spreparować wartości metadanych, takie jak pepper_name, zawierające polecenia powłoki, które wykonają się po skopiowaniu wydrukowanego bloku CLI do powłoki.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach <= 1.4.8 zawiera wadę rozwiązywania plików konfiguracyjnych względem bieżącego katalogu w crypt_settings.py, gdzie CONFIG_FILE (pierwotnie bezwzględna ścieżka per użytkownik ~/.crypt_settings.json) jest ponownie przypisywana w linii 84 do zwykłej względnej nazwy 'crypt_settings.json'. W rezultacie przestarzały interfejs Tk GUI SettingsTab odczytuje i zapisuje ustawienia KDF z crypt_settings.json w katalogu, z którego uruchomiono proces (bieżący katalog roboczy), zamiast w katalogu domowym użytkownika. Atakujący, który umieści złośliwy crypt_settings.json (np. sha256:1 z wyłączonymi wszystkimi pamięciożernymi KDF), może po cichu obniżyć szyfrowanie wykonywane w tej sesji GUI do około jednej rundy haszowania, omijając preflight słabych KDF i umożliwiając ataki brute-force offline na wynikowy szyfrogram. Poprawione w wersji 1.4.9.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie oczyszcza znaków sterujących terminala w metadanych plików drukowanych przez polecenie info. Atakujący mogą tworzyć złośliwe pliki zawierające sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować informacje weryfikacyjne wyświetlane użytkownikom.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie poprawnie escapuje wartości key_id kontrolowanych przez atakującego, drukowanych na stderr podczas automatycznego wykrywania odszyfrowania. Atakujący mogą tworzyć zaszyfrowane pliki ze złośliwym key_id zawierającym sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować bloki weryfikacji autentyczności.

openssl-encrypt (pakiet pip, wersje do 1.4.8) nie oczyszcza nazw plików odczytywanych z niezaufanych danych dysku (poza uwierzytelnionym manifestem AES-GCM) przed wydrukowaniem ich w danych wyjściowych polecenia verify-usb. Atakujący może umieścić nazwy plików zawierające bajty sterujące ruchem kursora i kasowaniem linii, które przemalowują sfałszowany werdykt PASSED na ekranie, maskując rzeczywiste wykrycie manipulacji. Naprawiono w wersji 1.4.9 przez przekierowanie nazw pochodzących z dysku przez sanitize_for_display().

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje pola total z danych QR przed materializacją zakresów. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane obrazy QR z bardzo dużymi wartościami total, co prowadzi do nieograniczonej alokacji pamięci i odmowy usługi przez wyczerpanie pamięci.

openssl_encrypt w wersjach 1.4.8 i wcześniejszych nie waliduje pola total_samples w plikach FLAC przed użyciem go do alokacji pamięci. Spreparowany plik FLAC o rozmiarze ~50 bajtów deklarujący ~100 milionów próbek powoduje alokację wielu gigabajtów, prowadząc do odmowy usługi przez brak pamięci podczas 'decrypt --stego-extract'. Problem naprawiony w 1.4.9; dotyczy linii 1.4.x i 1.5.x.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie waliduje adresów URL serwera w funkcjach login i register_with_email, akceptując niezaszyfrowane adresy http:// i niekonfigurowane hosty. Atakujący na ścieżce sieciowej mogą przechwycić poświadczenia w postaci jawnego tekstu, w tym client_id, hasła i JWT, co prowadzi do pełnego przejęcia konta na serwerze kluczy.

openssl-encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi w skanie verify-usb v2. Atakujący z fizycznym dostępem do dysku przenośnego może podmienić katalog na dowiązanie symboliczne do kopii z identycznymi plikami oraz podłożonym plikiem __pycache__/*.pyc, który jest ładowany zamiast czystego .py. Plik nie jest wykrywany, verify-usb raportuje PASSED, co prowadzi do wykonania kodu. Naprawione w 1.4.9 (dotyczy linii 1.4.x i 1.5.x).

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 wyprowadza klucz wrap dla zdalnego pieprzu używając niesolonego HKDF-SHA256 lub gołego SHA-256 hasła, co powoduje identyczne klucze dla wszystkich użytkowników i plików. Atakujący z dostępem do zaszyfrowanych bloków pieprzu mogą prekomputować słownik i przeprowadzić ataki offline na hasła w całej flocie.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 przechowuje niezaszyfrowany hash SHA-256 tekstu jawnego w nagłówku pliku. Atakujący bez hasła może odczytać ten hash, aby potwierdzić zgadywane teksty jawne offline lub identyfikować identyczne teksty jawne w różnych zaszyfrowanych plikach.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie egzekwuje limitu czasu dla liczby iteracji funkcji wyprowadzania klucza (KDF) określonej w metadanych pliku. Atakujący mogą tworzyć pliki z bardzo wysoką liczbą iteracji KDF, co powoduje nieograniczone zużycie zasobów CPU przed weryfikacją hasła.

openssl_encrypt 1.4.x przed 1.4.9 zawiera opcjonalną usługę D-Bus, której metoda org.freedesktop.DBus.Properties.Set nie wykonuje ani autoryzacji polkit, ani walidacji wartości. Każdy lokalny użytkownik na magistrali systemowej może wywołać Set bez autoryzacji i ustawić MaxConcurrentOperations (na 0/ujemną, powodując odmowę wszystkich kolejnych operacji, lub na ogromną wartość usuwając limit) lub nieograniczony DefaultTimeout, co prowadzi do trwałego DoS demona roota. Usługa D-Bus istnieje tylko w linii 1.4.x i została usunięta w 1.5.x.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie oczyszcza metadanych slotów odzyskiwania w graficznym interfejsie użytkownika, co pozwala atakującym wstrzykiwać znaki sterujące i separatory linii do okna potwierdzenia nieodwracalnego usunięcia. Atakujący mogą tworzyć zaszyfrowane pliki ze złośliwymi identyfikatorami slotów zawierającymi nadpisania dwukierunkowe lub znaki separatora linii, aby sfałszować tekst ostrzeżenia i oszukać użytkowników podczas operacji usuwania plików.

W openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach <= 1.4.8, graficzny interfejs użytkownika przekazuje hasło do steganografii do procesu potomnego CLI w linii poleceń przez argument --stego-password (zarówno przy szyfrowaniu, jak i deszyfrowaniu) zamiast przez zmienną środowiskową, jak to ma miejsce dla głównego hasła. Każdy lokalny użytkownik może odczytać hasło steganograficzne z /proc/<pid>/cmdline przez cały czas życia podprocesu. Poprawiono w wersji 1.4.9.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach 1.4.8 i starszych przechowuje klucz prywatny klienta mTLS w postaci jawnej w pliku SharedPreferences o uprawnieniach 0644, dostępnym dla wszystkich użytkowników. Lokalny atakujący z dostępem do systemu plików może odczytać ten klucz. Wersja 1.4.9 zapisuje PEM w dedykowanym pliku 0600 i usuwa stare wartości.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 zawiera podatność na niebezpieczne uprawnienia plików w graficznym interfejsie użytkownika, który zapisuje odszyfrowany tekst jawny z domyślnymi uprawnieniami odczytywalnymi dla wszystkich. Atakujący mogą odczytać odszyfrowane pliki wyjściowe utworzone przez GUI jako nieuprzywilejowani lokalni użytkownicy w systemach wieloużytkownikowych.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach <= 1.4.8 reklamuje przenośny obszar roboczy USB jako 'Zaszyfrowany obszar roboczy USB' z szyfrowaniem AES-256-GCM i zapisuje znacznik deklarujący, że obszar jest zaszyfrowany, ale katalog obszaru roboczego jest faktycznie przechowywany w postaci jawnej, a pochodny klucz szyfrujący nigdy nie jest do niego stosowany. Użytkownik, który ufa brandingowi i umieszcza pliki w obszarze roboczym, pozostawia je niezaszyfrowane na nośniku wymiennym, więc atakujący z fizycznym dostępem do nośnika może odczytać poufne pliki. Poprawiono w wersji 1.4.9, która zamyka obszar roboczy w uwierzytelnionym sejfie AES-256-GCM.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 nie uwierzytelnia obecności slotów odzyskiwania w plikach szyfrowanych w formacie envelope, co pozwala atakującym na usunięcie slotów odzyskiwania bez ponownego szyfrowania ładunku. Atakujący mogą zmodyfikować nagłówek pliku, aby usunąć pola slotów odzyskiwania i ominąć uwierzytelnianie, cicho usuwając ścieżki odzyskiwania, które właściciel celowo dodał.

OpenRemote przed wersją 1.28.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji między domenami w API REST powiadomień. Administratorzy dzierżawy mogą odczytać wysłane powiadomienia wszystkich dzierżaw, w tym treści wiadomości, wysyłając żądanie GET bez parametrów do punktu końcowego powiadomień.