Katalog podatności CVE

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w GitHub Enterprise Server umożliwiała zdalne wykonanie kodu na instancji. Niewystarczająca izolacja sieci pozwalała złośliwemu kodowi hooka pre-receive na podszywanie się pod wewnętrzny serwis i przekierowanie zaufanych wewnętrznych żądań do uprzywilejowanego serwisu, co prowadziło do podniesienia uprawnień i wykonania kodu. Wykorzystanie wymagało włączenia sieci dla hooków pre-receive oraz uprawnień administratora witryny lub zapisu do repozytorium z takim hookiem. Podatność dotyczyła wszystkich wersji przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.20, 3.18.14, 3.19.11, 3.20.7 i 3.21.5.

Next.js, framework React do budowy aplikacji full-stack, w wersjach od 13.4.0 do 15.5.24 i 16.3.3, na serwerach Windows nieprawidłowo obsługuje backslashe w segmentach tras podczas konstruowania ścieżek cache, co pozwala zdalnemu atakującemu na wyjście poza katalog cache i ujawnienie prywatnych danych, w tym klucza szyfrowania server-reference-manifest. Ujawnienie tego klucza może umożliwić zdalne wykonanie kodu. Luka naprawiona w wersjach 15.5.24 i 16.3.3.

Podatność typu time-of-check time-of-use (TOCTOU) w GitHub Enterprise Server umożliwia zdalne wykonanie kodu. Wykorzystanie wymaga uwierzytelnionego użytkownika z prawem zapisu do repozytorium oraz precyzyjnego zsynchronizowania żądań przesyłania plików. Podatność dotyczy wszystkich wersji przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.20, 3.18.14, 3.19.11, 3.20.7 i 3.21.5.

W GitHub Enterprise Server wykryto podatność typu server-side request forgery (SSRF). Nieuwierzytelniony atakujący mógł zmusić Manage API do wysyłania spreparowanych żądań wychodzących do hosta kontrolowanego przez atakującego, a token HMAC uwierzytelniał jedynie znacznik czasu, nie ścieżkę ani treść żądania. Token przechwycony przez atakującego mógł zostać powtórzony wobec uprzywilejowanych punktów końcowych agenta zarządzającego.

Proxmox Virtual Environment (VE) w wersjach od 7.0 do 8.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w libpve-access-control przed 8.0.4, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zalogowanie się jako dowolny istniejący użytkownik bez skonfigurowanego drugiego czynnika, poprzez podanie dowolnej wartości tfa-challenge w API logowania. Atakujący może całkowicie pominąć weryfikację hasła, uzyskując nieautoryzowany dostęp, w tym do konta root@pam. Wszystkie dotknięte wersje są już nie wspierane.

W Ansible Automation Platform (AWX) w API Bulk Job Launch (POST /api/v2/bulk/job_launch/) sprawdzane są tylko uprawnienia do odczytu dla instance_groups, podczas gdy standardowa ścieżka uruchamiania pojedynczego zadania wymaga uprawnień na poziomie 'use'. Osoba z uprawnieniami tylko do odczytu (np. rola System Auditor) oraz z uprawnieniami do wykonywania na szablonie zadania może uruchamiać zadania zbiorcze na grupach instancji, do których nie ma autoryzacji, omijając izolację rozmieszczenia.

W ApostropheCMS (Node.js CMS) oraz w bibliotece sanitize-html (od wersji 1.9.0 do 2.17.7) występuje podatność w pakiecie sanitize-html, gdzie walidacja atrybutu animation value nie uwzględnia, że attributeName wybierający href lub xlink:href nadaje semantykę SVG SMIL atrybutom from, to lub by. W konfiguracjach zezwalających na elementy animate, animateColor, animateMotion, animateTransform lub set, lista wartości może zaczynać się od bezpiecznego fragmentu i zawierać późniejszy wykonywalny cel, który przechodzi kontrolę allowedSchemesAppliedToAttributes. Po renderowaniu złośliwego SVG przeglądarka może skopiować ten cel do aktywnego linku, a ofiara klikająca może wykonać skrypt w kontekście aplikacji. Problem naprawiono w wersji 2.17.7.

SVGO (SVG Optimizer), biblioteka Node.js i aplikacja CLI do optymalizacji plików SVG, od wersji 1.0.0 do 2.8.4, 3.3.5 i 4.1.0, ma podatność w opcjonalnym pluginie removeScripts (nazwanym removeScriptElement w wersjach 2 i 3), który niekompletnie filtruje wykonywalne linki w plugins/removeScripts.js i lib/svgo/tools.js. Plugin nie rozpoznaje elementów kotwicy SVG z prefiksem przestrzeni nazw, takich jak svg:a z href lub *:href, i nie usuwa znaków tabulacji, nowej linii ani powrotu karetki przed sprawdzeniem schematu URL. Przeglądarki usuwają te znaki przed parsowaniem schematu, co pozwala wykonywalnemu linkowi przejść kontrolę pluginu. Gdy aplikacja przetwarza dane SVG kontrolowane przez atakującego i serwuje wynik w aktywnym kontekście przeglądarki, ofiara, która aktywuje przetrwający link, może wykonać skrypt w kontekście SVG, ujawnić dane, zmodyfikować treść lub wykonać działania jako ofiara.

W SVGO (SVG Optimizer) od wersji 1.0.0 do 2.8.4, 3.3.5 i 4.1.0, opcjonalny plugin removeScripts (removeScriptElement w wersjach 2 i 3) usuwa elementy script SVG i XHTML, ale nie sprawdza wykonywalnej zawartości HTML wewnątrz elementów foreignObject SVG. Atrybuty obsługi zdarzeń (np. onload, onbeforetoggle), dokumenty srcdoc oraz wykonywalne URL-e w atrybutach action, data, formaction, href i src mogą pozostać w kontrolowanym przez atakującego pliku SVG. Gdy aplikacja używa tego pluginu jako jedynej ochrony i serwuje zoptymalizowany SVG w aktywnym kontekście przeglądarki, ładunek może wykonać skrypt w kontekście widza, ujawnić dane, zmodyfikować treść lub wykonać działania jako ofiara. Problem naprawiono w wersjach 2.8.4, 3.3.5 i 4.1.0.

Biblioteka joi (oraz @hapi/joi) zawiera podatność na zanieczyszczenie prototypu w pliku lib/messages.js. Funkcje exports.compile() i exports.merge() ponownie wykorzystują dziedziczone obiekty dla kluczy językowych kontrolowanych przez atakującego, co pozwala na zapis właściwości do Object.prototype.

W bibliotece joi występuje podatność w implementacji internals.rename() używanej przez object().rename(). Pozwala ona na utworzenie schematu, który przy użyciu wyrażenia regularnego i celu Joi.expression() lub Joi.x() z interpolacją danych dopasowania, może ustawić prototyp obiektu zwracanego przez validate() na __proto__ zamiast utworzyć zwykły klucz.

Scrapy, framework do web crawlingu i scrapingu w Pythonie, przed wersją 2.17.0 ma podatność w scrapy/core/downloader/handlers/s3.py, gdzie S3DownloadHandler konwertuje żądanie z schematem S3 na zwykłe żądanie HTTP do odpowiedniego punktu końcowego S3, chyba że request.meta["is_secure"] jest jawnie włączone, a następnie podpisuje i wysyła to żądanie z skonfigurowanymi poświadczeniami AWS. Atakujący sieciowy, który może obserwować ruch między Scrapy a S3, może odczytać ścieżkę bucket i klucz, nagłówek Authorization AWS, X-Amz-Security-Token przy użyciu tymczasowych poświadczeń, zawartość obiektów S3 i nagłówki odpowiedzi S3. Aktywny atakujący man-in-the-middle może również modyfikować treść odpowiedzi S3, kod statusu i nagłówki przed przetworzeniem przez Scrapy, powodując zatrucie danych scrapowanych, zatrucie eksportów, zatrucie pamięci podręcznej HTTP, gdy buforowanie jest włączone, lub wpływ na późniejsze cele crawl poprzez sfałszowane przekierowania lub linki kontrolowane przez atakującego.

Framework Hono w wersjach od 4.12.12 do 4.13.5 zawiera niepełną poprawkę dla CVE-2026-39408 — funkcja toSSG() może nadal zapisywać pliki poza skonfigurowanym katalogiem wyjściowym, gdy parametr trasy zawiera kolejne segmenty katalogu nadrzędnego. Luka dotyczy wyłącznie generowania statycznej strony w czasie budowania, gdy wartości ssgParams nie są w pełni kontrolowane przez dewelopera.

W Hono (framework web dla JavaScript) przed wersją 4.13.5, gdy parseBody() rozwija nazwy pól formularza rozdzielone kropkami na zagnieżdżone obiekty z włączonym parsowaniem notacji kropkowej, nie ogranicza głębokości zagnieżdżenia ani całkowitej liczby tworzonych obiektów pośrednich. Puste segmenty są zachowywane, więc jedna głęboko kropkowana nazwa pola może zakodować jeden poziom zagnieżdżenia na bajt, podczas gdy duża liczba płytko kropkowanych pól może stworzyć tę samą amplifikację w ramach żądania. Treść żądania w normalnym limicie rozmiaru może zatem przydzielić graf obiektów znacznie większy niż żądanie po jego zaakceptowaniu. Nieuwierzytelniony atakujący, który może dotrzeć do dotkniętego punktu końcowego, może wysyłać równoczesne żądania, które wyczerpują stertę JavaScript, kończą proces serwera i pozostawiają usługę niedostępną do czasu restartu. Parsowanie notacji kropkowej nie jest domyślnie włączone, a aplikacje korzystające z domyślnego zachowania nie są dotknięte. Problem naprawiono w wersji 4.13.5.

W Hono (framework web dla JavaScript) przed wersją 4.13.5, pomocnicze funkcje zapytań traktują znak zapytania po dosłownym fragmencie hash jako początek ciągu zapytania, więc aplikacja może odczytywać parametry żądania, których przeglądarki, new URL(), reverse proxy, reguły filtrowania, listy dozwolonych i zabronionych parametrów, logowanie dostępu, walidacja żądań i inne oprogramowanie pośredniczące nie obserwują. Middleware Cache usuwa fragment podczas budowania klucza pamięci podręcznej, co pozwala na przechowywanie odpowiedzi pod wpływem parametrów wewnątrz fragmentu pod kluczem, który je pomija, i późniejsze serwowanie innym użytkownikom. Może to ominąć filtrowanie i audyt, zatruć odpowiedzi w pamięci podręcznej i umożliwić trwały cross-site scripting, gdy dotknięty parametr jest odzwierciedlany w buforowanym HTML bez escapowania. Eksploatacja wymaga środowiska wykonawczego i ścieżki pośredniej, która przekazuje dosłowny znak hash do URL-a żądania; Cloudflare Workers i pośrednicy usuwający fragmenty nie są dotknięci. Problem naprawiono w wersji 4.13.5.

Composer, menedżer zależności dla PHP, ma podatność w wersjach od 1.0 do 2.2.30 i 2.10.3. Złośliwy pakiet z niestandardowego repozytorium lub niezaufany plik composer.lock może ustawić source.type na perforce i source.url na wartość P4PORT zaczynającą się od rsh: lub jsh:. Gdy klient Perforce p4 jest zainstalowany, a Composer instaluje pakiet ze źródła, p4 wykonuje lokalne polecenie z uprawnieniami użytkownika lub konta CI.

W pypdf (biblioteka PDF w Pythonie) przed wersją 6.16.1, atakujący może stworzyć plik PDF, który powoduje, że PageObject._extract_text i PageObject.extract_xform_text przechodzą przez skierowany graf acykliczny ponownie użytych form XObject, w którym każda forma wywołuje dziecko wielokrotnie, tworząc wykładniczo wiele ścieżek przejścia i powodując długie czasy działania oraz duże zużycie pamięci. Problem naprawiono w wersji 6.16.1.

W pypdf (biblioteka PDF w Pythonie) przed wersją 6.16.1, atakujący może stworzyć plik PDF, który powoduje, że _get_outline w _doc_common.py zużywa długie czasy działania i duże ilości pamięci podczas pobierania konspektów dokumentów z dużą liczbą wpisów lub głęboko zagnieżdżonymi ponownie używanymi ścieżkami, ponieważ przejście nie miało globalnych limitów liczby wpisów i głębokości zagnieżdżenia. Problem naprawiono w wersji 6.16.1.