Katalog podatności CVE

W jądrze Linuxa w sterowniku vfio/xe zidentyfikowano błąd powodujący błąd strony (page fault) podczas próby resetowania urządzeń VF, które nie obsługują migracji. Problem został rozwiązany poprzez reorganizację inicjalizacji, oddzielając migrację od resetu.

W PostgreSQL podczas walidacji kodowania GB18030 występuje błąd odczytu poza buforem (buffer over-read). Osoba dostarczająca dane do bazy może spowodować tymczasową odmowę usługi (DoS) na platformach, gdzie jednobajtowy odczyt poza zakresem prowadzi do zakończenia procesu. Podatność dotyczy serwera bazy danych oraz biblioteki libpq.

Brak odpowiednich sprawdzeń w funkcjach związanych z inicjalizacją RMP umożliwia lokalnemu atakującemu z uprawnieniami administratora błędną identyfikację pamięci I/O, co może prowadzić do naruszenia integralności pamięci gościa.

Funkcje urllib.parse.urlsplit() i urlparse() w Pythonie nieprawidłowo walidują hosty w nawiasach kwadratowych (`[]`), akceptując hosty, które nie są IPv6 ani IPvFuture. To zachowanie jest niezgodne z RFC 3986 i może potencjalnie umożliwić ataki SSRF (Server-Side Request Forgery), jeśli URL jest przetwarzany przez więcej niż jeden parser URL.

Podatność w pakiecie iscsi-initiator-utils dotyczy zapisu poza granicami bufora i ujawnienia informacji przez niezweryfikowaną długość ładunku IPv6. Specjalnie spreparowane żądania ICMPv6 Echo mogą spowodować, że demon iscsiuio zaufa zawyżonej wartości ipv6_plen, większej niż faktycznie odebrany ładunek.

Podatność w mechanizmie Secure Encrypted Virtualization (SEV) umożliwia uprzywilejowanemu atakującemu zapis do strony odwrotnego mapowania (RMP) podczas inicjalizacji Secure Nested Paging (SNP), co może prowadzić do utraty poufności i integralności pamięci gościa.

Podatność w IOMMU (Input/Output Memory Management Unit) wynika z nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, co umożliwia złośliwemu hypervisorowi ponowne skonfigurowanie rejestrów IOMMU. Prowadzi to do utraty integralności danych gościa.

W CPython występuje podatność średniego ryzyka (MEDIUM) związana z wyrażeniami regularnymi. Podczas analizy nagłówków plików tar w tarfile.TarFile, nadmierne cofanie się (backtracking) w wyrażeniach regularnych może prowadzić do ataku ReDoS (Regular Expression Denial of Service) poprzez specjalnie spreparowane archiwa tar.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.

W CPython moduł venv i CLI nieprawidłowo cytują ścieżki podane podczas tworzenia wirtualnego środowiska. Pozwala to twórcy na wstrzyknięcie komend do skryptów aktywacyjnych (np. source venv/bin/activate), co umożliwia wykonanie dowolnego kodu przy aktywacji środowiska.

Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.

W bibliotece Libtiff w pliku `tif_dirinfo.c` występuje błąd polegający na dereferencji wskaźnika null. Może to pozwolić atakującemu na wywołanie awarii alokacji pamięci, np. poprzez ograniczenie rozmiaru sterty lub wstrzykiwanie błędów, co prowadzi do błędu segmentacji i awarii aplikacji.

W bibliotece libxml2 przed wersją 2.11.0 w funkcji xmlXIncludeAddNode w pliku xinclude.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free).

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

CoreDNS przed wersją 1.14.0 zawiera podatność w implementacjach serwerów gRPC, HTTPS i HTTP/3, które nie mają krytycznych ograniczeń zasobów. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wyczerpać pamięć i zdegradować lub zawiesić serwer poprzez otwarcie wielu równoczesnych połączeń.

Istnieje możliwa podatność na cross-site scripting (XSS) w rails-html-sanitizer, gdy sanityzer jest skonfigurowany do zezwalania na element referencyjny SVG, taki jak <use>. Jest to powiązane z GHSA-9wjq-cp2p-hrgf w Loofah, którego logika lokalnych referencji SVG jest odwzorowana w rails-html-sanitizer.

Sanityzer HTML5 biblioteki Loofah ograniczał tylko atrybut xlink:href na niektórych elementach SVG do lokalnych, wewnątrzdokumentowych odwołań. Przeglądarki akceptują również zwykły atrybut href jako alternatywę dla przestarzałego xlink:href zgodnie ze specyfikacją SVG 2, ale Loofah nie stosował tego samego ograniczenia do niego.

W PHP w wersjach 8.1.x przed 8.1.31, 8.2.x przed 8.2.26, 8.3.x przed 8.3.14, niekontrolowane długie ciągi wejściowe do funkcji ldap_escape() na systemach 32-bitowych mogą powodować przepełnienie liczb całkowitych, prowadząc do zapisu poza zakresem.

W PHP w wersjach 8.3.x przed 8.3.19 i 8.4.x przed 8.4.5, sekwencja kodu obejmująca handler __set lub operator ??= oraz wyjątki może prowadzić do podatności use-after-free.

W PHP w wersjach 8.1.x przed 8.1.31, 8.2.x przed 8.2.26, 8.3.x przed 8.3.14, podczas używania strumieni z skonfigurowanym proxy i opcją request_fulluri, URI nie jest odpowiednio sanityzowany, co może prowadzić do przemycania żądań HTTP i umożliwić atakującemu wykonanie dowolnych żądań HTTP przez proxy.