Katalog podatności CVE

Wtyczka DS Ad Rotator dla WordPressa w wersji do 0.8 nie przeprowadza żadnej kontroli uprawnień, weryfikacji nonce ani walidacji typu pliku w swoim handlerze przesyłania obrazów. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym przesłanie dowolnych plików, w tym PHP, do katalogu dostępnego przez sieć, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Gpx2Graphics dla WordPressa w wersji do 0.3 nie przeprowadza kontroli CSRF podczas obsługi przesyłania plików ani nie waliduje typu przesyłanego pliku. Umożliwia to atakującym nakłonienie zalogowanego administratora do przesłania dowolnych plików, takich jak PHP, poprzez atak CSRF, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Yogeta WP Cloud dla WordPressa w wersji do 1.0 nie waliduje ścieżki pliku dostarczonej przez użytkownika przed przekazaniem jej do funkcji odczytu pliku w publicznym punkcie końcowym, który nie ma żadnej kontroli autoryzacji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym pobranie dowolnych plików z serwera, w tym plików zawierających poufne dane uwierzytelniające.

Wtyczka WordPress SAMO Forms w wersji do 1.0.0 nieprawidłowo oczyszcza i escapuje dane wejściowe użytkownika przed użyciem ich w zapytaniach SQL w kilku akcjach dostępnych bez uwierzytelnienia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym przeprowadzenie ataków SQL injection.

Wtyczka WordPress SureRank SEO w wersji przed 1.10.1 domyślnie nie wyklucza zarejestrowanych adresów e-mail użytkowników z danych strukturalnych publikowanych na stronach publicznych. Umożliwia to nieuwierzytelnionym odwiedzającym uzyskanie adresu e-mail każdego użytkownika, który opublikował treści.

Wtyczka WordPress Temporary Login Without Password w wersji przed 1.9.9 nie blokuje tymczasowemu użytkownikowi utworzenia Application Password i nie unieważnia go, gdy tymczasowy dostęp wygaśnie lub zostanie wyłączony. Odbiorca tymczasowego loginu zachowuje działający dostęp do witryny przez REST i XML-RPC po tym, jak administrator sądzi, że został on odebrany.

Wtyczka WordPress Temporary Login Without Password w wersji przed 1.9.9 nie weryfikuje, czy użytkownik żądający tymczasowego loginu posiada uprawnienia super administratora sieci, przed przyznaniem nowemu kontu tych uprawnień. Administrator pojedynczej witryny w sieci multisite może przejąć całą sieć, a istniejące konto, w tym własne konto atakującego, może zostać awansowane.

Wtyczka WordPress Booking for Appointments and Events Calendar w wersji przed 2.4.10 nie weryfikuje, czy użytkownik edytujący rekord klienta lub pracownika ma prawo modyfikować powiązane z nim konto WordPress. Umożliwia to użytkownikom z uprawnieniami do zarządzania klientami lub pracownikami w Amelia ustawienie hasła i adresu e-mail kont WordPress innych użytkowników i przejęcie tych kont.

Wtyczka WordPress Booking for Appointments and Events Calendar w wersji przed 9.8.1 nie weryfikuje, czy płatność została faktycznie pobrana, przed zapisaniem rezerwacji jako opłaconej, ufając bramce płatności wskazanej w publicznym, nieuwierzytelnionym żądaniu rezerwacji, nawet gdy witryna nigdy nie skonfigurowała tej bramki. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu uzyskanie potwierdzonych, w pełni opłaconych rezerwacji bez pobrania jakiejkolwiek płatności.

Wtyczka WebTotem Backups dla WordPressa przed wersją 1.1.0 nie waliduje ścieżki pliku podanej przez użytkownika, nie sprawdza uprawnień użytkownika wykonującego żądanie i ignoruje wynik własnej kontroli CSRF, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, takiemu jak subskrybent, na usuwanie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do przejęcia strony.

Wtyczka WordPress CODE MONKEYS PROPOSALS w wersji do 1.0.1 nie waliduje ścieżki pliku podanej przez użytkownika przed usunięciem pliku i nie sprawdza uprawnień użytkownika wykonującego żądanie. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, usunięcie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do przejęcia witryny.

Wtyczka WordPress Frontegg SAML SSO w wersji do 1.0.1 nie weryfikuje podpisu ani wystawcy odpowiedzi uwierzytelniających SAML przed ustanowieniem sesji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym zalogowanie się jako dowolny użytkownik, w tym administrator, a także tworzenie dowolnych kont.

W GitLab EE występuje luka pozwalająca uwierzytelnionemu użytkownikowi z dostępem do Duo Chat na uzyskanie konfiguracji Advanced Search oraz poufnych poświadczeń. Atakujący wykorzystuje specjalnie spreparowany argument subskrypcji GraphQL do obejścia serializacji i wykonania wyszukiwania obiektów serwera.

aiosmtplib przed wersją 5.1.3 nieprawidłowo waliduje adresy e-mail przekazywane przez wywołujących, umożliwiając atakującym wstrzyknięcie parametrów ESMTP do wierszy poleceń MAIL FROM i RCPT TO. Atakujący może spreparować adresy zawierające spacje i nawiasy kątowe, aby dołączyć parametry takie jak AUTH, NOTIFY lub ORCPT do poleceń koperty, fałszując uwierzytelnione tożsamości lub wymuszając powiadomienia o dostarczeniu do osób trzecich.

QloApps do wersji 1.7.0 renderuje parametry POST filtrów listy back-office do atrybutów value pól HTML bez ich escapowania w szablonie pomocnika listy. Atakujący może nakłonić uwierzytelnionych użytkowników do wysłania spreparowanych żądań POST ze złośliwymi ładunkami do kontrolerów listy, wykonując dowolny JavaScript w sesji ofiary w celu odczytu danych administracyjnych i wykonywania akcji.

starlette-admin w wersjach od 0.16.1 do 0.17.1 nie wymusza listy dozwolonych searchable_fields, gdy jest ona skonfigurowana jako pusta lista, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom filtrować pola nieprzeznaczone do wyszukiwania. Atakujący może wysyłać strukturalne zapytania filtrujące przez parametr where w API listy, aby wykonywać operacje równości i porównania na wykluczonych kolumnach.

stb_vorbis do wersji 1.22 zawiera przepełnienie bufora sterty w funkcji start_decoder(), gdzie rozmiar alokacji mnożników codebook jest obcinany z size_t do int. Atakujący może spreparować złośliwy plik Ogg Vorbis z dużymi wartościami entries i dimensions, wywołując zapisy poza zakresem bufora, co powoduje awarie procesu lub uszkodzenie sterty.

OpenStack Ironic w wersjach do 38.0.0 włącznie może wysłać nazwę użytkownika i hasło do nieoczekiwanego zdalnego hosta, gdy usługa Image Service jest skonfigurowana do uwierzytelniania HTTP(S) Basic. Poświadczenia mogą wyciec do niepowołanego odbiorcy.

W OpenStack Keystone przed wersją 29.0.3 tokeny uzyskane przez delegowane metody uwierzytelniania (poświadczenia EC2, poświadczenia aplikacji, tokeny dostępu OAuth1 i zaufania) nie są blokowane przed tworzeniem, modyfikowaniem i usuwaniem poświadczeń przez API /v3/credentials. Tokeny pochodne EC2 mogą dodatkowo odczytywać bloby poświadczeń, ujawniając ziarna TOTP MFA i inne sekrety. Ponadto PATCH /v3/credentials nie waliduje żądanego project_id po aktualizacji, co pozwala dowolnemu delegowanemu tokenowi przenieść poświadczenie do nieautoryzowanego projektu.