Katalog podatności CVE

Wtyczka Rox Appointment Booking dla WordPressa w wersji przed 1.2.0 nie weryfikuje sumy zamówienia ani wybranej metody płatności względem własnej wyceny po stronie serwera podczas tworzenia rezerwacji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym tworzenie potwierdzonych rezerwacji po dowolnej cenie i obejście skonfigurowanych ograniczeń metod płatności.

Wtyczka Rox Appointment Booking dla WordPressa w wersji przed 1.2.0 nie wykonuje żadnego sprawdzenia uprawnień ani autoryzacji podczas zapisywania harmonogramu świąt. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym nadpisanie dat, które system rezerwacji uznaje za niedostępne, co może zablokować legalne rezerwacje lub otworzyć daty, które właściciel witryny zamierzał pozostawić zamknięte.

Wtyczka YayPricing dla WordPressa w wersji przed 3.5.7 nie wykonuje sprawdzenia autoryzacji w trasie REST, która zapisuje reguły cenowe. Umożliwia to użytkownikom z rolą subskrybenta i wyższą zapisanie kodu JavaScript, który wykonuje się w przeglądarce administratora otwierającego stronę ustawień wtyczki YayPricing.

Wtyczka WordPress Zonify w wersji przed 1.0.5 nie sprawdza uprawnień ani uwierzytelnienia przed zwróceniem zapisanego tokenu logowania do konta. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu pobranie tokenu i zalogowanie się do powiązanego konta usługi właściciela witryny.

Wtyczka WordPress Sprout Invoices w wersji przed 20.8.16 nie sprawdza uprawnień ani własności przed nadpisaniem prywatnej notatki przez jedną z akcji AJAX. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, nadpisanie prywatnych notatek na rekordach należących do innych użytkowników.

Wtyczka WordPress Add User Autocomplete w wersji przed 1.2 nie sprawdza uprawnień ani nonce przed utworzeniem oczekującego zaproszenia do członkostwa w witrynie z rolą podaną przez wywołującego. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, przyznanie sobie roli administratora w instalacji multisite.

Wtyczka WordPress WP Highlight Box w wersji do 1.0 nie escapuje niektórych atrybutów shortcode przed wyświetleniem ich na stronie, w której osadzono shortcode. Umożliwia to użytkownikom z rolą współtwórcy i wyższą przeprowadzenie ataków Stored Cross-Site Scripting.

Wtyczka WordPress WP Component w wersji do 2.2.4 nie sprawdza uprawnień ani nonce w jednej z akcji udostępnianych nieuwierzytelnionym użytkownikom, a nazwę i wartość opcji pobiera z żądania. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu nadpisanie dowolnych opcji witryny, co w instalacji pojedynczej prowadzi do pełnego przejęcia poprzez włączenie rejestracji z domyślną rolą administratora.

Wtyczka WordPress WP images upload on piclect w wersji do 1.0 nie waliduje nazwy ani typu przesyłanych plików przed zapisaniem ich w publicznie dostępnym katalogu. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu przesłanie dowolnych plików i wykonanie dowolnego kodu na serwerze.

Wtyczka WordPress wpstorecart w wersji do 5.0.7 nie blokuje bezpośredniego, nieuwierzytelnionego dostępu do dołączonego dodatku, który deserializuje dane wejściowe użytkownika bez ograniczenia dozwolonych klas. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych obiektów PHP, co może zostać dalej wykorzystane, gdy w witrynie występuje odpowiedni łańcuch gadgetów.

Wtyczka WordPress Album Cover Finder w wersji do 0.7.0 nie sanityzuje ani nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom przeprowadzanie ataków SQL injection.

Wtyczka WordPress BEAR w wersji przed 1.2.2 nie sprawdza własności w kilku handlerach zwracających dane produktu na podstawie identyfikatora podanego przez użytkownika. Umożliwia to użytkownikom ograniczonym do własnych produktów odczyt informacji o produktach innych właścicieli, w tym chronionych adresów URL plików do pobrania i prywatnych metadanych produktu.

Wtyczka WordPress BEAR w wersji przed 1.2.2 nie weryfikuje nonce CSRF przed zapisaniem konfiguracji pola meta. Umożliwia to atakującemu nadpisanie tej konfiguracji poprzez nakłonienie zalogowanego administratora do odwiedzenia spreparowanej strony.

Wtyczka BEAR dla WordPressa w wersji przed 1.2.2 nie weryfikuje tokenu CSRF ani nie sprawdza uprawnień użytkownika przed aktualizacją terminów taksonomii. Umożliwia to atakującemu modyfikację dowolnych terminów poprzez nakłonienie zalogowanego uprzywilejowanego użytkownika do odwiedzenia spreparowanej strony.

Wtyczka Custom Menu Wizard Widget dla WordPressa w wersji do 3.3.1 nie sanityzuje ani nie escapuje kilku atrybutów shortcode przed wyrenderowaniem ich do HTML. Umożliwia to użytkownikom z uprawnieniami co najmniej contributor wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonują się przy przeglądaniu zmodyfikowanej treści.

Wtyczka Masteriyo LMS dla WordPressa w wersji przed 3.4.1 nie weryfikuje własności ani nie ogranicza typu rekordów, które użytkownik żąda do pobrania. Umożliwia to użytkownikom z rolą instruktora pobranie pełnej treści i metadanych dowolnych wpisów, w tym prywatnych i roboczych kursów innych instruktorów.

Wtyczka Masteriyo LMS dla WordPressa w wersji przed 3.4.1 nie sanityzuje ani nie escapuje jednego z pól kursu przed wyświetleniem go w edytorze kursu. Umożliwia to użytkownikom z rolą instruktora przeprowadzenie ataków Stored Cross-Site Scripting przeciwko użytkownikom o wyższych uprawnieniach, takim jak administratorzy.

Wtyczka Masteriyo LMS dla WordPressa w wersji przed 3.4.1 nie zapobiega deserializacji wartości dostarczonych przez użytkownika przechowywanych jako metadane, gdy są one odczytywane. Umożliwia to użytkownikom z minimalnym kontem wstrzyknięcie dowolnych obiektów PHP i, poprzez klasę z biblioteki dołączonej do wtyczki, zapis i wykonanie dowolnego kodu na serwerze. Słabsza forma tego problemu jest osiągalna bez konta i prowadzi do zapisu dowolnego pliku, a nie wykonania kodu.

Wtyczka BE REST Endpoints dla WordPressa w wersji do 1.0.0 nie przeprowadza żadnej kontroli autoryzacji przed umożliwieniem odczytu, tworzenia, aktualizacji i usuwania widgetów, ani nie sanityzuje przechowywanych w nich wartości. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonają się w przeglądarce każdego użytkownika odwiedzającego witrynę.

Wtyczka Export & Import WPBakery Page Builder dla WordPressa w wersji do 1.0.2 nie przeprowadza żadnej kontroli CSRF w funkcji importu szablonów i nie sanityzuje importowanych danych przed ich zapisaniem i wyświetleniem. Umożliwia to atakującym nakłonienie zalogowanego administratora do zaimportowania spreparowanego szablonu poprzez sfałszowane żądanie, co skutkuje Stored Cross-Site Scripting wykonanym w sesji administratora.