Katalog podatności CVE

GeoLens przed wersją 1.2.3 zawiera liczne błędy autoryzacji w endpointach odczytu i linkowania. Aplikacja sprawdza uprawnienia tylko do zasobu wskazanego w URL, ale nie weryfikuje ponownie powiązanych danych (relacje, warstwy map, źródła VRT, wyszukiwanie po externalId, treść żądania). Anonimowi użytkownicy mogą przez publiczne mapy, relacje datasetów oraz API /collections/datasets/items uzyskać metadane, wiersze, geometrie wektorowe, piksele rastrowe i inne dane z prywatnych zasobów.

Conflibot przed wersją 1.2.1 buduje polecenia git checkout, git merge i git format-patch, wstawiając kontrolowaną przez atakującego wartość head.ref pull requesta do ciągów przekazywanych do exec. W konfiguracji pull_request_target atakujący może otworzyć pull request z nazwą gałęzi zawierającą metaznaki powłoki, które zostaną wykonane bez interakcji opiekuna. Problem naprawiono w wersjach 1.2.1 i 2.0.0.

W systemie Dragonfly przed wersją 2.4.4-rc.3 domyślny nieuwierzytelniony przepływ gRPC v1 w schedulerze przyjmuje kontrolowane przez atakującego wartości PeerHost.Ip i PeerHost.DownPort przez RegisterPeerTask i ReportPeerResult. Wartości te trafiają do resource.Host, a następnie Peer.DownloadTinyFile() buduje żądanie HTTP GET bez walidacji celu, co pozwala na odczyt SSRF do usług loopback, link-local i prywatnych. Port DownPort jest ograniczony do zakresu 1024-65534, a odpowiedź do 128 bajtów może zostać umieszczona w Task.DirectPiece.

W narzędziu Cyberdrop-DL od wersji 8.5.0 do 9.14.0 crawler Pixeldrain używa dopasowania podciągu hosta zamiast wymagania dokładnego członkostwa w SUPPORTED_DOMAINS, a następnie ponownie używa tego hosta do żądań API. Gdy skonfigurowano klucz API Pixeldrain, przetwarzanie spreparowanego URL z hosta podszywającego się powoduje wysłanie nagłówka Authorization do tego hosta, ujawniając klucz API atakującemu.

W Pipelines-as-Code przed wersjami 0.37.8, 0.39.6, 0.42.1 i 0.48.0 token instalacji GitHub App utworzony podczas przetwarzania webhooka nie jest ograniczony do repozytorium, które wywołało zdarzenie, gdy aplikacja jest zainstalowana w wielu repozytoriach. Użytkownik z prawem push do jednego repozytorium może przesłać PipelineRun z adnotacją zdalnego zadania wskazującą prywatne repozytorium w tej samej instalacji, co prowadzi do ujawnienia definicji Tekton tego repozytorium.

Podatność w Pipelines-as-Code przed wersjami 0.37.8, 0.39.6, 0.42.1 i 0.48.0. Dostawca GitHub App akceptuje nagłówek X-GitHub-Enterprise-Host jako host API podczas przetwarzania zdarzeń webhook, zanim nastąpi weryfikacja podpisu lub potwierdzenie dopasowania hosta do adresu URL repozytorium w podpisanym ładunku. Nieuwierzytelniony atakujący, który może dotrzeć do punktu końcowego webhook, może wybrać host kontrolowany przez atakującego i spowodować wysłanie lokalnie podpisanego JWT GitHub App do tego serwisu.

Podatność w XWiki Platform od 13.4-rc-1 do 16.10.17, 17.4.10, 17.10.4 i 18.1.0-rc-1. API REST edycji Live Data pozwala użytkownikowi z uprawnieniami do edycji strony na zmianę uprawnień tej strony bez normalnych kontroli autoryzacji. Użytkownik może nadać sobie uprawnienie skryptowe i wykonać potencjalnie niebezpieczne skrypty Velocity lub wysyłać nieprzefiltrowany HTML i JavaScript do klientów.

Podatność w Contentful MCP Server przed wersjami 1.7.19 i 0.4.5. Funkcje export_space i import_space udostępniają opcje sieciowe (host, proxy, rawProxy, insecure) jako argumenty narzędzi sterowanych przez LLM i łączą je z tokenem CONTENTFUL_MANAGEMENT_TOKEN. Po włączeniu narzędzi migracji, bezpośrednie wywołanie MCP lub wstrzyknięcie podpowiedzi przez treści Contentful może przekierować żądania API i nagłówek Authorization na host kontrolowany przez atakującego.

W Kuma przed wersjami 2.7.26, 2.9.16, 2.11.14, 2.12.11 i 2.13.7 połączenia kuma-dp w trybie Universal do płaszczyzny kontrolnej HTTPS wyłączają weryfikację peera TLS, gdy nie podano --ca-cert-file i nie ustawiono KUMA_CONTROL_PLANE_CA_CERT. Token uwierzytelniający dataplane jest wysyłany przez niezweryfikowane połączenie, co pozwala atakującemu w ścieżce sieci przechwycić token, podszyć się pod płaszczyznę kontrolną, wstrzyknąć sfałszowaną konfigurację bootstrap i przejąć proxy.

W Kuma przed wersjami 2.7.26, 2.9.16, 2.11.14, 2.12.11 i 2.13.7 profil kumactl ręcznie skonfigurowany dla płaszczyzny kontrolnej HTTPS bez --ca-cert-file wyłącza weryfikację peera TLS i wysyła tokeny API przez niezweryfikowane połączenie. Atakujący w ścieżce sieci może przechwycić tokeny API użytkownika lub administratora i działać wobec płaszczyzny kontrolnej jako ten użytkownik.

W Cosmos przed wersją 0.22.19 funkcja tokenMiddleware w src/proxy/routerGen.go może powrócić przez obejście tunelu Constellation przed usunięciem nagłówków x-cosmos-user, x-cosmos-role, x-cosmos-user-role i x-cosmos-mfa oraz przed wywołaniem AdminOnlyWithRedirect. Atakujący z ważnym kluczem API x-cstln-auth dla zarejestrowanego urządzenia, który dotrze do Cosmos przez tunel Constellation Nebula, może podać wybraną wartość x-cosmos-user do trasy z włączonym AuthEnabled, gdy aplikacja nadrzędna ufa temu nagłówkowi forward-auth.

Dragonfly przed wersją 2.4.4 rejestruje GET /api/v1/oauth i GET /api/v1/oauth/:id bez jwt.MiddlewareFunc() i RBAC(), a handler zwraca rekordy models.Oauth z polem client_secret w JSON. Gdy administrator skonfigurował dostawcę OAuth GitHub lub Google, nieuwierzytelniony klient sieciowy może pobrać client_secret, identyfikator klienta i URL przekierowania dostawcy.

W pyLoad przed wersją 0.5.0b3.dev101 klasa EventManager w src/pyload/core/managers/event_manager.py dodaje obiekt Client do listy klientów dla każdego unikalnego UUID przesłanego do uwierzytelnionego endpointu API getEvents, ale get_events nie wywołuje dostępnej metody clean usuwającej nieaktywnych klientów. Uwierzytelniony użytkownik może wielokrotnie przesyłać unikalne wartości UUID, powodując nieograniczony wzrost liczby obiektów klientów i pamięci procesu.

W pyLoad przed wersją 0.5.0b3.dev101 funkcja is_global_address w src/pyload/core/utils/web/check.py opiera się na klasyfikacji adresów globalnych Pythona bez analizy adresów IPv4 osadzonych w adresach IPv6 6to4 lub NAT64. Użytkownik o niskich uprawnieniach może przesłać literał IPv6 przez parse_urls do strażnika is_global_host przed rozwiązywaniem nazw, a curl rozwiązuje nazwy hostów przed zastosowaniem tej samej podatnej kontroli, co pozwala na połączenia do osadzonych adresów loopback, prywatnych, CGNAT lub link-local IPv4.

W Nextflow od wersji 25.09.2-edge do 25.10.6 i 26.04.3 polecenie nextflow auth login zapisuje tokeny bearer OIDC Seqera Platform do pliku ${NXF_HOME:-~/.nextflow}/seqera-auth.config przez AuthCommandImpl.writeConfig bez ustawienia restrykcyjnych uprawnień pliku, co przy domyślnym umask 022 tworzy plik z mode 0644. Na wieloużytkownikowym hoście POSIX lokalny użytkownik mogący przejść przez katalog domowy ofiary może odczytać seqera-auth.config i podszyć się pod ofiarę w Seqera Platform w zakresie tokenu.

W free5GC w wersji 4.2.3 i wcześniejszych funkcje HandleCreateEeSubscriptions oraz HandleQueryeesubscriptions w pliku internal/sbi/api_datarepository.go walidują wartość ścieżki ueId wyrażeniem regularnym, którego końcowa alternatywa .+ akceptuje dowolny niepusty ciąg znaków zamiast ograniczać identyfikatory do obsługiwanych formatów SUPI i GPSI. Podmiot mający dostęp sieciowy do interfejsu UDR SBI może przesłać nie-3GPP identyfikator do endpointu /nudr-dr/v2/subscription-data/{ueId}/context-data/ee-subscriptions, który przechodzi walidację i trafia do normalnego przepływu tworzenia lub zapytania. Nieprawidłowe identyfikatory mogą być utrwalane i odczytywane jako rekordy subskrypcji.

OpenDJ przed wersją 5.1.1 przetwarza kontrolowane przez atakującego obiekty poświadczeń w konektorze JMX RMI przed uwierzytelnieniem, bez restrykcyjnego wzorca filtrowania poświadczeń, a RmiAuthenticator akceptuje nieograniczoną tablicę Object zamiast dwuelementowej String[]. Gdy obsługa JMX Connection Handler jest włączona i osiągalna, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może przesłać spreparowany serializowany obiekt Java i uzyskać wykonanie kodu. Problem naprawiono w wersji 5.1.1.

Ghostscript przed wersją 10.08.0 zawiera przepełnienie bufora na stercie w adapterze wyjściowym JPEG 2000 (base/sjpx_openjpeg.c). Atakujący może wywołać uszkodzenie pamięci, dostarczając spreparowany plik PDF z obrazem JPEG 2000 o niezgodnych współczynnikach podpróbkowania komponentów. Problem naprawiono w wersji 10.08.0.

W Keyfactor SignServer przed wersją 7.6.0 zidentyfikowano właściwości, które nie mają ograniczeń co do ścieżki, jaką może ustawić administrator. Ustawienie ich na konkretne ścieżki plików może ujawnić informacje po stronie klienta. Dotyczy to właściwości ATTRIBUTESFILE w PKCS11CryptoToken, KEYSTOREPATH w KeyStoreCryptoToken oraz TRUSTSTOREPATH w RenewalWorker.

W Keyfactor SignServer przed wersją 7.6.0 atrybut ATTRIBUTESFILE w PKCS11CryptoToken może być ustawiony na czytelny plik, ale nieakceptowany (tj. nie rozpoznawany z atrybutami). W takim przypadku zgłaszany jest błąd, który wraz z błędem wypisuje zawartość pliku do logu serwera aplikacji. Daje to użytkownikowi z dostępem admina do SignServer i możliwością odczytu logów serwera możliwość odczytania zawartości plików dostępnych dla lokalnego użytkownika JBoss.