Katalog podatności CVE

W PostgreSQL podczas walidacji kodowania GB18030 występuje błąd odczytu poza buforem (buffer over-read). Osoba dostarczająca dane do bazy może spowodować tymczasową odmowę usługi (DoS) na platformach, gdzie jednobajtowy odczyt poza zakresem prowadzi do zakończenia procesu. Podatność dotyczy serwera bazy danych oraz biblioteki libpq.

Podatność w GNU Wget do wersji 1.24.5. Funkcja url.c nieprawidłowo obsługuje średniki w komponencie userinfo URI, co może prowadzić do błędnej interpretacji danych jako części hosta.

Funkcje urllib.parse.urlsplit() i urlparse() w Pythonie nieprawidłowo walidują hosty w nawiasach kwadratowych (`[]`), akceptując hosty, które nie są IPv6 ani IPvFuture. To zachowanie jest niezgodne z RFC 3986 i może potencjalnie umożliwić ataki SSRF (Server-Side Request Forgery), jeśli URL jest przetwarzany przez więcej niż jeden parser URL.

Problem w bibliotece libexpat przed wersją 2.6.4. Funkcja XML_ResumeParser może ulec awarii, jeśli XML_StopParser zatrzyma/zawiesi nieuruchomiony parser.

Podatność w systemie drukowania CUPS w wersjach 2.4.8 i wcześniejszych. Podczas uruchamiania serwera cupsd z konfiguracją Listen wskazującą na dowiązanie symboliczne, proces może wykonać dowolne chmod na wskazanym pliku.

Z powodu błędu w kodzie WebSocket w libcurl, złośliwy serwer może wysłać specjalnie spreparowany pakiet, który powoduje, że libcurl wpada w nieskończoną pętlę busy-loop. Aplikacja nie może uciec z tej pętli inaczej niż przez zabicie wątku/procesu. Może to być użyte do DoS.

W CPython występuje podatność średniego ryzyka (MEDIUM) związana z wyrażeniami regularnymi. Podczas analizy nagłówków plików tar w tarfile.TarFile, nadmierne cofanie się (backtracking) w wyrażeniach regularnych może prowadzić do ataku ReDoS (Regular Expression Denial of Service) poprzez specjalnie spreparowane archiwa tar.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.

W projekcie OpenJPEG wykryto wadę polegającą na przepełnieniu bufora sterty, które może zostać wywołane podczas używania narzędzia opj_decompress z określonymi opcjami. Może to prowadzić do awarii aplikacji lub innego niezdefiniowanego zachowania.

W CPython moduł venv i CLI nieprawidłowo cytują ścieżki podane podczas tworzenia wirtualnego środowiska. Pozwala to twórcy na wstrzyknięcie komend do skryptów aktywacyjnych (np. source venv/bin/activate), co umożliwia wykonanie dowolnego kodu przy aktywacji środowiska.

Protokół uzgadniania kluczy Diffie-Hellman (DH) pozwala na używanie długich wykładników, co czyni niektóre obliczenia niepotrzebnie kosztownymi. Artykuł van Oorschot i Wiener z 1996 roku wykazał, że można używać odpowiednio krótkich wykładników, jeśli istnieją odpowiednie ograniczenia podgrupy, a te krótkie wykładniki nie są tu wykorzystywane.

W bibliotece Libtiff w pliku `tif_dirinfo.c` występuje błąd polegający na dereferencji wskaźnika null. Może to pozwolić atakującemu na wywołanie awarii alokacji pamięci, np. poprzez ograniczenie rozmiaru sterty lub wstrzykiwanie błędów, co prowadzi do błędu segmentacji i awarii aplikacji.

W bibliotece libxml2 przed wersją 2.11.0 w funkcji xmlXIncludeAddNode w pliku xinclude.c występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free).

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje użycie po zwolnieniu w funkcjach xmlSchemaIDCFillNodeTables i xmlSchemaBubbleIDCNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

Biblioteka nghttp2 przed wersją 1.61.0 kontynuuje odczytywanie nieograniczonej liczby ramek HTTP/2 CONTINUATION nawet po zresetowaniu strumienia, aby utrzymać kontekst HPACK w synchronizacji. Powoduje to nadmierne zużycie CPU podczas dekodowania stanu HPACK.

Klient HTTP w Go usuwa wrażliwe nagłówki (np. Authorization) po przekierowaniu między domenami, ale może je ponownie wysłać przy kolejnym przekierowaniu w obrębie tej samej domeny, co stanowi potencjalne ryzyko wycieku danych.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.12.10 i 2.13.6 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji xmlSnprintfElements w pliku valid.c. Do wykorzystania wymagana jest walidacja DTD dla niezaufanego dokumentu lub niezaufanego DTD. Podatność jest podobna do CVE-2017-9047.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

Problem został rozwiązany poprzez poprawę zarządzania pamięcią. Luka została załatana w systemach macOS Ventura 13.6, tvOS 17, iOS 16.7 i iPadOS 16.7, macOS Monterey 12.7, watchOS 10, iOS 17 i iPadOS 17 oraz macOS Sonoma 14. Przetwarzanie treści internetowych może ujawnić poufne informacje.