Katalog podatności CVE

W MKP (serwer Model Context Protocol dla Kubernetes) przed wersją 0.4.1 cmd/server/main.go udostępnia domyślny endpoint HTTP, a pkg/mcp/server.go rejestruje nieuwierzytelnione narzędzie get_resource, które przyjmuje kontrolowane przez atakującego wartości limitBytes i tailLines dla podzasobu logs podów. Funkcja buildPodLogOpts() w pkg/k8s/subresource.go parsuje te wartości jako nieograniczone parametry int64, a defaultGetPodLogs() kopiuje strumień logów przez io.Copy do bufora w pamięci bez limitu po stronie aplikacji. Luka jest naprawiona w wersji 0.4.1.

W Omni (zarządzanie Kubernetes na bare metal, maszynach wirtualnych lub w chmurze) od wersji 1.3.0 do 1.6.6 i 1.7.3 importowanie samodzielnego klastra Talos tworzy zasób ImportedClusterSecrets zawierający pełny pakiet sekretów CA klastra. Reguły dostępu w internal/backend/runtime/omni/state_access.go pozwalają uwierzytelnionemu użytkownikowi z rolą Reader na pobranie tego zasobu przez ResourceService, jeśli importujący nie obrócił tych sekretów, ujawniając klucze prywatne CA Kubernetes, Talos i etcd oraz klucz konta usługi. Luka jest naprawiona w wersjach 1.6.6 i 1.7.3.

W Omni przed wersjami 1.6.6 i 1.7.3 funkcja managementServer.CreateSchematic w pliku internal/backend/grpc/schematics.go przekazuje kontrolowane przez wywołującego pole TalosVersion do imageFactoryClient.OverlaysVersions bez walidacji jako wersji. Uwierzytelniony Operator może przesłać segmenty przejścia ścieżki w TalosVersion, które url.URL.JoinPath normalizuje do nieoczekiwanych ścieżek na hoście image-factory. Omni wykonuje żądania HTTP GET do tych ścieżek i odzwierciedla treść błędów, umożliwiając sondowanie punktów końcowych na tym samym hoście i możliwe ujawnienie wewnętrznych informacji diagnostycznych.

W Omni przed wersją 1.6.6 oraz od 1.7.0 do 1.7.3 funkcja SAML.getSession w internal/pkg/auth/interceptor/saml.go sprawdza SAMLAssertion.Used i oznacza ją jako używaną w oddzielnych operacjach stanu. Równoległe żądania z tym samym przechwyconym tokenem saml-session mogą każde zaobserwować asercję jako nieużywaną i uzyskać uwierzytelnienie jako ofiara, zanim którakolwiek aktualizacja stanie się widoczna. Luka jest naprawiona w wersjach 1.6.6 i 1.7.3.

W Dromara mayfly-go do wersji 1.11.5 wykryto lukę w nieznanej funkcji pliku server/internal/ai/api/ai.go w komponencie AI Assistant, prowadzącą do braku autoryzacji. Zdalne wykorzystanie jest możliwe, a exploit został publicznie ujawniony. Obejście białej listy jest szerokie na jeden token — każde złożone polecenie zawierające curl, wget lub sed uruchamia się automatycznie bez zatwierdzenia, a zatwierdzenie pochodzi od tego samego użytkownika sesji (samozatwierdzenie).

Apache Karaf przechowuje w statycznych polach ThreadLocal fabryki parserów i transformerów XML na długo żyjących wątkach kontenera. Ponieważ wartość ThreadLocal żyje dłużej niż tworzący ją bundle OSGi, powtarzane operacje instalacji, aktualizacji lub odświeżania bundle'a mogą powodować przypięcie kolejnych ClassLoaderów bundle'a w pamięci i uniemożliwienie ich usunięcia przez garbage collector, prowadząc do nieograniczonego wzrostu Metaspace i ostatecznie do odmowy usługi (DoS) instancji Karaf.

W Keycloak wdrożonym w trybie bezstanowym z MySQL lub MariaDB niezgodność semantyki liczby wierszy między sterownikiem bazy danych a logiką aplikacji Keycloak pozwala atakującemu obejść ochronę przed powtórzeniem. Luka umożliwia atakującemu, który przechwyci jednorazowe artefakty bezpieczeństwa, takie jak asercje klienta JWT, dowody DPoP lub kody jednorazowe (TOTP), ich powtórne użycie. Udana eksploatacja daje nieautoryzowany dostęp do endpointu tokenów lub przepływu logowania.

W uniget (uniwersalnym instalatorze i aktualizatorze narzędzi kontenerowych) przed wersją 0.27.6 polecenie hooks edit w cmd/uniget/hooks.go łączy niezwalidowaną nazwę pliku hooka z wybranym katalogiem hooks, umożliwiając komponentom katalogu nadrzędnego wyjście poza ten katalog. Wynikowa ścieżka jest przekazywana do skonfigurowanego edytora, który może uzyskać dostęp lub modyfikować pliki poza katalogiem hooks z uprawnieniami konta procesu uniget. Luka jest naprawiona w wersji 0.27.6.

W uniget przed wersją 0.27.6 polecenie hooks edit w pliku cmd/uniget/hooks.go parsuje zmienną UNIGET_EDITOR lub EDITOR za pomocą strings.Split(editor, " ") i przekazuje każdy sufiks oddzielony spacją jako argument do wybranego edytora. Atakujący mogący wpłynąć na środowisko edytora i spowodować edycję hooka może dostarczyć nieoczekiwane argumenty edytora, potencjalnie powodując niezamierzone działania z uprawnieniami konta procesu uniget. Go os/exec nie interpretuje operatorów powłoki w tych argumentach.

W punchin-email przed wersją 1.5.0 funkcja handleInbound dostarcza przychodzącą pocztę aliasową za pomocą message.forward(), co po cichu usuwa dodany nagłówek Reply-To mający kierować odpowiedzi przez przekaźnik. Gdy korespondent wysyła wiadomość na alias, a operator odpowiada, klient poczty może wysłać wiadomość bezpośrednio do korespondenta z prywatnego adresu FORWARD_TO, ujawniając ten adres. Ujawnienie ogranicza się do własnego adresu e-mail operatora i nie ujawnia danych stron trzecich ani nie zapewnia wykonania kodu czy obejścia uwierzytelniania.

GravitLauncher przed wersją 5.7.12 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na odczyt dowolnych plików z serwera plików LaunchServer poprzez wysłanie żądania HTTP bez wiodącego ukośnika. Umożliwia to dostęp do kluczy podpisywania, materiałów tokenów odświeżania i poświadczeń bazy danych.

W ESPAsyncWebServer (asynchronicznej bibliotece serwera HTTP i WebSocket dla ESP32, ESP8266, RP2040 i RP2350) przed wersją 3.11.1 parser multipart/form-data w src/WebRequest.cpp przechowuje _boundaryPosition jako wartość 8-bitową, podczas gdy _parseMultipartPostByte przetwarza granicę. Zdalne żądanie zawierające granicę multipart o dokładnie 256 bajtach powoduje zawinięcie _boundaryPosition z 255 do zera, uniemożliwia zakończenie pętli parsowania granicy, zużywa nadmierny CPU i wywołuje reset watchdoga FreeRTOS na dotkniętych urządzeniach ESP32 lub ESP8266. Luka jest naprawiona w wersji 3.11.1.

W Frappe HR (open-source rozwiązaniu do zarządzania zasobami ludzkimi) przed wersją 16.7.0 uwierzytelniony użytkownik z rolą HR User może wstrzyknąć SQL przez filtry w raporcie Salary Payments Based on Payment Mode. W pliku hrms/payroll/report/salary_payments_based_on_payment_mode/salary_payments_based_on_payment_mode.py funkcja get_conditions buduje klauzule filtrów z wartości kontrolowanych przez użytkownika, a get_data włącza te klauzule do zapytania SQL formatowanego jako string, umożliwiając ekstrakcję dowolnych danych z bazy. Luka jest naprawiona w wersji 16.7.0.

W MCP Documentation Server od wersji 1.13.0 do 1.13.1 automatycznie uruchamiany interfejs Web UI domyślnie nasłuchuje na wszystkich interfejsach sieciowych (port 3080) zamiast tylko na localhost. Nieuwierzytelniony klient z sieci może wywoływać endpointy API do przeglądania, wyszukiwania, dodawania i usuwania dokumentów oraz odczytu konfiguracji, a także modyfikować bazę wiedzy asystenta MCP. Podatność została naprawiona w wersji 1.13.1.

W bibliotece Elixir protobuf od wersji 0.8.0 do 0.16.1 usługi dekodujące dane protobuf kontrolowane przez atakującego mogą zostać wyłączone, gdy schemat zawiera typ wiadomości z odwołaniem cyklicznym lub samoodwołaniem. Dekoder rekurencyjnie przetwarza zagnieżdżone pola bez limitu głębokości, co pozwala stosunkowo małemu żądaniu zużyć znaczne zasoby CPU i pamięci oraz zablokować węzeł BEAM. Podatność została naprawiona w wersji 0.16.1.

W TS3 Manager przed wersją 2.2.6 handler /api/download przekazuje kontrolowany przez atakującego parametr port do socket.connect i zwraca komunikat błędu jako text/html bez Content Security Policy. Gdy zalogowany operator kliknie spreparowany link, odbity skrypt wykonuje się w kontekście menedżera, a ciasteczko tokenu bez HttpOnly, Secure i SameSite może zostać odczytane. Umożliwia to przejęcie sesji operatora i kontrolę nad zarządzanym serwerem TeamSpeak. Podatność została naprawiona w wersji 2.2.6.

W wtyczce FaustWP dla WordPressa przed wersją 1.8.11 uwierzytelniany jest tylko szyfrogram w kopercie tokenu, a 16-bajtowy wektor inicjalizacyjny jest wyłączony z HMAC. Zalogowany użytkownik niebędący administratorem, który uzyska kod autoryzacyjny z GET /generate, może zmodyfikować nieuwierzytelniony wektor inicjalizacyjny tak, aby odszyfrowanie CBC zmieniło typ tokenu i identyfikator użytkownika przy zachowaniu ważnego HMAC. Może to pozwolić na uzyskanie tokenu dostępu administratora i pełny dostęp do REST API WordPressa, tworzenie kont administratorów, instalację wtyczek i wykonanie dowolnego kodu. Podatność została naprawiona w wersji 1.8.11.

Traccar to otwarty system śledzenia GPS. Przed wersją 6.14.0 uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do zarządzania grupami i żądania raportów może utworzyć cykliczną hierarchię grup-rodziców i zażądać raportu trips lub stops dla urządzenia w tej hierarchii. GroupResource pozwala na cykl rodzica, a AttributeUtil.lookup podąża za rodzicami grup bez wykrywania cykli, zbioru odwiedzonych ani limitu głębokości, co powoduje, że wyszukiwanie nigdy się nie kończy, przypina wątek Jetty przy wysokim użyciu CPU i może wyczerpać pulę wątków web/API przy powtarzanych żądaniach.

W Traccar przed wersją 6.14.0 uwierzytelniony użytkownik bez uprawnień tylko do odczytu może wysłać żądanie DELETE /api/permissions z dodatkowym kluczem JSON kontrolowanym przez atakującego. Walidacja sprawdza tylko dwa pierwsze klucze, ale removePermission() konkatenuje wszystkie klucze mapy do klauzuli WHERE SQL jako identyfikatory kolumn, co pozwala na wstrzyknięcie SQL i wyodrębnienie dowolnych danych z bazy, w tym adresu e-mail administratora, hashy haseł i soli. Podatność została naprawiona w wersji 6.14.0.

W lxc-ci obrazy budowane z images/archlinux.yaml przed publikacją z 2026-05-28 zachowują ten sam prywatny klucz podpisywania pacman w /etc/pacman.d/gnupg i rozpowszechniają go w każdym kontenerze lub maszynie wirtualnej utworzonej z tego obrazu. Atakujący kontrolujący lustro HTTP lub przechwytujący ruch może użyć współdzielonego klucza do podpisania zmodyfikowanych pakietów, które klienci zaakceptują jako zaufane. Instalacja takich pakietów pozwala na wykonanie dowolnego kodu jako root. Podatność została naprawiona w obrazach Arch Linux opublikowanych od 2026-05-28.