Katalog podatności CVE

Niewłaściwa neutralizacja specjalnych elementów użytych w poleceniu (command injection) w Microsoft 365 Copilot's Business Chat pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na ujawnienie informacji w sieci.

Obejście uwierzytelniania poprzez podszywanie się (spoofing) w Microsoft Dataverse pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowe ograniczenie ścieżki do katalogu (path traversal) w Azure Logic Apps pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowe ograniczenie ścieżki do katalogu (path traversal) w Azure Arc pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Obejście autoryzacji poprzez klucz kontrolowany przez użytkownika w Microsoft Container Registry pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Podatność w Azure Arc polega na niezamierzonym działaniu jako proxy lub pośrednik, co umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.

Nieprawidłowa autoryzacja w Azure Machine Learning pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na ujawnienie informacji w sieci.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację numerującą CVE. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

W Microsoft Copilot występuje wstrzyknięcie polecenia AI, które pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na ujawnienie informacji przez sieć.

SigNoz w wersjach od 0.87.0 do przed 0.142.0 nie zabezpiecza nazw pól telemetrycznych dostarczanych przez użytkownika w API v5 query_range, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na wstrzyknięcie SQL. Atakujący z rolą Viewer lub wyższą mogą osadzić backticki i cudzysłowy w nazwach pól, aby wyrwać się z identyfikatorów i literałów łańcuchowych, wykonując dowolny SQL ClickHouse w celu odczytania tabel systemowych i eksfiltracji danych.

Podatność w komponencie VES Collector w O-RAN-SC SMO OAM pozwala na niekontrolowaną alokację pamięci poprzez manipulację argumentem additionalFields.padding. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Podatność Session Fixation w team-alembic ash_authentication pozwala atakującemu, który może umieścić identyfikator sesji w przeglądarce ofiary, na przejęcie uwierzytelnionej sesji po zalogowaniu się ofiary. Funkcja AshAuthentication.Plug.Helpers.store_in_session/2 zapisuje uwierzytelniony podmiot do istniejącej sesji bez wywoływania configure_session(renew: true), więc identyfikator, z którym przyszła ofiara, jest przenoszony do sesji uwierzytelnionej. Dotyczy to wszystkich zdarzeń uwierzytelniania, w tym domyślnego success/4, AuthController i automatycznego logowania remember-me. Wylogowanie nie zamyka okna, ponieważ clear_session/2 czyści zawartość sesji, ale pozostawia identyfikator, więc zasadzony identyfikator przetrwa cykl wylogowania i ponownego logowania. Problem dotyczy ash_authentication od 0.2.0 przed 4.15.0 oraz od 5.0.0-rc.0 przed 5.0.0-rc.14.

Ten identyfikator CVE został zarezerwowany, ale nie jest potrzebny. Brak dostępnych szczegółów technicznych dotyczących podatności.

Podatność w bibliotece ash_authentication (Elixir) pozwala atakującemu, który zdoła umieścić w przeglądarce ofiary ciasteczko remember-me, zastąpić uwierzytelnioną sesję ofiary sesją własnego konta. Problem wynika z niezgodności kluczy sesji używanych przez mechanizm sprawdzający i odczytujący sesję, przez co logowanie remember-me jest wykonywane przy każdym żądaniu.

Imager::File::PNG w wersjach od 1.003 przed 1.004 dla Perla zapisuje poza końcem bufora wiersza podczas odczytu pliku PNG z fragmentem przezroczystości tRNS w funkcji read_direct8. Przy fragmencie tRNS funkcja read_direct8() dodaje kanał alfa do tworzonego obrazu, ale nadal rozmiar bufora wiersza jest obliczany na podstawie oryginalnej liczby kanałów. libpng rozwija przezroczystość do tego dodatkowego kanału, więc png_read_row() wypełnia o jeden kanał więcej niż mieści bufor, zapisując width bajtów poza końcem alokacji. Obrazy paletowe trafiają do read_paletted(), a obrazy 16-bitowe do read_direct16(), który rozmiar bufora pobiera z png_get_rowbytes() i alokuje wystarczająco dużo miejsca na rozwinięty wiersz. Ten sam czytnik jest dołączony do dystrybucji Imager. Odczyt dostarczonego przez atakującego pliku PNG przez Imager->read() uszkadza stertę, co może spowodować awarię procesu.

Imager w wersjach od 0.45_02 przed 1.035 dla Perla odczytuje dane poza blokiem EXIF poprzez niekontrolowane przesunięcia początkowe w funkcji tiff_load_ifd. Funkcja tiff_load_ifd() waliduje dane wpisu IFD, sprawdzając, czy suma entry->offset + entry->size mieści się w bloku EXIF, ale nigdy nie sprawdza samego przesunięcia początkowego. Gdy suma nie jest rzeczywistym końcem danych, sprawdzenie przechodzi, mimo że wpis zaczyna się poza blokiem. Do wersji 1.032 pole entry->offset jest zwykłym int, więc na typowych implementacjach dopełnienia do dwóch offset z ustawionym najstarszym bitem staje się ujemny i suma może wrócić do wnętrza bloku. Od wersji 1.033 pole jest typu size_t, a dodawanie zawija się tylko tam, gdzie size_t ma 32 bity. Własne przesunięcie początkowe IFD jest sprawdzane w ten sam sposób i zawija się tam, gdzie unsigned long ma 32 bity, co obejmuje 64-bitowy Windows. Każdy wywołujący Imager->read() na dostarczonym przez atakującego obrazie może otrzymać tagi EXIF zawierające bajty spoza bloku lub spowodować awarię procesu.

W WeGIA (menedżerze web dla instytucji charytatywnych) przed wersją 3.8.5 endpoint deletar_socios.php jest dostępny bez uwierzytelnienia, a parametr chave jest sprawdzany tylko względem wartości zapisanej na stałe w publicznym repozytorium. Atakujący znający tę wartość może wywołać operacje TRUNCATE TABLE na tabelach endereco, pessoafisica, pessoajuridica i socio, trwale niszcząc dane członków i darczyńców.

W Prebid Server Java przed wersją 3.43.0 niektóre adaptery aukcyjne wstawiają parametry dostarczone przez użytkownika do wychodzących adresów URL bez walidacji domeny lub segmentu ścieżki za pomocą HttpUtil. Złośliwy aktor mogący dostarczyć parametry żądania aukcji może wymusić na serwerze wysyłanie żądań HTTP do niezamierzonych miejsc, w tym do usług wewnętrznych lub punktów końcowych metadanych.

WeGIA, menedżer internetowy dla instytucji charytatywnych, przed wersją 3.8.5 mapuje InternoControle na pustą tablicę zasobów w web/controle/control.php, a verificarPermissao w web/dao/MiddlewareDAO.php traktuje tę pustą tablicę jako bezwarunkowy dostęp dla każdego uwierzytelnionego użytkownika. Metody w web/controle/InternoControle.php, w tym listarUm, alterar i excluir, akceptują kontrolowane przez użytkownika wartości id lub idInterno bez weryfikacji własności, co pozwala użytkownikowi z niskimi uprawnieniami na odczyt, modyfikację lub usunięcie rekordów innych osób oraz ujawnienie danych osobowych, tożsamości, adresów, medycznych i rodzinnych. Problem został naprawiony w wersji 3.8.5.

W WeGIA przed wersją 3.8.5 dyspozytor żądań wkładów w web/html/contribuicao/controller/control.php przyjmuje wartości nomeClasse i metodo bez pełnej listy dozwolonych kontrolerów i metod, zwalnia wrażliwe operacje ContribuicaoLogController z uwierzytelniania i buduje ścieżkę include bez kanonicznego ograniczenia katalogu. Nieuwierzytelniony atakujący może wywołać wrażliwe metody, ujawnić dane wkładów i darowizn lub wywołać operacje finansowe, a także dołączyć pliki spoza katalogu kontrolerów.