Katalog podatności CVE

snappy-java do wersji 1.1.10.8 zawiera podatność na przepełnienie bufora w funkcji Snappy.compress(ByteBuffer, ByteBuffer), która zapisuje poza koniec bufora docelowego. Atakujący mogą dostarczyć niekompresowalne dane przekraczające pozostałą pojemność bufora docelowego, co powoduje uszkodzenie pamięci poza stertą i zakończenie działania JVM.

snappy-java do wersji 1.1.10.8 zawiera podatność przepełnienia bufora w metodach Snappy.uncompress*Array, które alokują tablice wyjściowe, dzieląc nieskompresowaną długość przez rozmiar elementu, ale przekazują niepodzieloną długość do kodu natywnego. Atakujący kontrolujący skompresowane dane wejściowe mogą spowodować zapis poza granicami tablicy, uszkadzając pamięć sterty.

go-openapi/swag jsonutils przed wersją 0.27.1 zawiera podatność na przepełnienie stosu w uporządkowanym parsowaniu i serializacji JSON z powodu nieograniczonej rekurencji bez limitu głębokości. Zdalni nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesyłać głęboko zagnieżdżone dokumenty JSON do usług akceptujących specyfikacje OpenAPI, powodując śmiertelne przepełnienie stosu, które kończy proces i wszystkie trwające żądania.

Wykryto podatność w O-RAN-SC SMO OAM (wersja z 2025-06-10) w komponencie VES Collector. Nieznana funkcja prowadzi do alokacji zasobów. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Wykryto podatność w O-RAN-SC SMO OAM (wersja z 2025-06-10) w komponencie VES Collector. Nieznana funkcja prowadzi do alokacji zasobów. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Nieprawidłowe przypisanie uprawnień do krytycznego zasobu w M365 Copilot pozwala autoryzowanemu atakującemu na ujawnienie informacji przez sieć.

Nieprawidłowa autoryzacja w Azure Database for PostgreSQL umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Niewłaściwa neutralizacja danych wejściowych podczas generowania strony internetowej (cross-site scripting) w Azure Portal pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na przeprowadzenie ataku typu spoofing przez sieć.

Obejście uwierzytelniania poprzez podszywanie się w Microsoft Fabric umożliwia nieuprawnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Niewystarczająca weryfikacja autentyczności danych w Azure Billing umożliwia nieuprawnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Wtyczka Brizy – Page Builder dla WordPressa jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez parametr 'rootAttributes' we wszystkich wersjach do 2.8.14 włącznie, z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapingu wyjścia. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Contributor i wyższym wstrzyknięcie dowolnych skryptów na strony, które wykonają się, gdy użytkownik odwiedzi zainfekowaną stronę.

Wtyczka Appointment Booking Plugin – LatePoint | Calendar & Scheduling dla WordPressa jest podatna na Insecure Direct Object Reference we wszystkich wersjach do 5.6.9 włącznie, przez funkcję set_customer_object z powodu braku walidacji klucza kontrolowanego przez użytkownika. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym enumerację dowolnych rekordów klientów i ujawnienie danych osobowych (imię, nazwisko, adres e-mail, numer telefonu) poprzez iterację parametru customer[id]. Problem występuje tylko, gdy witryna ma wyłączone uwierzytelnianie klientów (włączony guest checkout).

vLLM do wersji 0.29.0 nie czyści poprawnie metadanych po stronie dekodowania dla odrzuconych żądań wnioskowania w środowiskach z rozdzielonym prefill/decode. Zdalny atakujący może wysyłać żądania z max_tokens=0, aby wyczerpać pamięć workerów dekodujących bez ograniczeń, aż do ich restartu.

redis-parser do wersji 3.0.0 zawiera podatność na odmowę usługi w parserze protokołu RESP, która pozwala złośliwym punktom końcowym Redis na doprowadzenie do awarii procesu klienta przez nieograniczoną rekurencję na zagnieżdżonych tablicach. Atakujący mogą wysyłać spreparowane strumienie bajtów RESP z powtarzającymi się nagłówkami tablic, co wyczerpuje stos V8 i powoduje nieprzechwycony błąd RangeError, który kończy proces Node.js bez wywołania callbacków obsługi błędów.

Nieprawidłowa neutralizacja specjalnych elementów w danych wyjściowych używanych przez komponent podrzędny (iniekcja) w Azure Cosmos DB pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w Azure AI Foundry pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na podniesienie uprawnień w sieci.

Brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji w Azure AI Foundry pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowa neutralizacja specjalnych elementów używanych w poleceniu (iniekcja poleceń) w M365 Copilot pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowa kontrola dostępu w Azure Logic Apps pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.