Katalog podatności CVE

Wada znaleziona w StreamsHub Console dla Apache Kafka. Właściwości klienta Kafka dostarczane przez dzierżawcę z zasobu Console są kopiowane do konfiguracji AdminClient console-api bez filtrowania wrażliwych kluczy bezpieczeństwa, co pozwala autorowi Console CR na ustawienie config.providers i bootstrap.servers w celu eksfiltracji tokena ServiceAccount console-api do kontrolowanego przez atakującego brokera.

FreePBX to open source IP PBX. Przed wersją 17.0.9 uwierzytelnieni użytkownicy, którzy mają dostęp do interfejsu modułu GraphQL api, mogą wykonywać dowolne polecenia powłoki. Wymagany jest uwierzytelniony dostęp do modułu api. Generator dokumentacji modułu PBX API przyjmuje uwierzytelniony parametr host i używa go do budowy polecenia powłoki. Ścieżka kodu weryfikuje wygenerowany token OAuth przed wykonaniem, ale nie weryfikuje ani nie escapuje hosta. Kompromitacja skutkuje uwierzytelnionym wykonaniem dowolnych poleceń powłoki jako użytkownik usługi web/PBX (zazwyczaj asterisk). Problem został naprawiony w wersji 17.0.9.

Stringer to samodzielny, antyspołeczny czytnik RSS. Przed commit 75cb095 istnieje nieograniczona podatność na Server-Side Request Forgery (SSRF), która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi zmusić serwer Stringer do wysyłania dowolnych żądań HTTP/HTTPS do sieci wewnętrznych, usług localhost i punktów końcowych metadanych chmury (np. AWS IMDS 169.254.169.254). Gdy włączona jest samodzielna rejestracja (Setting::UserSignup), nawet użytkownik z niskimi uprawnieniami może to wykorzystać do skanowania wewnętrznych usług lub kradzieży poświadczeń IAM w chmurze. Problem został naprawiony w commicie 75cb095.

Token Optimizer MCP mierzy oszczędności tokenów na agenta kodowania AI, optymalizuje kontekst i udostępnia lokalny graf wiedzy w czasie rzeczywistym dla 16 klientów CLI. Przed wersją 5.1.0 token-optimizer-mcp jest podatny na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w narzędziu smart_user. Każdy klient MCP, który może wywołać narzędzie smart_user, może wykonywać dowolne polecenia powłoki przez argument username operacji get-user-info. Polecenia są wykonywane z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego serwer token-optimizer-mcp. Problem został naprawiony w wersji 5.1.0.

Token Optimizer MCP mierzy oszczędności tokenów na agenta kodowania AI, optymalizuje kontekst i udostępnia lokalny graf wiedzy w czasie rzeczywistym dla 16 klientów CLI. Przed wersją 5.1.0 serwer HTTP dashboardu w token-optimizer-mcp udostępnia /api/session-summary i /api/session-events bez żadnego uwierzytelniania — każdy klient dostępny w sieci może do nich dotrzeć bez poświadczeń. Oba handlery łączą dostarczony przez wywołującego parametr sessionId bezpośrednio ze ścieżką pliku przez path.join, a Node.js normalizuje segmenty .. podczas rozwiązywania, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na odczyt dowolnego pliku .jsonl dostępnego z systemu plików serwera. Problem został naprawiony w wersji 5.1.0.

FreePBX to open source IP PBX. Przed wersjami 16.0.40 i 17.0.7 istnieje krytyczna podatność na zdalne wykonanie kodu (RCE) w module superfecta z powodu niebezpiecznego dołączania dowolnych plików PHP, co pozwala uwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnego kodu PHP na serwerze z uprawnieniami użytkownika serwera WWW. Wymagane jest uwierzytelnienie ze znaną nazwą użytkownika. Podatność jest zakorzeniona w przypadkach options i save_options w module AJAX Superfecta. Kod dynamicznie dołącza pliki PHP z katalogu sources/ na podstawie danych dostarczonych przez użytkownika. Pozwala to atakującemu na wykonanie dowolnego kodu w połączeniu z tworzeniem dowolnych katalogów (np. przez moduł backup) i przesyłaniem plików ujawniających pełne ścieżki (np. przez moduł soundlang). Problem został naprawiony w wersjach 16.0.40 i 17.0.7.

FreePBX to open source IP PBX. Przed wersjami 16.0.72 i 17.0.7 istnieje krytyczna podatność w module kopii zapasowych FreePBX, która pozwala uwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnego kodu na serwerze. Wymagane jest uwierzytelnienie ze znaną nazwą użytkownika, który ma wystarczające uprawnienia dostępu i/lub zapis do plików kopii zapasowych. Podatność jest spowodowana nieprawidłowym oczyszczaniem ścieżek w funkcji przywracania kopii zapasowych, co umożliwia atakującym przesyłanie złośliwych plików PHP do katalogu głównego WWW. Problem został naprawiony w wersjach 16.0.72 i 17.0.7.

FreePBX przed wersjami 16.0.10 i 17.0.5 zawiera krytyczną podatność w funkcji przesyłania i konwersji plików dźwiękowych, która pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na zapis dowolnych plików, prowadzący do zdalnego wykonania kodu (RCE). Wymagane jest uwierzytelnienie ze znaną nazwą użytkownika. Problem wynika z niedostatecznej sanityzacji ścieżek w procesie konwersji plików, umożliwiając ataki typu path traversal i umieszczenie złośliwych plików PHP w katalogu głównym serwera WWW.

FreePBX przed wersjami 16.0.39 i 17.0.7 pozwala użytkownikom uwierzytelnionym przez Panel Kontroli Użytkownika (UCP) na wykonywanie dowolnych poleceń na PBX jako użytkownik serwera WWW (zazwyczaj asterisk) przy użyciu specjalnie spreparowanych ciągów HTTP. Wymagany jest dostęp do UCP. Problem wynika z niedostatecznej sanityzacji niektórych parametrów URL używanych przez UCP, co pozwala na wykonanie binariów na serwerze poprzez staranne łączenie poleceń.

Bluehood monitoruje lokalną aktywność Bluetooth. Przed wersją 0.7.1, gdy auth_enabled jest ustawione w Bluehood, tylko procedury obsługi stron HTML wymuszały walidację sesji. Procedury obsługi /api/* (ustawienia, urządzenia, grupy, punkty końcowe per-urządzenie, w tym /api/device/{mac}/notes) nie wywoływały żadnej kontroli uwierzytelniania. Atakujący sieciowy dostępny na porcie pulpitu mógł odczytać dane śledzenia Bluetooth i modyfikować stan aplikacji — w tym URL heartbeat, okres przechowywania, grupy urządzeń i notatki per-urządzenie — bez ciasteczka sesji. Problem naprawiono w wersji 0.7.1.

FreePBX przed wersjami 16.0.4 i 17.0.6 zawiera krytyczną wadę w module Music on Hold (MoH), która pozwala uwierzytelnionym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń systemowych z uprawnieniami usługi Asterisk. Wymagane jest konto administratora FreePBX. Przyczyną jest przyjmowanie parametru POST definiującego niestandardową aplikację Asterisk, która jest przechowywana w bazie danych bez sanityzacji, a następnie zapisywana bezpośrednio do pliku konfiguracyjnego musiconhold_additional.conf, co pozwala na wstrzyknięcie dowolnych poleceń.

ip-address to biblioteka do parsowania i manipulowania adresami IPv4 i IPv6 w JavaScript. Przed wersją 10.5.1 metoda Address6 isLinkLocal w src/ipv6.ts rozpoznaje tylko fe80::/64 zamiast pełnego zakresu link-local fe80::/10. Adres kontrolowany przez atakującego w pozostałej części fe80::/10 może zatem przejść kontrolę granicy zaufania opartą na isLinkLocal. Ten sam adres jest identyfikowany jako link-local przez getType i getScope, co ujawnia niespójną klasyfikację. Udane obejście może dotrzeć do hosta w sieci lokalnej poza zamierzoną granicą zaufania. Problem został naprawiony w wersji 10.5.1.

ip-address to biblioteka do parsowania i manipulowania adresami IPv4 i IPv6 w JavaScript. Przed wersją 10.7.1 metody isInSubnet i isHostInSubnet w src/common.ts porównują maskowane binarne ciągi bez walidacji, czy oba operandy używają tej samej rodziny IP. Kontrola zawierania między rodzinami, której wiodące bity adresu są zgodne, powoduje, że maskowane ciągi są równe, mimo że IPv4 i IPv6 nie współdzielą przestrzeni adresowej. Decyzja na liście dozwolonych lub zablokowanych może zatem sklasyfikować adres spoza zamierzonego zakresu jako zawarty. Problem został naprawiony w wersji 10.7.1.

Biblioteka ip-address przed wersją 10.7.1 akceptuje nieograniczone ciągi znaków w konstruktorze Address6, metodzie Address6.isValid i kodzie parsowania w src/ipv6.ts, rozszerzając nieprawidłowe znaki przez RE_BAD_CHARACTERS do dużych diagnostyk. Wpływ materialny występuje tylko wtedy, gdy aplikacja przyjmuje bardzo duże pole kontrolowane przez atakującego i przekazuje je do parsowania Address6 bez wcześniejszego ograniczenia długości. Typowe limity URL, nagłówków i domyślne ustawienia body-parsera zwykle ograniczają efekt; pola o rozmiarze megabajtów mogą powodować zablokowanie i wysokie przejściowe użycie pamięci, około 16 MiB może wywołać wyjątek nieprawidłowej długości ciągu, a zakończenie procesu następuje przy około 32 MiB.

W bibliotece ip-address od wersji 10.2.0 do 10.5.1 klasyfikator Address6 isPrivate w src/ipv6.ts nie rozpoznaje zakresu lokalnego NAT64 64:ff9b:1::/48. Aplikacje łączące isPrivate, isLoopback i isLinkLocal do podejmowania decyzji o granicy zaufania mogą traktować wewnętrzny adres IPv4 zakodowany przez ten zakres jako zewnętrzny. Eksploatacja zależy od sieci serwera używającej prefiksu NAT64 wybranego przez operatora w zakresie lokalnym.

Axios od wersji 0.28.0 do 0.34.0 oraz od 1.15.1 do 1.20.0 przetwarza dziedziczone opcje serializacji i właściwości odwiedzającego dostarczane przez zanieczyszczenie prototypu. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie dostarcza dziedziczone wartości dots, indexes, metaTokens, maxDepth, visitor lub Blob przed serializacją obiektów. Dziedziczone opcje zmieniają nazewnictwo pól i interpretację danych, maxDepth może wymusić błąd żądania, Blob zmienia obsługę wartości, a zanieczyszczony visitor może wykonać kod, gdy atakujący ma już silniejszą zdolność wstrzyknięcia funkcji.

W Axios od wersji 1.7.0 do 1.20.0 adapter fetch konstruuje Request z oczyszczonymi resolvedOptions, ale następnie wywołuje fetch z oryginalnymi fetchOptions. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie wypełnia Object.prototype.headers, więc fetchOptions.headers rozwiązuje się przez dziedziczenie. Odziedziczona wartość fetchOptions.headers nadpisuje oczyszczone nagłówki Request przez drugi argument do fetch po konstrukcji Request. Nagłówki kontrolowane przez atakującego mogą zmienić autoryzację, buforowanie, dostęp do usług metadanych lub zachowanie specyficzne dla aplikacji.

Axios od wersji 1.17.0 do 1.20.0 w adapterze fetch omija politykę przekierowań maxRedirects: 0. Żądanie Axios używające adaptera fetch z maxRedirects ustawionym na zero otrzymuje odpowiedź przekierowania, ale bazowa implementacja fetch podąża za przekierowaniem zamiast zwrócić odpowiedź bez zmian. Przekierowane żądanie może uzyskać dostęp do wewnętrznych odpowiedzi lub osiągnąć wewnętrzne punkty końcowe zmieniające stan, mimo że przekierowania są wyłączone.

Axios od wersji 1.15.0 do 1.20.0 w funkcji shouldBypassProxy stosuje kwadratowe wyrażenie regularne z kropkami na końcu do nazw hostów przekierowań. Gdy skonfigurowano HTTP_PROXY lub HTTPS_PROXY, NO_PROXY lub no_proxy nie jest puste, przekierowania są śledzone, a spreparowane przekierowanie Location zawiera wiele kropek po których następuje znak niebędący kropką, wyrażenie regularne może powodować kwadratowe cofanie się, blokując pętlę zdarzeń Node.js i powodując odmowę usługi.

Axios od wersji 1.15.2 do 1.20.0 w adapterze HTTP Node.js (lib/adapters/http.js) dostarcza opcje żądania bez własnej wartości createConnection. Osobna wada zanieczyszczenia prototypu w tym samym procesie umieszcza funkcję na Object.prototype.createConnection. Node.js rozwiązuje i wywołuje dziedziczoną fabrykę gniazd createConnection, pozwalając atakującemu kontrolować funkcję wyboru punktu końcowego transportu. Punkt końcowy atakującego może otrzymać nagłówki i treści żądań, w tym poświadczenia, i zwracać odpowiedzi kontrolowane przez atakującego, podczas gdy URL wydaje się legalny.