Katalog podatności CVE

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.prepare_key w jwt/algorithms.py jest podatna, ponieważ detektor surowego JWK nie normalizuje akceptowanych znaczników kolejności bajtów Unicode przed sprawdzeniem JSON. Gdy publiczny JWK jest poprzedzony BOM UTF-8 i używany w ścieżce weryfikacji mieszanej algorytmami, publiczny JWK omija wykrywanie klucza asymetrycznego i staje się sekretem HMAC. W rezultacie atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.4.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.prepare_key jest podatna, ponieważ ochrona klucza asymetrycznego opiera się na znacznikach tekstowych nieobecnych w kodowaniu DER. Gdy aplikacja miesza algorytmy HMAC i asymetryczne oraz dostarcza publiczny klucz DER jako wspólny klucz weryfikacyjny, PyJWT używa publicznych bajtów DER jako sekretu HMAC. W rezultacie atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny HMAC.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 funkcja is_pem_format jest podatna, ponieważ leniwe wyrażenie regularne PEM wykonuje rozległe cofanie (backtracking). Ma to miejsce, gdy dane wejściowe przypominające certyfikat zawierają powtarzające się znaczniki BEGIN bez pasującego znacznika END. W rezultacie is_pem_format wykonuje nieograniczone cofanie w poszukiwaniu znacznika końca PEM.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 segment podpisu PyJWT jest podatny, ponieważ dekodowanie segmentu podpisu akceptuje znaki spoza kanonicznej reprezentacji Base64URL. Ma to miejsce, gdy znaki niebędące Base64URL są dołączane do prawidłowego segmentu podpisu kompaktowego JWS. W rezultacie base64url_decode produkuje te same bajty podpisu dla różnych serializowanych segmentów.

PyJWT to Pythonowa implementacja standardów JSON Web Token. Przed wersją 2.14.0 funkcja is_pem_format w jwt/utils.py nie rozpoznaje wszystkich reprezentacji PEM akceptowanych przez loader cryptography. Gdy aplikacja miesza algorytmy HMAC i asymetryczne oraz dostarcza zmutowany klucz publiczny PEM jako surowe bajty klucza, HMACAlgorithm.prepare_key traktuje nierozpoznany klucz publiczny jako sekret HMAC. Atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny HMAC. Problem naprawiono w wersji 2.14.0.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 komponent PyJWKClient jest podatny, ponieważ miejsca docelowe przekierowań nie są ponownie weryfikowane względem granicy zaufania JWKS. Gdy skonfigurowany zaufany punkt końcowy JWKS zwraca przekierowanie pod wpływem atakującego, PyJWKClient podąża za przekierowaniem i zużywa przekierowaną odpowiedź jako materiał klucza. W rezultacie przekazywane poświadczenia mogą zostać ujawnione lub klucze weryfikacyjne mogą zostać podmienione.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.from_jwk jest podatna, ponieważ ścieżka weryfikacji PyJWK używała zdekodowanego klucza bez zastosowania walidacji prepare_key. Gdy zaufany zestaw JWK zawiera wpis oct z pustą wartością k, atakujący podpisuje token HMAC tym samym kluczem o zerowej długości akceptowanym przez PyJWT. W rezultacie sfałszowany token może przenosić dowolne uwierzytelnione oświadczenia.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 metoda PyJWS._load w jwt/api_jws.py jest podatna, ponieważ parser przechwytuje ValueError, ale nie RecursionError. Ma to miejsce, gdy głęboko zagnieżdżony nagłówek tokenu dociera do json.loads. W rezultacie RecursionError wymyka się z udokumentowanej hierarchii błędów PyJWT.

W Wind River VxWorks 7 przed wersją 26.09 określone argumenty wywołań systemowych mogą spowodować, że podsystem zarządzania procesami nie zwolni prawidłowo przydzielonej pamięci jądra przed zakończeniem aplikacji wywołującej. Problem został naprawiony w wersji 26.09.

W systemie Wind River VxWorks 7 w wersjach 24.03 do 26.03 występuje wyciek pamięci w określonych, niestandardowych konfiguracjach podczas przetwarzania niektórych procedur serwisowych, co powoduje zatrzymanie działania systemu przed zwolnieniem przydzielonych pul pamięci. Problem został naprawiony w wersji VxWorks 7 26.09.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.0.0a1 do 2.15.0, funkcja PyJWKClient.get_signing_key_from_jwt jest podatna na błąd, ponieważ parser ładunku przechwytuje wyjątek ValueError, ale nie RecursionError. Dzieje się tak, gdy rekurencyjnie zagnieżdżony ładunek kontrolowany przez atakującego trafia do json.loads. W rezultacie udokumentowana obsługa wyjątków PyJWT nie zawiera tego błędu, co może prowadzić do wygenerowania odpowiedzi HTTP 500 na nieuwierzytelnione żądanie. Problem naprawiono w wersji 2.15.0.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Przed wersją 2.14.0, funkcja get_signing_key_from_jwt jest podatna na problem, ponieważ nieznane wartości kid nie wymuszają odświeżeń bez negatywnego cache lub minimalnego interwału odświeżania. Dzieje się tak, gdy nieuwierzytelnione tokeny wielokrotnie używają tego samego nieznanego kid lub różnych wartości kid nieobecnych w zcache'owanym JWKS. W rezultacie każdy chybiony cache powoduje odświeżenie JWKS przez PyJWKClient, co pozwala atakującemu na wzmocnienie ruchu wychodzącego do skonfigurowanego punktu końcowego JWKS. Problem naprawiono w wersji 2.14.0.

@grpc/grpc-js implementuje podstawową funkcjonalność gRPC w czystym JavaScripcie, bez dodatku C++. W wersjach przed 1.13.6 i 1.14.5 funkcja getAuthContext nie rozróżnia autoryzowanych od nieautoryzowanych certyfikatów równorzędnych, gdy poświadczenia serwera ustawiają requireClientCertificate na false. Gdy aplikacje używają zwróconego kontekstu uwierzytelniania, mogą traktować nieautoryzowany certyfikat jako autoryzowany, powodując nieprawidłowe uwierzytelnienie. @grpc/grpc-js-xds może osiągnąć ten stan, gdy w podatnych konfiguracjach włączone jest uwierzytelnianie RBAC.

Słabość w urządzeniu Ziroom ZHOME A0101 w wersji 1.0.1.0 dotyczy funkcji pop_usb_device w pliku usr/lib/lua/luci/controller/api/zrUsb.lua w komponencie API zarządzania urządzeniami USB. Manipulacja argumentem path powoduje wstrzyknięcie komend. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W Eleveo Quality Management 9.7.0 odkryto lukę bezpieczeństwa. Problem dotyczy funkcji UtilsService.createAndSaveAudit w pliku /qm/cz.zoom.scorecard.webui.Scorecard/QMUtilsService komponentu GWT RPC Handler. Manipulacja prowadzi do ujawnienia informacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został publicznie udostępniony i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.

W Eleveo Call Recording Software 9.7.0 zidentyfikowano podatność. Dotyczy ona nieznanego kodu w pliku /callrec/userAddAction.do komponentu User Management. Manipulacja argumentem Username prowadzi do wstrzyknięcia LDAP. Atak może być wykonany zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.

W Eleveo Call Recording Software 9.7.0 stwierdzono podatność. Dotyczy ona nieznanej części pliku /callrec/searchAction.do komponentu Query Builder. Manipulacja powoduje nieprawidłowe kontrole dostępu. Zdalne wykorzystanie ataku jest możliwe. Exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.

InvoicePlane to samodzielnie hostowana aplikacja open source do zarządzania fakturami, klientami i płatnościami. W wersji 1.7.2 funkcja Users::form() nie wykonuje kontroli autoryzacji na poziomie obiektu dla user_id = 1. Administrator drugorzędny (user_type = 1, user_id != 1) może zmienić user_type administratora głównego na 2 (Gość / tylko do odczytu), niszcząc uprawnienia konta root i blokując legalnemu właścicielowi dostęp do instancji. W momencie publikacji nie ma publicznie dostępnych poprawek.

InvoicePlane, samodzielna aplikacja open source do zarządzania fakturami, klientami i płatnościami, w wersji 1.7.2 ma podatność umożliwiającą przejęcie konta głównego administratora. Wcześniejsza poprawka (PR #1638) zabezpieczała bezpośrednią zmianę hasła, ale nie chroni atrybutu user_email. Secondary administrator (user_type=1, user_id != 1) może edytować konto głównego administratora (user_id=1) i zmienić jego adres email, a następnie skorzystać z publicznego mechanizmu odzyskiwania hasła, aby otrzymać token resetujący i przejąć konto user_id=1.

DOMSanitizer to narzędzie do sanityzacji DOM/SVG/MathML dla PHP 7.3+. Przed wersją 1.0.15 metoda isDangerousUrl() odpowiada za odrzucanie niebezpiecznych wartości URL w atrybutach href i xlink:href. Słabość polega na tym, że "javascript:" jest odrzucane jako schemat, podczas gdy "data:" jest odrzucane tylko wtedy, gdy w wartości URL pojawi się dosłowny podciąg onload (/^data:.*onload/i). Ponieważ ładunki data: są rutynowo kodowane Base64, niebezpieczna treść (skrypty, procedury obsługi zdarzeń itp.) jest niewidoczna dla tego testu. URL taki jak data:text/html;base64,… przetrwa w href / xlink:href, mimo że zdekodowany ładunek jest aktywnym znacznikiem. Jest to niekompletna walidacja wejścia / defekt sanityzacji w samym narzędziu. Problem naprawiono w wersji 1.0.15.