Podatności Kiteworks Email Protection Gateway

Kiteworks Email Protection Gateway odrzucał pewne ustawienia konfiguracyjne, ale jego walidacja nie rozpoznawała każdej formy, w jakiej mogły być one dostarczone. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie użyć nierozpoznanej formy, aby spowodować zapisanie wybranego pliku w bramie i jego wykonanie, co skutkowało wykonaniem kodu jako konto usługi bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway nie dostatecznie weryfikował zawartość przesłanej kopii zapasowej i pozwalał administratorowi wpływać na sposób jej ładowania przez aplikację. Uwierzytelniony administrator mógł potencjalnie wykorzystać to do wykonania dowolnego kodu na bramie jako konto usługi.

Słabość weryfikacji tożsamości w Kiteworks Email Protection Gateway pozwalała bramie działać na platformie Kiteworks w imieniu użytkownika, którego nie uwierzytelniła, oraz provisionować konto platformy dla tożsamości, której wcześniej nie znała. Zdalny, nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie wykorzystać to do uzyskania kontroli nad kontem platformy.

Parser XML używany przez Kiteworks Email Protection Gateway nie ograniczał odwołań do jednostek zewnętrznych. Tam, gdzie włączona jest opcjonalna, niedomyślna funkcja przetwarzania wiadomości, zdalny i nieuwierzytelniony nadawca mógł potencjalnie użyć spreparowanej wiadomości do odczytania plików dostępnych dla konta usługi bramy, w tym materiału kluczy kryptograficznych i poświadczeń, i wysłania ich do kontrolowanego przez siebie miejsca docelowego.

Podatność mogła pozwolić uwierzytelnionemu administratorowi Kiteworks Email Protection Gateway na zapis pliku poza zamierzoną lokalizacją i spowodowanie jego wykonania przez aplikację, co mogło prowadzić do zdalnego wykonania kodu z uprawnieniami konta usługowego.

Uwierzytelniony administrator Kiteworks Email Protection Gateway mógł przesłać spreparowany serializowany obiekt do interfejsu zarządzania klastrem, który był deserializowany bez wystarczającej walidacji, co potencjalnie umożliwiało wykonanie dowolnego kodu w kontekście konta usługi bramy. Wymaga to konta administratora z określonym uprawnieniem do zarządzania kolejką.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na zdalne wykonanie kodu. Bramka pozwalała uwierzytelnionemu administratorowi na import konfiguracji, której zawartość nie była wystarczająco walidowana przed przetworzeniem. Spreparowana konfiguracja mogła pozwolić na wykonanie dowolnych poleceń na dotkniętej bramce.

Kiteworks Email Protection Gateway w wersjach przed 9.5.0 jest podatny na niebezpieczną refleksję (Unsafe Reflection) i nie ogranicza wystarczająco kodu, który potok przetwarzania poczty może załadować z importowanej konfiguracji reguł. Uwierzytelniony administrator z uprawnieniami do konfiguracji reguł pocztowych może spowodować załadowanie i wykonanie kodu spoza zatwierdzonego zestawu komponentów, potencjalnie w kontekście konta usługi bramy pocztowej.

Kiteworks Email Protection Gateway w wersjach przed 9.5.0 jest podatny na podatność przejścia ścieżki (path traversal) w funkcji importu administracyjnego, co pozwala uwierzytelnionemu administratorowi na zapis plików w dowolnych lokalizacjach na serwerze. Może to potencjalnie zostać wykorzystane do wykonania dowolnego kodu w systemie bazowym.

Kiteworks Email Protection Gateway nie wystarczająco ograniczał, do którego konta można przypisać certyfikat. To może pozwolić atakującemu na powiązanie certyfikatu z kontem innego użytkownika, co wpływa na poufność i integralność zaszyfrowanej poczty tego konta, a tam gdzie włączone jest logowanie oparte na certyfikatach, może potencjalnie umożliwić nieautoryzowany dostęp do konta.

Nieprawidłowe uwierzytelnianie w usłudze administracyjnej Kiteworks Email Protection Gateway. Usługa administracyjna nie egzekwowała konsekwentnie uwierzytelniania administratora, więc wymagana kontrola hasła mogła zostać ominięta. Atakujący, który odwołał się do prawidłowego konta administratora, mógł potencjalnie tworzyć, modyfikować lub usuwać wewnętrznych użytkowników i zarządzane domeny oraz zmieniać konfigurację funkcji bezpieczeństwa bez uwierzytelniania; usunięcie zarządzanej domeny usuwa również jej konta użytkowników i może zablokować administratorów w bramie.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama renderuje treść wiadomości odwołującą się do zewnętrznych zasobów. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub wywołać niezamierzone działania w systemach wewnętrznych.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama wykonuje sprawdzanie statusu certyfikatu online dla wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama pobiera listę odwołania certyfikatów w wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama pobiera certyfikat wystawcy w wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery. Brama wykonywała serwerowe pobierania adresów URL zawartych w przetwarzanej treści wiadomości, bez odpowiedniego ograniczania miejsca docelowego pobierania. Zdalny, nieuwierzytelniony nadawca mógł stworzyć wiadomość, która powodowała wysyłanie przez bramę żądań do usług wewnętrznych i punktów końcowych metadanych instancji chmury oraz zwracanie odpowiedzi, co mogło ujawnić wrażliwe dane wewnętrzne i, w zależności od osiągniętej usługi wewnętrznej, wpłynąć na jej stan.