Podatności Foreman

Funkcjonalność uwierzytelniania LDAP w Foreman może pozwolić zdalnym atakującym, którzy znają stare hasła, na uzyskanie dostępu poprzez wektory związane z okresem ważności haseł w Active Directory.

W Foreman przed wersją 6.2, gdy usługa SSH jest włączona na odkrytych węzłach, discovery-debug wyświetla hasło roota w postaci niezaszyfrowanej w dzienniku systemowym podczas logowania.

Foreman w wersjach od 1.1 do przed 1.9.0-RC1 nie przekierowuje żądań HTTP do HTTPS, gdy ustawienie require_ssl jest włączone. To umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie danych uwierzytelniających użytkowników poprzez atak typu man-in-the-middle.

Foreman od wersji 1.5 jest podatny na błędne sprawdzenie autoryzacji, co pozwala użytkownikom z uprawnieniami do zarządzania użytkownikami, przypisanym do niektórych organizacji, na wykonywanie wszystkich operacji przyznanych przez te uprawnienia na obiektach użytkowników administratorów poza ich zakresem.

API i interfejsy użytkownika Organizacji oraz Lokalizacji w Foreman przed wersją 1.11.4 oraz 1.12.x przed 1.12.0-RC3 pozwalają zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na obejście ograniczeń dotyczących organizacji i lokalizacji, co umożliwia (a) odczyt, (b) edycję lub (c) usunięcie dowolnych organizacji lub lokalizacji.

API uruchamiania smart proxy Puppet w Foreman przed wersją 1.2.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez luki związane z ucieczką i poleceniami Puppet.

Foreman w wersjach przed 1.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany obiekt YAML w API importu (1) faktów lub (2) raportów.

Wiele podatności typu SQL injection w Foreman przed wersją 1.0.2 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez nieokreślone parametry w plikach search.rb lub puppetclass.rb, związanych z mechanizmem wyszukiwania.

W Foreman endpoint rewizji szablonów nie egzekwuje autoryzacji na poziomie obiektu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami może uzyskać historyczne treści szablonów z innej organizacji lub lokalizacji.

W oprogramowaniu Foreman stwierdzono podatność, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem 'view_keypairs' pobieranie prywatnych kluczy SSH z innych organizacji poprzez bezpośrednie zapytania o identyfikatory par kluczy. Problem wynika z ominięcia zakresowania taksonomicznego, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do danych między dzierżawcami.

W oprogramowaniu Foreman odkryto podatność umożliwiającą ujawnienie informacji między organizacjami. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do edycji hosta może ominąć kontrolę dostępu i uzyskać dane infrastruktury z innych organizacji.

W Foreman wykryto podatność związaną z nieskuteczną kontrolą dostępu. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do edycji hosta może przekierować istniejące nadpisanie wartości wyszukiwania na inny host, modyfikując pole dopasowania przez zagnieżdżone atrybuty hosta, co omija mechanizmy autoryzacji.

W modelu Usergroup w Foreman brakuje odpowiedniej walidacji przypisań ról względem uprawnień wywołującego użytkownika. Umożliwia to uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami do zarządzania grupami użytkowników dołączenie dowolnych ról, w tym administracyjnych, do grupy, a następnie dodanie siebie jako członka.

W oprogramowaniu Foreman wykryto podatność polegającą na możliwości modyfikacji parametrów HTTP w kontrolerze http_proxies_controller oraz plikach http_proxy. Atakujący może przeprowadzić atak SSRF i wykraść metadane usług chmurowych w środowiskach AWS, GCP lub Azure.

W produkcie Foreman odkryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w implementacji proxy WebSocket. Atakujący zdalnie może wykorzystać niesanityzowane wartości nazw hostów od dostawców zasobów obliczeniowych do wykonania dowolnego kodu na serwerze Foreman.