CVE-2013-0210

Funkcjonalność uwierzytelniania LDAP w Foreman może pozwolić zdalnym atakującym, którzy znają stare hasła, na uzyskanie dostępu poprzez wektory związane z okresem ważności haseł w Active Directory.

W Foreman przed wersją 6.2, gdy usługa SSH jest włączona na odkrytych węzłach, discovery-debug wyświetla hasło roota w postaci niezaszyfrowanej w dzienniku systemowym podczas logowania.

Foreman w wersjach od 1.1 do przed 1.9.0-RC1 nie przekierowuje żądań HTTP do HTTPS, gdy ustawienie require_ssl jest włączone. To umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie danych uwierzytelniających użytkowników poprzez atak typu man-in-the-middle.

Foreman od wersji 1.5 jest podatny na błędne sprawdzenie autoryzacji, co pozwala użytkownikom z uprawnieniami do zarządzania użytkownikami, przypisanym do niektórych organizacji, na wykonywanie wszystkich operacji przyznanych przez te uprawnienia na obiektach użytkowników administratorów poza ich zakresem.

API i interfejsy użytkownika Organizacji oraz Lokalizacji w Foreman przed wersją 1.11.4 oraz 1.12.x przed 1.12.0-RC3 pozwalają zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na obejście ograniczeń dotyczących organizacji i lokalizacji, co umożliwia (a) odczyt, (b) edycję lub (c) usunięcie dowolnych organizacji lub lokalizacji.

Foreman w wersjach przed 1.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany obiekt YAML w API importu (1) faktów lub (2) raportów.

Wiele podatności typu SQL injection w Foreman przed wersją 1.0.2 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez nieokreślone parametry w plikach search.rb lub puppetclass.rb, związanych z mechanizmem wyszukiwania.

W Foreman endpoint rewizji szablonów nie egzekwuje autoryzacji na poziomie obiektu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami może uzyskać historyczne treści szablonów z innej organizacji lub lokalizacji.

W oprogramowaniu Foreman stwierdzono podatność, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem 'view_keypairs' pobieranie prywatnych kluczy SSH z innych organizacji poprzez bezpośrednie zapytania o identyfikatory par kluczy. Problem wynika z ominięcia zakresowania taksonomicznego, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do danych między dzierżawcami.

W oprogramowaniu Foreman odkryto podatność umożliwiającą ujawnienie informacji między organizacjami. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do edycji hosta może ominąć kontrolę dostępu i uzyskać dane infrastruktury z innych organizacji.