GHSA-6wmv-xq9m-fmp7

Wartości oznaczone jako skompresowane były rozpakowywane bez limitu rozmiaru — element ~130 KB mógł rozwinąć się do 128 MB przy odczycie, niezależnie od ustawień compress i serializer klienta. Dodatkowo rozmiar podany w odpowiedzi był używany do odczytu lub buforowania danych bez należytych ograniczeń.

Parser odpowiedzi potokowych w bibliotece Dalli traktował każdą linię odpowiedzi bez treści (np. CLIENT_ERROR lub SERVER_ERROR) jako znacznik końca partii MN. Powodowało to zaprzestanie odczytu odpowiedzi danego serwera i pozostawienie ich w połączeniu, gdzie kolejne polecenia odczytywały je jako własne odpowiedzi.

Dalli buforowała bajty żądań w buforze zapisu IO Ruby'ego, a bloki quiet (multi) nie są opróżniane aż do ich zakończenia. Gdy proces wykonuje fork, dziecko dziedziczy bufor, a Ruby opróżnia go przy zamknięciu lub finalizacji gniazda, nawet jeśli dziecko nigdy nie używa Dalli — żądanie zostaje wysłane dwukrotnie.

Gdy klient ma skonfigurowany namespace, żądanie, które napotkało przejściowy błąd sieciowy (timeout lub zamknięcie połączenia przez memcached lub proxy), było ponawiane z namespace zastosowanym po raz drugi, przez co app:x stawało się app:app:x.

Opcja raw: true dla pojedynczego żądania była ignorowana przez niektóre metody odczytu, które nadal uruchamiały load skonfigurowanego serializera (domyślnie Marshal) na wartościach oznaczonych jako serializowane — dotyczy m.in. get_multi, get_multi_cas, get_multi_with_metadata, get_cas i get_with_metadata.

Tokeny p_token i l_token były sprawdzane tylko pod kątem CR, LF i NUL. Token zawierający spacje pozwalał dodać dowolne flagi meta do polecenia — np. zmianę TTL elementu przy odczycie, tworzenie elementów zastępczych przy chybieniu, zamianę delete na stale tombstone czy wybór wartości początkowej incr.