CVE-2026-97801

Przepełnienie liczb całkowitych lub zawinięcie (integer overflow or wraparound) w .NET Framework umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

W .NET Framework występuje podatność typu deserialization of untrusted data (deserializacja niezaufanych danych). Nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę lukę do zdalnego wykonania kodu przez sieć.

W .NET Framework występuje błąd zapisu poza granicami bufora. Nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zdalnego wykonania kodu przez sieć.

Microsoft .NET Framework w wersjach 4.6, 4.6.1, 4.6.2 oraz 4.7 umożliwia atakującemu wysyłanie specjalnie przygotowanych żądań do aplikacji webowej .NET, co prowadzi do odmowy usługi.

Microsoft .NET Framework w wersjach 2.0, 3.5, 4.5.2, 4.6, 4.6.1, 4.6.2 oraz 4.7 umożliwia atakującemu z dostępem do lokalnego systemu wykonanie złośliwego kodu, znanego jako 'Podatność na zdalne wykonanie kodu w .NET'.

Dostawca danych dla SQL Server w Microsoft .NET Framework 4.6.2 niewłaściwie obsługuje klucz dostarczony przez dewelopera, co pozwala zdalnym atakującym na ominięcie mechanizmu ochrony Always Encrypted i uzyskanie wrażliwych informacji w postaci niezaszyfrowanej.

Microsoft .NET Framework w wersjach 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4.5.2, 4.6 i 4.6.1 nie zapobiega rekurencyjnej kompilacji transformacji XSLT, co pozwala zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi poprzez odpowiednio przygotowane dane XSLT.

Microsoft .NET Framework w wersjach 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4, 4.5, 4.5.1 i 4.5.2 nieprawidłowo przetwarza zidentyfikowane zasoby międzynarodowe, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowane żądanie do aplikacji webowej .NET.

Podatność w Microsoft .NET Framework umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez niezweryfikowane dane podczas interakcji z instalatorem ClickOnce. Dotyczy to wersji 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4, 4.5, 4.5.1 oraz 4.5.2.

Implementacja .NET Remoting w Microsoft .NET Framework 1.1 SP1, 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4, 4.5 i 4.5.1 nie ogranicza prawidłowo dostępu do pamięci, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie źle sformułowanych obiektów.