CVE-2026-90843

Wtyczka Jupiter X Core dla WordPressa (do wersji 4.61.0) zawiera obejście uwierzytelniania w obsłudze logowania przez Twitter/X. Funkcja verify_twitter_callback nie przypisuje zwróconego tokenu do klienta TwitterOAuth, przez co kolejne wywołanie API weryfikuje poświadczenia właściciela aplikacji X zamiast logującego się użytkownika, a wtyczka uwierzytelnia konto WordPress na podstawie adresu e-mail tego właściciela.

Podatność w jackson-databind polega na tym, że walidacja typu ID sprawdza tylko klasę zewnętrzną, a nie klasy przekazane jako argumenty generyczne. Pozwala to na deserializację niebezpiecznych klas (np. HashMap<FileSystemXmlApplicationContext,String>) mimo włączonego walidatora, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu. Problem dotyczy wersji 2.10.0+ oraz 3.0.0+ i jest niekompletną poprawką dla CVE-2026-54512.

W aplikacji GRR przed wersją 4.5.0 administrator może wstrzyknąć złośliwy kod PHP poprzez parametry konfiguracji łącznika LDAP, takie jak `ldap_filter`, zatruwając plik `/personnalisation/config_ldap.inc.php` i umożliwiając zdalne wykonanie kodu. Wymagane jest wcześniejsze pomyślne połączenie z serwerem LDAP, który może być kontrolowany przez atakującego, a następnie przesłanie złośliwych danych na stronie ustawień łącznika.

W MLflow w wersjach od 3.12.0rc0 do 3.17.0 deserializacja scorerów zewnętrznych w mlflow/genai/scorers/base.py akceptuje klasy potomne modułów z listy dozwolonych zamiast wymagać dokładnie dozwolonego modułu. Atakujący może umieścić moduł Pythona w zapisywalnym pakiecie dozwolonym i wywołać go przez endpoint /ajax-api/3.0/mlflow/scorer/invoke, co prowadzi do wykonania kodu. Wersja 3.17.0 naprawia problem.

Sunhillo SureLine przed wersją 9.1.5 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu podszyć się pod dowolnego użytkownika z aktywną sesją webową poprzez sfałszowanie ciasteczka sesji zawierającego jedynie nazwę użytkownika w postaci jawnej, bez losowego identyfikatora ani ochrony integralności. Atakujący może odgadnąć domyślne nazwy kont, takie jak Admin lub sftp_user, i przesłać sfałszowane ciasteczko z nazwą użytkownika, aby przejść kontrolę logowania w checkLogin (libwebcmn.so) i networkDiag.cgi, co prowadzi do wykonania poleceń jako root.

Adobe Connect zawiera podatność typu Code Injection (niewłaściwa kontrola generowania kodu), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Eksploatacja wymaga interakcji użytkownika — ofiara musi odwiedzić złośliwie spreparowany URL lub wejść w interakcję ze zainfekowaną stroną internetową. Zakres podatności jest zmieniony (scope changed).

W EPICS Base w wersji 7.0.10 i wcześniejszych przepełnienie liczb całkowitych podczas przetwarzania żądań sieciowych może powodować alokację pamięci o nieprawidłowym rozmiarze. Dalsze przetwarzanie danych dostarczonych przez atakującego może prowadzić do uszkodzenia pamięci, odmowy usługi lub potencjalnego zdalnego wykonania kodu.

Podatność umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu obejście autoryzacji w usłudze CDP Coordinator Service. Atakujący może uzyskać dostęp do funkcji lub zasobów, do których nie powinien mieć uprawnień, bez konieczności logowania.

Klucze prywatne ośmiu certyfikatów pośrednich CA eMudhra zostały skompromitowane, co wpływa na zaufanie do certyfikatów w funkcjach wychodzących żądań sieciowych klienta HCL Notes. Nieuwierzytelniony atakujący w sieci może podszyć się pod certyfikaty serwera i przeprowadzić atak man-in-the-middle (MITM), przechwytując i/lub modyfikując treść wychodzących połączeń TLS.

Klucze prywatne ośmiu certyfikatów pośrednich CA eMudhra zostały skompromitowane, co wpływa na zaufanie do certyfikatów w funkcjach wychodzących żądań sieciowych serwera HCL Domino. Nieuwierzytelniony atakujący w sieci może podszyć się pod certyfikaty serwera i przeprowadzić atak man-in-the-middle (MITM), przechwytując i/lub modyfikując treść wychodzących połączeń TLS.