CVE-2026-85190

Wtyczka Contact Manager dla WordPressa w wersjach do 9.1.2 włącznie jest podatna na dowolne przesyłanie plików przez funkcję add_message. Niekompletna czarna lista rozszerzeń pozwala obejść walidację za pomocą końcowej kropki, co umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym przesłanie plików wykonywalnych i potencjalne zdalne wykonanie kodu.

W usłudze Pigeon MFA w EagleCloud Aquila (wersje do 2.6.7.2, wdrożenia on-premises) występuje niewłaściwa kontrola generowania kodu, co pozwala uwierzytelnionym zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wstrzyknięcie kodu.

Wtyczka Pie Register Premium dla WordPressa w wersjach do 3.8.4.0 włącznie pozwala na nieograniczone przesyłanie plików przez funkcję piereg_file_upload. Walidacja typu pliku nie sprawdza błędów przed move_uploaded_file(), a handler AJAX nie wymaga nonce ani uprawnień, co umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym przesłanie plików PHP i zdalne wykonanie kodu.

Wtyczka Jupiter X Core dla WordPressa (do wersji 4.61.0) zawiera obejście uwierzytelniania w obsłudze logowania przez Twitter/X. Funkcja verify_twitter_callback nie przypisuje zwróconego tokenu do klienta TwitterOAuth, przez co kolejne wywołanie API weryfikuje poświadczenia właściciela aplikacji X zamiast logującego się użytkownika, a wtyczka uwierzytelnia konto WordPress na podstawie adresu e-mail tego właściciela.

Podatność w jackson-databind polega na tym, że walidacja typu ID sprawdza tylko klasę zewnętrzną, a nie klasy przekazane jako argumenty generyczne. Pozwala to na deserializację niebezpiecznych klas (np. HashMap<FileSystemXmlApplicationContext,String>) mimo włączonego walidatora, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu. Problem dotyczy wersji 2.10.0+ oraz 3.0.0+ i jest niekompletną poprawką dla CVE-2026-54512.

W aplikacji GRR przed wersją 4.5.0 administrator może wstrzyknąć złośliwy kod PHP poprzez parametry konfiguracji łącznika LDAP, takie jak `ldap_filter`, zatruwając plik `/personnalisation/config_ldap.inc.php` i umożliwiając zdalne wykonanie kodu. Wymagane jest wcześniejsze pomyślne połączenie z serwerem LDAP, który może być kontrolowany przez atakującego, a następnie przesłanie złośliwych danych na stronie ustawień łącznika.

W MLflow w wersjach od 3.12.0rc0 do 3.17.0 deserializacja scorerów zewnętrznych w mlflow/genai/scorers/base.py akceptuje klasy potomne modułów z listy dozwolonych zamiast wymagać dokładnie dozwolonego modułu. Atakujący może umieścić moduł Pythona w zapisywalnym pakiecie dozwolonym i wywołać go przez endpoint /ajax-api/3.0/mlflow/scorer/invoke, co prowadzi do wykonania kodu. Wersja 3.17.0 naprawia problem.

Sunhillo SureLine przed wersją 9.1.5 zawiera podatność polegającą na obejściu uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu podszyć się pod dowolnego użytkownika z aktywną sesją webową poprzez sfałszowanie ciasteczka sesji zawierającego jedynie nazwę użytkownika w postaci jawnej, bez losowego identyfikatora ani ochrony integralności. Atakujący może odgadnąć domyślne nazwy kont, takie jak Admin lub sftp_user, i przesłać sfałszowane ciasteczko z nazwą użytkownika, aby przejść kontrolę logowania w checkLogin (libwebcmn.so) i networkDiag.cgi, co prowadzi do wykonania poleceń jako root.

Adobe Connect zawiera podatność typu Code Injection (niewłaściwa kontrola generowania kodu), która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Eksploatacja wymaga interakcji użytkownika — ofiara musi odwiedzić złośliwie spreparowany URL lub wejść w interakcję ze zainfekowaną stroną internetową. Zakres podatności jest zmieniony (scope changed).

W EPICS Base w wersji 7.0.10 i wcześniejszych przepełnienie liczb całkowitych podczas przetwarzania żądań sieciowych może powodować alokację pamięci o nieprawidłowym rozmiarze. Dalsze przetwarzanie danych dostarczonych przez atakującego może prowadzić do uszkodzenia pamięci, odmowy usługi lub potencjalnego zdalnego wykonania kodu.