CVE-2026-77067
ŚrednieCVSS 5.0Streszczenie
W resolverze setWebhookResolver w aplikacji (prawdopodobnie n8n) brakuje walidacji adresu URL dostarczonego przez użytkownika. Uwierzytelniony użytkownik może sprawić, że serwer wyśle powtarzane żądania do wewnętrznych punktów końcowych, w tym do adresów link-local (metadata). Odpowiedź nie jest zwracana przez API, więc atak jest ślepy.
Ocena ryzyka
Atakujący może wykorzystać serwer do skanowania wewnętrznej sieci lub uzyskania dostępu do usług metadata (np. chmurowych), co może prowadzić do eskalacji uprawnień lub wycieku danych.
Rekomendacja
Należy dodać walidację adresów URL (np. blokowanie adresów prywatnych i link-local) w resolverze setWebhookResolver oraz w innych miejscach, gdzie używane są adresy dostarczane przez użytkownika.
Inne podatności w n8n
Zobacz wszystkie- CVE-2026-72774Wysokie
Podatność w n8n przed wersjami 1.123.67, 2.31.5 i 2.32.1 umożliwia obejście autoryzacji poświadczeń w węźle HTTP Request. Uwierzytelniony członek z prawem edycji do współdzielonego przepływu pracy może odwołać się do poświadczeń innego użytkownika, podając typ poświadczeń przez wyrażenie. Ponieważ kontrola uprawnień przed wykonaniem porównuje nierozwiązane wyrażenie zamiast faktycznego typu poświadczeń, kontrola własności jest pomijana i poświadczenia są ładowane w czasie wykonania, co pozwala na ich użycie lub eksfiltrację.
- CVE-2026-72772Wysokie
Podatność w n8n przed wersjami 2.31.5 i 2.32.1 umożliwia przejęcie konta przez funkcję Token Exchange Embed Login. Gdy prawidłowo podpisany token przychodzący został dopasowany do lokalnego konta na podstawie adresu e-mail, usługa nie weryfikowała, czy adres e-mail jest potwierdzony, ani czy dozwolony poziom roli zaufanego klucza obejmuje to konto. W rezultacie każdy, kto uzyska token akceptowany przez skonfigurowany zaufany klucz, może uwierzytelnić się jako dowolny istniejący użytkownik i uzyskać pełną kontrolę nad kontem.
- CVE-2026-72769Średnie
n8n przed wersjami 1.123.67, 2.31.5 i 2.32.1 zawiera podatność na zanieczyszczenie prototypu w silniku wyrażeń VM. Uwierzytelniony użytkownik, który może tworzyć lub edytować wyrażenie przepływu pracy, może wykorzystać dostęp do elementów tablicy silnika, aby uzyskać referencję do wbudowanego obiektu hosta i zanieczyścić jego prototyp w głównym procesie n8n (ucieczka z sandboxa), co prowadzi do odmowy usługi. Dotyczy to zarówno instancji self-hosted, jak i chmurowych uruchamiających silnik wyrażeń VM.
- CVE-2026-72767Wysokie
Podatność w n8n przed wersjami 1.123.67, 2.31.5 i 2.32.1 umożliwia zdalne wykonanie kodu w węźle Git. Uwierzytelnieni użytkownicy z prawami do tworzenia i wykonywania przepływów pracy mogą przygotować spreparowane lokalne repozytorium, które powoduje uruchomienie hooków git przy domyślnych ustawieniach bezpieczeństwa, wykonując dowolne polecenia jako użytkownik procesu n8n. Dotyczy to zarówno instancji self-hosted, jak i chmurowych.
- CVE-2026-72764Średnie
JavaScript task runner w n8n współdzielił pojedynczą pamięć podręczną modułów między wykonywaniami kodu wszystkich użytkowników. W dotkniętych wersjach (przed 1.123.67, 2.31.5 i 2.32.1) użytkownik mogący uruchomić węzeł Code mógł zatruć moduł w pamięci podręcznej, a tym samym zmienić wykonywania węzłów Code innych użytkowników na tym samym runnerze, wpływając na ich poufność, integralność lub dostępność. Jest to przerwanie izolacji między użytkownikami w ramach jednej instancji n8n i nie stanowi ucieczki z sandboxa ani zdalnego wykonywania kodu. Dotyczy to tylko instancji wieloużytkownikowych uruchamiających JS task runner z wbudowanymi lub zewnętrznymi modułami.
- CVE-2026-72762Wysokie
Podatność w n8n przed wersjami 1.123.67, 2.31.5 i 2.32.1 umożliwia dowolny zapis plików w węźle Edit Image, który przekazuje parametr formatu wyjściowego do biblioteki obrazów bez walidacji. Uwierzytelniony użytkownik mogący uruchamiać przepływy pracy może dostarczyć spreparowaną wartość formatu, aby zapisać dowolne pliki poza katalogiem roboczym węzła na instancji n8n.
- CVE-2026-42232Wysokie
n8n to platforma automatyzacji procesów roboczych typu open source. Przed wersjami 1.123.32, 2.17.4 i 2.18.1, uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do tworzenia lub modyfikowania procesów roboczych mógł osiągnąć globalne zanieczyszczenie prototypu za pomocą węzła XML, co prowadziło do zdalnego wykonania kodu (RCE) w połączeniu z innymi węzłami wykorzystującymi to zanieczyszczenie. Problem został naprawiony w wersjach 1.123.32, 2.17.4 i 2.18.1.
- CVE-2026-65590Krytyczne
W n8n przed wersją 2.29.8 oraz 2.30.x przed 2.30.1 w pakiecie @n8n/computer-use nie są egzekwowane ograniczenia sandboksowania powłoki na systemach Linux i Windows (sandboksowanie działało tylko na macOS). Polecenia powłoki wykonywane przez narzędzie działają bez żadnych ograniczeń systemu plików ani sieci, umożliwiając nieograniczony dostęp do systemu plików hosta i sieci z poziomu procesu agenta computer-use. Problem dotyczy tylko wdrożeń, w których pakiet @n8n/computer-use jest jawnie zainstalowany i uruchomiony; standardowe instalacje n8n nie są zagrożone.
- CVE-2026-56348Krytyczne
n8n w wersjach przed 2.20.0 zawiera podatność na wyciek poświadczeń w punkcie końcowym POST /rest/dynamic-node-parameters/options, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na obejście ograniczeń dotyczących dozwolonych domen żądań HTTP. Atakujący z dostępem do poświadczeń mogą zmusić serwer n8n do wysyłania żądań HTTP z poświadczeniami do nieautoryzowanych hostów.
- CVE-2026-42235Krytyczne
n8n to platforma automatyzacji procesów, która przed wersjami 1.123.32, 2.17.4 i 2.18.1 była podatna na atak nieautoryzowanego użytkownika, który mógł zarejestrować złośliwego klienta OAuth. Po autoryzacji przez ofiarę, złośliwy skrypt mógł zostać wykonany w sesji przeglądarki ofiary.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
The setWebhookResolver in packages/api/src/resolvers/webhooks/index.ts stores the caller-supplied url without any address validation, and the file imports no validation helper. When a subscribed event fires, callWebhook in packages/api/src/jobs/call_webhook.ts issues axios.request with that url, the method and Content-Type recorded on the webhook, and a JSON body carrying the event data, so an authenticated user can make the server send repeated attacker-shaped requests to internal endpoints, including link-local metadata addresses. The request is blind: callWebhook discards the result and writes only a success line or the axios error to the server log, so the response is not returned through the API.