CVE-2026-75937

Usługa zarządzania webowego w podatnych wersjach RouterOS zawiera błąd typu integer underflow w obsłudze treści żądań HTTP, osiągalny przed uwierzytelnieniem. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może wykorzystać pojedyncze spreparowane żądanie do zdalnego wykonania kodu jako root lub do wywołania odmowy usługi.

Punkty końcowe WebSocket nie posiadają właściwych mechanizmów uwierzytelniania, co umożliwia atakującym podszywanie się pod stacje ładowania. Wykorzystując tę słabość, atakujący mogą uzyskać nieautoryzowany dostęp do danych wrażliwych lub wykonywać nieautoryzowane działania. Ponieważ uwierzytelnianie nie jest wymagane, może to prowadzić do eskalacji uprawnień i potencjalnej kompromitacji całego systemu.

UTMStack w wersjach przed 11.2.16 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania, która pozwala zdalnym atakującym uzyskać pełny dostęp administracyjny do API poprzez przedstawienie nagłówka Utm-Internal-Key zgodnego ze zmienną środowiskową INTERNAL_KEY. Filtr InternalApiKeyFilter akceptuje ten klucz dla dowolnego punktu końcowego bez ograniczeń ścieżki, porównania w stałym czasie, ograniczania liczby prób ani rejestrowania audytu. Atakujący, który pozna wartość klucza, może uwierzytelnić się bez konta użytkownika lub JWT, tworzyć konta, zarządzać użytkownikami, eksfiltrować dane i modyfikować reguły bezpieczeństwa.

UTMStack w wersjach przed 11.2.16 zawiera podatność braku autoryzacji w metodzie UTMIncidentCommandWebsocket.processCommand(), obsługującej cel STOMP /command/{hostname}, gdzie przed przekazaniem dostarczonych poleceń nie stosuje się sprawdzenia roli ani listy dozwolonych poleceń. Każdy uwierzytelniony użytkownik, niezależnie od roli, może wysyłać dowolne polecenia systemu operacyjnego przez gRPC do dowolnego podłączonego agenta, co skutkuje wykonaniem poleceń na monitorowanych punktach końcowych, gdzie procesy agenta często działają jako root lub SYSTEM.

W Amazon SageMaker Distribution 2.x przed 2.14.12, 3.x przed 3.9.12, 4.0.x przed 4.0.11, 4.1.x przed 4.1.11, 4.2.x przed 4.2.8, 4.3.x przed 4.3.5 i 4.4.x przed 4.4.3, używanym przez Amazon SageMaker Unified Studio, występuje wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w skrypcie walidacji uruchamiania Studio Space. Uwierzytelniony zdalny użytkownik z uprawnieniami współtwórcy projektu może wykonać dowolne polecenia w Studio Space innego członka projektu i uzyskać jego tymczasowe poświadczenia roli wykonawczej poprzez spreparowaną właściwość zasobu połączenia interpolowaną do wywołania powłoki bez neutralizacji.

Brak uwierzytelniania dla funkcji krytycznej w zależności uwierzytelniania w Loom for AWS przed 1.6.1 pozwala zdalnym podmiotom uzyskać uprawnienia superadministratora nad płaszczyzną kontroli agentów. Obejmuje to rejestrowanie serwerów narzędzi, odczyt przechowywanych poświadczeń integracji oraz przepisywanie polityk ról IAM przypisanych do zarządzanych ról agentów, poprzez dowolne żądanie do API aplikacji w środowisku, w którym nie skonfigurowano dostawcy tożsamości.

H3C CVM, komponent Cloud Virtualization Management platformy chmurowej H3C CAS, zawiera podatność nieuwierzytelnionego dowolnego przesyłania plików w punkcie końcowym /cas/fileUpload/upload. Pozwala ona zdalnym atakującym zapisywać dowolne pliki poprzez manipulowanie parametrem token dostarczanym przez wywołującego, bez ograniczeń przechodzenia ścieżki ani typu pliku. Atakujący mogą wykorzystać przechodzenie ścieżki w parametrze token, aby przesłać złośliwy plik JSP do katalogu dostępnego przez web, a następnie zażądać go, uzyskując zdalne wykonanie kodu jako użytkownik serwera webowego. Dowody wykorzystania po raz pierwszy zaobserwowała fundacja Shadowserver 2023-10-14.

Apache Traffic Server zawiera podatność nieprawidłowej kontroli dostępu. Problem dotyczy wersji od 9.0.0 do 9.2.14 oraz od 10.0.0 do 10.1.3. Zaleca się aktualizację do wersji 9.2.15 lub 10.1.4, które naprawiają tę podatność. Niniejsze CVE zastępuje CVE-2026-41920, którego rekord błędnie wskazywał wersje 9.x jako 9.0.0 do 9.1.14, a wersję naprawioną jako 9.1.15; wszystkie wydania 9.2.x przed 9.2.15 są podatne.

Tinypool przed wersją 2.1.2 odczytuje nazwę pliku z obiektu opcji dostarczonego przez wywołującego w pool.run(task, options) bez wymagania własnej właściwości, więc zanieczyszczony Object.prototype.filename może zastąpić zamierzony moduł roboczy. Aplikacje są dotknięte tylko wtedy, gdy przekazują własny obiekt opcji jako drugi argument do pool.run(); wywołania bez tego argumentu używają zaufanego domyślnego obiektu opcji. Atakujący, który najpierw może zanieczyścić prototyp, może spowodować, że pula robocza załaduje wybrany przez atakującego JavaScript i może odczytać lub zmodyfikować dane zadań z uprawnieniami procesu gospodarza. Problem został naprawiony w wersji 2.1.2.

Tinypool przed wersją 2.1.1 konstruuje ThreadPool.options ze zwykłego obiektu opcji i odczytuje opcje execArgv i env w dist/index.js, co pozwala na skopiowanie wartości odziedziczonych z zanieczyszczonego Object.prototype do własnych właściwości i przekazanie ich do worker_threads.Worker. Atakujący, który najpierw może zanieczyścić którąkolwiek z tych właściwości, może spowodować, że każdy nowo utworzony worker załaduje wybrany przez atakującego JavaScript poprzez argumenty preload z linii poleceń lub NODE_OPTIONS, co prowadzi do wykonania kodu z uprawnieniami procesu gospodarza i możliwego dostępu do sekretów CI, materiałów do podpisywania lub artefaktów budowania. Problem został naprawiony w wersji 2.1.1.