CVE-2026-69214

Http4s to interfejs Scala dla usług HTTP. Przed wersjami 0.23.37 i 1.0.0-M48 pętla odczytu HTTP/2 w Ember analizuje 24-bitową zadeklarowaną długość ramki, ale czeka na buforowanie całego ładunku przed porównaniem go z SETTINGS_MAX_FRAME_SIZE. Nieuwierzytelniony peer może zadeklarować ładunek bliski 16 MiB na połączeniu, gdzie Ember reklamował 16 KiB, i albo ukończyć, albo powoli go przesyłać, powodując do 1024-krotną amplifikację pamięci na połączenie przed odrzuceniem ramki przez processFrame. Współdzielona pętla H2Connection.readLoop dotyczy serwerów i klientów z http2, podczas gdy konfiguracje z wyłączonym HTTP/2 są niezależne, a poprawka odrzuca zbyt duże ramki przed buforowaniem ich ładunków. Problem naprawiono w wersjach 0.23.37 i 1.0.0-M48.

Podatność w bibliotece Http4s (interfejs Scala dla usług HTTP) przed wersjami 0.23.35 i 1.0.0-M47. Gdy Ember otrzyma ramkę HTTP/2 HEADERS lub PUSH_PROMISE bez END_HEADERS, H2Connection buforuje blok nagłówków i kolejne fragmenty CONTINUATION bez ograniczenia rozmiaru, co pozwala zdalnemu peerowi wyczerpać pamięć sterty.

Podatność w bibliotece Http4s przed wersjami 0.23.35 i 1.0.0-M47. Parser HTTP/1.1 Ember akceptuje różniące się zduplikowane nagłówki Content-Length i używa ostatniej wartości zamiast odrzucić wiadomość, co umożliwia przemyt żądań CL.CL.

Http4s to interfejs Scala dla usług HTTP. W wersjach przed 0.23.35 i 1.0.0-M47 middleware klienta CookieJar używa niezakotwiczonych sprawdzeń podciągów zamiast dopasowania domeny i ścieżki zgodnego z RFC 6265. W efekcie cookie dla example.com może zostać wysłane do kontrolowanej przez atakującego nazwy hosta, takiej jak evilexample.com.

Podatność w bibliotece Http4s przed wersjami 0.23.35 i 1.0.0-M47. WebSocket FrameTranscoder.bodyLength odrzuca rozszerzone długości ładunku powyżej Integer.MAX_VALUE, ale dopuszcza ujemne 64-bitowe długości, co pozwala zdalnemu klientowi wysłać ramkę powodującą nieskończoną pętlę dekodowania i wyczerpanie zasobów.

Http4s to interfejs Scala dla usług HTTP. W wersjach przed 0.23.35 i 1.0.0-M47 ochrona przed powtórzeniem DigestAuth zapisuje lastNc plus jeden zamiast najwyższej zaakceptowanej wartości nonce-count. Gdy legalny klient wysyła nieciągłe wartości nc z powodu równoległych lub ponawianych żądań, przechowywany licznik pozostaje poniżej zaakceptowanego maksimum, co pozwala pasywnemu obserwatorowi na wielokrotne powtórzenie przechwyconego nagłówka Authorization.

Podatność w bibliotece Http4s przed wersjami 0.23.35 i 1.0.0-M47. Ember HeaderP.parse używa testu podciągu z rozróżnianiem wielkości liter dla wartości Transfer-Encoding i dekoduje bajty nagłówka z domyślnym zestawem znaków platformy, co prowadzi do niezgodności z pośrednikami zgodnymi z RFC i umożliwia przemyt żądań TE.CL lub TE.0.

W bibliotece Http4s (serwer Ember z włączonym HTTP/2) nie jest egzekwowane ograniczenie SETTINGS_MAX_CONCURRENT_STREAMS dla strumieni tworzonych przez drugą stronę. Jedno nieuwierzytelnione połączenie może otworzyć nieograniczoną liczbę strumieni, z których każdy zachowuje swój stan, aż do wyczerpania sterty. Ten sam problem występuje w ember-client przy ramkach PUSH_PROMISE, ponieważ parametr enablePush nie jest egzekwowany. Podatność naprawiono w wersjach 0.23.35 i 1.0.0-M47.

W bibliotece Http4s okno kontroli przepływu HTTP/2 w Ember jest uzupełniane na podstawie bajtów odebranych z sieci, a nie zużytych przez aplikację, a każdy strumień przechowuje dane w nieograniczonym kanale. Złośliwy peer może wysyłać treść szybciej, niż wolna lub nieodczytująca aplikacja ją konsumuje, co prowadzi do zatrzymania ładunków w stercie na serwerze lub kliencie Ember z włączonym withHttp2. Poprawka ogranicza kanał treści strumienia H2Connection, aby konsumpcja przez aplikację wymuszała backpressure. Podatność naprawiono w wersjach 0.23.35 i 1.0.0-M47.

Http4s to interfejs Scala dla usług HTTP. W wersjach przed 0.23.35 i 1.0.0-M47 dekoder fragmentów (chunk decoder) w Ember przycina token rozmiaru fragmentu i akceptuje wiodące znaki plus lub minus zamiast wymagać co najmniej jednej cyfry szesnastkowej zakończonej wymaganym CRLF. Gdy pośrednik przekazuje dane fragmentaryczne bez ponownego kodowania i interpretuje nieprawidłowe granice fragmentów inaczej, nieuwierzytelniony atakujący może przeprowadzić przemyt żądań TE.TE, omijając kontrolę pośrednika, zatruwając pamięci podręczne lub przejmując kolejkę żądań.