CVE-2026-65545

Wtyczka AI Engine w wersjach do 3.7.8 zawiera podatność typu Insecure Direct Object References (IDOR), która pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na dostęp do obiektów, do których nie powinien mieć uprawnień. Brak uwierzytelnienia przy odwołaniach do obiektów umożliwia manipulowanie identyfikatorami w celu uzyskania nieautoryzowanego dostępu.

Wtyczka AI Engine przed wersją 3.7.2 nie przeprowadza kontroli autoryzacji na jednej z funkcji przeznaczonych tylko dla administratorów, polegając zamiast tego na tokenie wydawanym anonimowym odwiedzającym. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na uruchamianie własnych zapytań AI przeciwko skonfigurowanemu kontu dostawcy właściciela witryny.

Wtyczka AI Engine dla WordPressa przed wersją 3.6.6 nie ogranicza ścieżki pliku podanej przez użytkownika przed jego odczytaniem i wysłaniem do zewnętrznego serwisu. Umożliwia to użytkownikom z kontem subskrybenta odczyt dowolnych plików z serwera i ich eksfiltrację. Wymaga to włączenia niepublicznej funkcji API; w przeciwnym razie problem osiągalny przez administratora, co w multisite pozwala administratorowi podstrony na odczyt konfiguracji sieci.

Wtyczka AI Engine dla WordPressa przed wersją 3.5.5 nie weryfikuje, czy użytkownik jest właścicielem rozmowy chatbota wskazanej przez identyfikator dostarczony przez klienta. Umożliwia to użytkownikom z dostępem na poziomie subskrybenta odczytywanie prywatnych rozmów innych użytkowników oraz przejmowanie ich rekordów rozmów, gdy funkcja dyskusji jest włączona.

Wersje AI Engine do 3.4.9 mają lukę, która pozwala na eskalację uprawnień edytora.