CVE-2026-64627

Parse Server przed wersjami 8.6.67 i 9.7.0-alpha.11 zawiera podatność, w której atakujący może ominąć kontrolę dostępu walidatora Cloud Function, dodając "prototype.constructor" do nazwy funkcji w URL. Powoduje to pominięcie całej kontroli dostępu, umożliwiając nieuwierzytelnionym wywołanie funkcji chronionych walidatorami.

Parse Server przed wersjami 8.6.3 i 9.1.1-alpha.4 jest podatny na atak, w którym nieautoryzowany napastnik może sfałszować token uwierzytelniający Google z algorytmem 'alg: "none"', co pozwala na logowanie się jako dowolny użytkownik powiązany z kontem Google bez znajomości jego danych uwierzytelniających.

Parse Server to open source backend, który można wdrożyć na dowolnej infrastrukturze działającej na Node.js. W wersjach przed 8.6.0-alpha.2, przepływ pracy GitHub CI jest wyzwalany w sposób, który przyznaje podwyższone uprawnienia GitHub Actions, dając dostęp do sekretów GitHub i uprawnień zapisu zdefiniowanych w przepływie pracy. Kod z forka lub skrypty cyklu życia mogą być potencjalnie uwzględnione. Dotyczy to tylko infrastruktury CI/CD repozytorium, w tym publicznych forków GitHub z włączonym GitHub Actions. Problem został naprawiony w wersji 8.6.0-alpha.2 oraz commitach 6b9f896 i e3d27fe.

Parse Server przed wersjami 5.5.2 i 6.2.1 jest podatny na zanieczyszczenie prototypu, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu poprzez parser BSON MongoDB.

Parse Server w wersjach od 9.0.0 do 9.10.0-alpha.5 oraz od 8.2.2 do 8.6.86 zwraca komunikaty błędów walidacji GraphQL, które ujawniają nazwy wymaganych niestandardowych pól wejściowych, nawet gdy publiczna introspekcja jest wyłączona (graphQLPublicIntrospection: false, domyślnie). Klient posiadający tylko publiczny identyfikator aplikacji, bez sesji użytkownika, klucza głównego ani klucza konserwacji, może wywołać błędy walidacji, aby poznać nazwy wymaganych pól niestandardowych w klasach, które już zna po nazwie, częściowo omijając cel ukrywania schematu poprzez wyłączenie publicznej introspekcji. Nie są ujawniane żadne przechowywane dane, poświadczenia, nazwy pól opcjonalnych, nazwy klas nieprzywoływanych ani nazwy funkcji Cloud Code.

Parse Server w wersjach od 9.0.0 do 9.10.0-alpha.6 oraz od 8.2.2 do 8.6.87 ujawnia nazwy klas docelowych wskaźników i relacji poprzez komunikaty błędów walidacji GraphQL i wymuszania typów, gdy publiczna introspekcja schematu jest wyłączona (graphQLPublicIntrospection: false, domyślnie). Ponieważ błędy te są generowane przed uwierzytelnieniem, autoryzacją lub uruchomieniem resolvera, nieuwierzytelniony klient posiadający tylko publiczny identyfikator aplikacji może wywołać błędy na polach wskaźników lub relacji, aby zrekonstruować ukryte nazwy klas schematu, częściowo omijając ochronę ukrywania schematu. Ujawniane są tylko metadane schematu (nazwy klas); żadne dane obiektów, poświadczenia ani rekordy użytkowników nie są ujawniane.

Parse Server w wersjach od 9.0.0 do 9.10.0-alpha.2 oraz od 8.6.83 i wcześniejszych zawiera podatność na trwałe XSS. Nieprawidłowo sformowany Content-Type pliku (np. 'image//svg+xml') omija blokadę rozszerzeń i jest przechowywany bez zmian, co w przypadku adapterów S3, GCS lub Azure powoduje, że przeglądarka interpretuje plik jako HTML i wykonuje osadzony skrypt.

Podatność w Parse Server umożliwia subskrybentowi LiveQuery odbieranie wartości pól obiektu, do których nie ma uprawnień odczytu. Problem występuje, gdy pojedyncza operacja zapisu zmienia zarówno pole obiektu, jak i uprawnienia ACL subskrybenta, powodując błędne przetwarzanie zdarzeń leave i enter.

Podatność w Parse Server pozwala na blokadę pętli zdarzeń Node.js poprzez wysłanie głęboko zagnieżdżonych operatorów zapytań $or, $and i $or w REST API lub LiveQuery. Przetwarzanie takich zapytań może prowadzić do wykładniczego czasu wykonania, co uniemożliwia obsługę innych żądań.

Podatność w Parse Server umożliwia ominięcie domyślnej blokady rozszerzeń plików poprzez przesłanie pliku z niestandardowym lub złożonym rozszerzeniem oraz niebezpiecznym typem treści. Pozwala to adapterom pamięci masowej, takim jak S3 i GCS, na serwowanie aktywnej treści dostarczonej przez atakującego, co prowadzi do przechowywanego cross-site scripting (XSS).