CVE-2026-63765

Chatwoot przed wersją 4.9.0 pozwalał uwierzytelnionym administratorom kont na przenoszenie Portali, Reguł Automatyzacji, Makr i Kanałów Twilio do innych kont przez parametr account_id. Może to złamać izolację dzierżawców i spowodować ekspozycję danych między kontami, nieautoryzowane zmiany konfiguracji lub utratę dostępu do przeniesionych zasobów.

Chatwoot to pakiet do obsługi klienta. Od wersji 2.14.0 do przed 4.13.0 istniała podatność Pre-Account Takeover (Pre-ATO) w przepływie uwierzytelniania Chatwoot. Ponieważ potwierdzenie e-mail nie było wymagane przed aktywacją konta, atakujący mógł wstępnie zarejestrować adres e-mail, którego nie posiadał, i ustawić hasło. Jeśli prawowity właściciel tego e-maila później zalogował się do Chatwoot za pomocą Google OAuth (lub innego dostawcy OmniAuth), przepływ OAuth po cichu potwierdzał istniejące konto bez unieważniania wstępnie ustawionych danych uwierzytelniających atakującego. Atakujący mógł następnie nadal logować się za pomocą hasła, które pierwotnie wybrał, i uzyskiwać dostęp do wszelkich danych, które ofiara później wprowadziła do panelu, w tym PII, kluczy API i innych wrażliwych informacji. Podatność została naprawiona w wersji 4.13.0.

Podatność SQL Injection w Chatwoot w wersjach od 2.2.0 do 4.11.2 występuje w API filtrów konwersacji i kontaktów. Atakujący z uwierzytelnieniem może wstrzyknąć dowolne zapytania SQL przez parametry filtrów typu data lub liczba.

W chatwoot do wersji 4.11.2 funkcja Webhooks::Trigger w bibliotece lib/webhooks/trigger.rb nie waliduje argumentu url, co prowadzi do podatności na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF). Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.