CVE-2026-61598
WysokieCVSS 7.1Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 35 - wyżej niż 35% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Podatność w bibliotece djust (wersje przed 1.0.7) dotyczy domyślnego handlera zdarzenia `update_model` w `ModelBindingMixin`, który pozwala klientowi ustawić dowolny publiczny atrybut widoku poprzez WebSocket, a nie tylko pola powiązane z `dj-model=`. Ochrona opiera się jedynie na odrzucaniu nazw z prefiksem `_`, 14-elementowej denylistcie wewnętrznych pól frameworka oraz opcjonalnej allowliście, która domyślnie zezwala na wszystko. W efekcie atakujący może modyfikować atrybuty takie jak `account_id`, `is_admin` czy `total_price`, jeśli są publiczne i istnieją w widoku.
Ocena ryzyka
Atakujący może zmieniać stan biznesowy i autoryzacyjny aplikacji (np. identyfikator konta, flagę administratora, cenę), co prowadzi do eskalacji uprawnień lub manipulacji danymi. Ryzyko jest wysokie, ponieważ allowlista jest domyślnie wyłączona, a konwersja typów ułatwia atak (np. `"true"` staje się wartością logiczną True).
Rekomendacja
Zaktualizuj djust do wersji 1.0.7 lub nowszej. Jeśli aktualizacja nie jest możliwa, ustaw jawnie `allowed_model_fields` na minimalną listę pól możliwych do powiązania w każdym widoku używającym `dj-model` (lub dziedziczącym po LiveView) i nie przechowuj stanu autoryzacji/własności w publicznych atrybutach widoku.
Inne podatności w djust
Zobacz wszystkie- CVE-2026-61594Krytyczne
djust przed wersją 1.0.7 ma podatność w transporcie WebSocket, która omija standardowe mechanizmy autoryzacji Django (takie jak LoginRequiredMixin, PermissionRequiredMixin itp.) oraz bramkę dla personelu w rozszerzeniu administracyjnym. Autoryzacja mounta odbywa się przez check_view_auth, a nie przez łańcuch View.dispatch(), co pozwala anonimowym lub nieuprzywilejowanym klientom na otwarcie WebSocket i wywołanie handlerów widoków, w tym administracyjnych.
- CVE-2026-113731Niskie
Narzędzie MCP find_handlers_for_template w python/djust/mcp/server.py w wersjach od 0.9.0 do 1.0.10, 1.1.7, 1.2.4 i 1.3.0rc8 przyjmuje istniejącą ścieżkę bezwzględną szablonu i odczytuje ją bez ograniczenia do katalogów projektu. Lokalny klient MCP może wykorzystać narzędzie jako wyrocznię istnienia i czytelności plików oraz uzyskać fragmenty pasujące do wzorca atrybutów z plików czytelnych dla procesu djust.
- CVE-2026-61599Wysokie
Podatność w bibliotece djust (przed wersją 1.0.7) pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi WebSocket na wywołanie importu dowolnego modułu Pythona poprzez spreparowaną ścieżkę widoku. Import wykonywany jest przed weryfikacją klasy LiveView i autoryzacją, a lista dozwolonych modułów jest domyślnie otwarta (fail-open) i używa luźnego dopasowania.
- CVE-2026-61596Wysokie
djust przed wersją 1.0.7 nie egzekwuje autoryzacji na poziomie obiektu (get_object + has_object_permission) na trzech ścieżkach renderowania: początkowym renderowaniu HTTP GET, nawigacji SPA url_change oraz osadzonych widokach podrzędnych {% live_render %}. Uwierzytelniony użytkownik może wyświetlać i działać na obiektach, do których nie ma uprawnień, co jest klasycznym IDOR. Problem naprawiono w wersji 1.0.7.
- CVE-2026-61589Średnie
W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 ścieżka WebSocket (handle_mount i ViewRuntime._build_request) odtwarza HttpRequest bez nagłówka HTTP_HOST, przez co get_host() zwraca "testserver". Powoduje to błędne rozwiązywanie dzierżawcy (tenant) na ścieżce live — przy STRICT_MODE=False może dojść do ujawnienia danych między dzierżawcami, a przy domyślnym ustawieniu do zwracania pustych wyników. Problem naprawiono w wersji 1.0.7.
- CVE-2026-61588Średnie
W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 przypisanie instancji modelu Django do publicznego atrybutu widoku powodowało serializację całego obiektu do klienta bez listy zabronionych pól wrażliwych. W efekcie do przeglądarki trafiały takie dane jak hash hasła, flagi uprawnień (is_staff, is_superuser), tokeny i inne dane osobowe. Problem naprawiono w wersji 1.0.7.
- CVE-2026-61597Średnie
Przed wersją 1.0.7, wiele wbudowanych tagów szablonów komponentów djust renderuje URL dostarczony przez programistę/użytkownika w atrybucie href/action, uciekając go HTML-em, ale nie walidując schematu URL. Ucieczka HTML zapobiega wydostaniu się z atrybutu, ale nie neutralizuje URI javascript:, więc URL taki jak javascript:alert(document.cookie) trafia dosłownie do <a href="javascript:alert(document.cookie)"> i wykonuje się w sesji ofiary po kliknięciu.
- CVE-2026-61592Wysokie
W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 sesje SSE były identyfikowane wyłącznie przez wybrany przez klienta parametr session_id, bez powiązania z uwierzytelnionym użytkownikiem. Atakujący, który pozna session_id ofiary, mógł połączyć się z endpointem wiadomości i wywoływać handlery zdarzeń działające w kontekście tożsamości i stanu ofiary.
- CVE-2026-61591Wysokie
W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 dla widoków korzystających z migawek stanu, pole state_json osadzone w stronie klienta było przywracane po ponownym połączeniu jako zaufany stan widoku bez weryfikacji integralności. Klient mógł edytować niepodpisany state_json i wstrzyknąć dowolne atrybuty widoku, np. ustawić is_admin na True lub zmienić account_id/balance.
- CVE-2026-61595Wysokie
djust zapewnia reaktywne renderowanie po stronie serwera w stylu Phoenix LiveView dla Django z wydajnością opartą na Rust. W wersjach przed 1.0.7 izolacja djust.tenants była wymuszana tylko na ścieżce HTTP; bieżący najemca był przechowywany w threading.local() i ustawiany wyłącznie przez TenantMiddleware, więc na ścieżce live (WebSocket/SSE) get_current_tenant() zawsze zwracał None, a menedżer QuerySet zawodził w trybie OPEN, ujawniając wiersze wszystkich najemców. Problem naprawiono w wersji 1.0.7.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
djust provides Phoenix LiveView-style reactive server-side rendering for Django with Rust-powered performance. Prior to version 1.0.7, `djust.mixins.model_binding.ModelBindingMixin` provides a default `update_model` event handler and is part of the LiveView base MRO, so every LiveView exposes it. It `setattr`s a view attribute whose name is client-supplied (`field`), gated only by: reject `_`-prefixed names; reject a 14-entry denylist of framework internals (`FORBIDDEN_MODEL_FIELDS`); optional `allowed_model_fields` which defaults to None = allow all; and `hasattr` existence. As a result, a client can set any public, existing view attribute — not just the fields actually bound with `dj-model=` in the rendered template. The denylist covers framework plumbing but nothing about developer business/authz state, and the allowlist is opt-in (off by default). A developer who binds one `dj-model="search"` input and also keeps `self.account_id` / `self.is_admin` / `self.total_price` as view state does not realize a client can set ALL of them via `{type:event, event:"update_model", params:{field, value}}` over the WebSocket. Type coercion matches the target attribute's type (so `"true"` -> bool True), aiding the attacker. This issue is fixed in djust 1.0.7. As a workaround, set `allowed_model_fields` explicitly on every view using dj-model (or subclassing LiveView) to the minimal list of bindable fields; do not keep authorization/ownership state in public view attributes that share the view with dj-model bindings.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

