CVE-2026-57852

Grav CMS przed wersją 2.0.13 zawiera podatność na wstrzyknięcie szablonów po stronie serwera w parametrach akcji e-mail, która pozwala edytorom stron o niskich uprawnieniach na wykonywanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego. Atakujący mogą wstrzyknąć ładunki Twig przy użyciu niezabezpieczonego filtra find w polach tematu, treści, do lub od wiadomości e-mail, aby osiągnąć zdalne wykonanie kodu podczas przesyłania formularzy.

Grav CMS przed wersją 2.0.13 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w walidacji ustawień wtyczki Flex Objects. Uwierzytelniony użytkownik może przesłać plik ZIP zawierający kod PHP, omijając walidację nazw za pomocą notacji tablicowej, i umieścić pliki PHP w katalogu głównym serwera, co prowadzi do ich wykonania.

W Grav CMS w wersjach 2.0.7 do 2.0.10 wykryto podatność polegającą na braku walidacji w pełni kwalifikowanych wywołań metod statycznych (Class::method) w dyrektywach dynamicznych blueprintów. Funkcja Blueprint::isSafeDynamicCall() stosuje listę blokowanych wywołań tylko do ciągów niezawierających '::'. Osoba z uprawnieniami edytora stron (admin.pages) może umieścić dyrektywę w frontmatterze strony, która wywołuje dowolną publiczną statyczną metodę PHP z kontrolowanymi argumentami. Możliwe jest odczytanie dowolnych plików i tworzenie/kopiowanie plików i katalogów.

Grav CMS przed wersją 2.0.0-beta.2 zawiera wiele podatności umożliwiających wykonanie kodu. Trzy niebezpieczne wywołania unserialize() w komponentach Scheduler\JobQueue, Framework\Cache\Adapter\FileCache oraz Session deserializują niezaufane dane bez ograniczeń klas, co pozwala na wstrzyknięcie obiektów PHP i, poprzez łańcuch gadżetów, na zdalne wykonanie kodu. Dodatkowo, polecenie git clone w InstallCommand nie zabezpiecza parametrów branch, url i path, co umożliwia wstrzyknięcie poleceń systemowych podczas instalacji wtyczek/motywów (wymaga dostępu administratora). Występuje również obejście bloklisty Twig (wstrzyknięcie szablonów po stronie serwera).

Grav to system zarządzania treścią oparty na plikach. W wersjach przed 1.7.42 istniała podatność na wstrzykiwanie szablonów po stronie serwera, która umożliwiała zdalne wykonanie kodu poprzez nieblokowanie niektórych funkcji wbudowanych w rozszerzenie Twig.

Grav to system zarządzania treścią oparty na plikach. Wersje przed 1.7.42 są podatne na wstrzykiwanie szablonów po stronie serwera, co umożliwia zdalne wykonanie kodu przez użytkownika z uprawnieniami do edycji stron.

Grav CMS przed wersją 2.0.16 zawiera podatność na obejście walidacji pochodzenia w metodach Uri::referrer() i Pages::referrerRoute(), które sprawdzają nagłówek Referer za pomocą niezakotwiczonego dopasowania prefiksu (str_starts_with) bez ogranicznika końcowego. Atakujący kontrolujący domenę zaczynającą się od pochodzenia ofiary (np. https://example.com.attacker.tld) może wysłać żądanie z takim Refererem, które będzie traktowane jako pochodzące z tego samego pochodzenia, omijając kontrolę opartą na Refererze.

Grav CMS przed wersją 2.0.16 ma podatność czasową w funkcji Utils::verifyNonce(), która używa porównania nie w stałym czasie (operator ===) zamiast hash_equals() do walidacji nonce CSRF. Atakujący mogą mierzyć różnice czasu odpowiedzi, aby odzyskać prawidłowe nonce bajt po bajcie.

Grav CMS przed wersją 2.0.16 nie filtruje tablic konfiguracyjnych systemu, witryny i motywu w piaskownicy renderowania Twig, co pozwala edytorom treści na odczyt wrażliwych wartości konfiguracyjnych. Atakujący z uprawnieniami do edycji treści strony mogą uzyskać dostęp do surowych tablic konfiguracyjnych, w tym sekretów takich jak dane uwierzytelniające do pamięci podręcznej, używając notacji kropkowej w szablonach Twig, omijając ograniczenia config_denied_paths.

Grav CMS przed wersją 2.0.16 zawiera podatność na przechodzenie poza katalog (path traversal) w funkcji Twig media_directory(), która nie waliduje ścieżek systemu plików, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na enumerację i dostęp do plików poza zamierzonym zakresem. Atakujący z uprawnieniami do tworzenia stron mogą podać dowolne ścieżki systemu plików do media_directory() i użyć dozwolonego akcesora ścieżek na obiektach Medium do odczytu zawartości dowolnych plików pasujących do skonfigurowanych rozszerzeń mediów, do których proces serwera WWW ma dostęp.