CVE-2026-56425
WysokieCVSS 8.8Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 17 - wyżej niż 17% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Implementacja uwierzytelniania Azure Active Directory (AAD) zawierała wiele słabości w przepływie autoryzacji OAuth 2.0, umożliwiających atakującym ominięcie ważnych zabezpieczeń protokołu. Podatność dotyczy m.in. wycieku identyfikatora sesji, braku rotacji sesji po zalogowaniu, słabego stanu OAuth, braku wymogu HTTPS oraz podatności na wstrzykiwanie do logów.
Ocena ryzyka
Organizacja narażona jest na przejęcie sesji użytkownika, ataki typu session fixation, fałszowanie żądań międzywitrynowych (CSRF), przechwycenie kodów autoryzacyjnych i tokenów dostępowych w postaci jawnego tekstu oraz manipulację dziennikami zdarzeń, co może prowadzić do naruszenia poufności i integralności danych.
Rekomendacja
Należy natychmiast zastosować dostarczoną łatkę, która wprowadza kryptograficznie losową wartość stanu OAuth, jednorazową walidację stanu, rotację identyfikatora sesji po uwierzytelnieniu, wymóg HTTPS dla URI przekierowania oraz sanityzację parametrów błędów OAuth w logach.
Powiązane podatności
- CVE-2026-123614Krytyczne
W imgproxy od wersji 4.0.0 do 4.0.16 występuje przepełnienie liczb całkowitych w loaderze ICO, które pozwala zdalnym atakującym wywołać przepełnienie bufora sterty poprzez spreparowaną wartość data_size. Atakujący może przesłać spreparowany obraz ICO, w którym data_size powoduje zawinięcie alokacji w vips/icoload.c, uszkadzając pamięć sterty, co prowadzi do awarii procesu lub wykonania kodu.
- CVE-2026-123551Krytyczne
OpenAM od wersji 14.0.0 do 16.1.4 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym odczytać aktywne tokeny sesji z WebSocketu powiadomień. Atakujący mogą obejść sprawdzenie przeznaczone tylko dla agentów poprzez niezwalidowane wewnętrzne przekierowanie na starszych punktach końcowych Liberty ID-FF, zbierając tokeny iPlanetDirectoryPro w celu przejęcia sesji użytkowników i administratorów.
- CVE-2026-123550Krytyczne
OpenAM przed wersją 16.1.4 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w usłudze SAML v2.0 service provider, która akceptuje niepodpisane asercje w powiązaniach ECP (PAOS) i HTTP-Artifact, gdy WantAssertionsSigned ma wartość false. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą przesłać sfałszowane asercje, aby uzyskać sesje jako dowolny zmapowany użytkownik, w tym administrator, i przejąć logowanie jednokrotne do aplikacji zależnych.
- CVE-2026-123549Krytyczne
OpenAM przed wersją 16.1.4 nie egzekwuje listy Valid Creation Attributes podczas samodzielnej rejestracji, co pozwala anonimowym atakującym ustawić zastrzeżone atrybuty, w tym członkostwo w grupach. Atakujący mogą zarejestrować się przez starszy punkt końcowy REST samoobsługi lub przepływ User Self-Service, aby dołączyć do grup administracyjnych i uzyskać pełną kontrolę administracyjną nad OpenAM.
- CVE-2026-124060Krytyczne
W urządzeniu TOTOLINK CA300-PoE w wersji 6.2c.884 wykryto podatność w funkcji UploadCustomModule w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi. Manipulacja argumentem File prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany.
- CVE-2026-124059Krytyczne
Wykryto podatność bezpieczeństwa w urządzeniu TOTOLINK CA300-PoE w wersji 6.2c.884. Podatna jest funkcja setWiFiWdsAddConfig w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi, gdzie manipulacja argumentem ApCliKeyStr prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można zainicjować zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.
- CVE-2026-124058Krytyczne
Zidentyfikowano słabość w urządzeniu TOTOLINK CA300-PoE w wersji 6.2c.884. Podatna jest funkcja setWiFiRepeaterConfig w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi, gdzie manipulacja argumentem ApCliKeyStr może prowadzić do przepełnienia bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został udostępniony publicznie i może być wykorzystany w atakach.
- CVE-2026-124057Krytyczne
W TOTOLINK CA300-PoE 6.2c.884 odkryto lukę w zabezpieczeniach funkcji setWiFiMultipleConfig w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi. Manipulacja argumentem Key1Str1 prowadzi do przepełnienia bufora, a atak można zainicjować zdalnie. Exploit został publicznie udostępniony i może być wykorzystany.
- CVE-2026-123966Krytyczne
W urządzeniu Tenda AC19 w wersji 16.03.10.07 wykryto podatność w funkcji saveParentControlInfo w pliku /goform/saveParentControlInfo. Manipulacja argumentem deviceId powoduje przepełnienie bufora na stercie. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.
- CVE-2026-120984Krytyczne
W komponencie zarządzania klientami serwera Keycloak wykryto błąd. Podczas tworzenia lub importu klienta z włączonymi usługami autoryzacji system nie czyści prawidłowo atrybutu sesji używanego podczas konfiguracji. Uwierzytelniony atakujący z uprawnieniami do zarządzania klientami może ominąć mechanizmy bezpieczeństwa i przesłać złośliwą politykę JavaScript, która jest wykonywana na serwerze.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
The Azure Active Directory (AAD) authentication implementation contained multiple weaknesses in its OAuth 2.0 authorization flow that could allow attackers to bypass important security guarantees provided by the protocol. The application used the PHP session identifier (session_id()) as the OAuth state parameter. Because session identifiers are long-lived authentication credentials, exposing them in OAuth redirect URLs could leak valid session tokens through browser history, HTTP Referer headers, reverse proxies, access logs, or third-party infrastructure involved in the authentication flow. If obtained by an attacker, the leaked session identifier could potentially be used for session hijacking. Additionally, the implementation did not regenerate the session identifier after successful authentication, leaving authenticated sessions susceptible to session fixation attacks where an attacker forces a victim to use a known session identifier before login and later reuses that identifier after authentication. The OAuth state value was also not implemented as a dedicated, single-use nonce. This weakened CSRF protections and increased the risk of replay attacks against the OAuth callback process. The authentication flow further failed to enforce HTTPS for the configured OAuth redirect URI. If a non-HTTPS redirect URI was used, OAuth authorization codes and access tokens could traverse the network in plaintext, exposing sensitive credentials to network attackers. Finally, OAuth error responses containing attacker-controlled GET parameters were logged verbatim. An attacker could inject control characters or crafted log content, leading to log forging, log injection, or corruption of audit records. The fix introduces: * A dedicated cryptographically random OAuth state value. * Single-use state validation and invalidation. * Constant-time state comparison using hash_equals(). * Session identifier rotation after successful authentication. * Enforcement of HTTPS-only redirect URIs. * Sanitized and length-limited logging of OAuth error parameters. AAD Authentication Plugin (OAuth 2.0 / Azure Active Directory integration)
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

