CVE-2026-55764

Klever-Go przed wersją 1.7.19 zawiera podatność w dekodowaniu pól split-royalty, które mogą zawierać wartości większe niż core.HundredPercent, a sumowanie w akumulatorach uint32 może spowodować zawinięcie sumy do zera i ominięcie walidacji. Ścieżki wypłat royalty kredytują każdą nadmierną kwotę i po cichu odrzucają ujemną resztę, co pozwala na tworzenie niepokrytych aktywów KLV lub innych. Problem naprawiono w wersji 1.7.19.

Klever-Go przed wersją 1.7.19 zawiera podatność w rozliczeniach rynkowych, gdzie odczytuje ReferralPercentage z oferty, a Royalties.MarketPercentage na żywo w momencie zakupu. Właściciel aktywa może utworzyć ważną ofertę, a następnie użyć AssetTrigger UpdateRoyalties, aby połączone wartości procentowe przekroczyły cenę oferty. Wykonanie zakupu płaci kwoty referral i royalty bezwarunkowo, podczas gdy computeMarketOwnerAmount pomija nieujemną resztę sprzedawcy, co pozwala na kredytowanie większej ilości waluty niż zapłacono. Problem naprawiono w wersji 1.7.19.

Klever-Go to implementacja protokołu blockchain Klever w języku Go. Przed wersją 1.7.19 funkcja processPercentageRoyaltiesTransfer w core/kapp/accounts/accounts.go wywołuje SubFromBalance po pętli podziału i po wczesnym powrocie, gdy royaltiesToPay <= 0. computeSplitRoyalties odrzuca tylko wtedy, gdy splitToPay > royaltiesToPay, więc prawidłowy podział PercentTransferPercentage = 10000 zużywa dokładnie 100 procent puli tantiem, ustawia royaltiesToPay na zero i zwraca przed obciążeniem konta źródłowego. Odbiorca podziału otrzymuje pełną kwotę tantiem, podczas gdy nadawca nic nie płaci, a licznik podaży nie jest aktualizowany, co pozwala na nieograniczoną inflację transferowanego KDA poza księgami. Właściciel KDA musi skonfigurować tantiemę TransferPercentage z 100-procentowym podziałem, po czym każdy transfer zasobu przez posiadacza wyzwala bicie; ścieżka processFixedRoyaltiesTransfer nie jest dotknięta, ponieważ obciąża źródło przed dystrybucją. Problem jest naprawiony w wersji 1.7.19.

Klever-Go, implementacja protokołu blockchain Klever w Go, w wersjach od 1.7.14 do 1.7.17 jest podatna na zdalnie wyzwalany atak DoS. Serwery REST są uruchamiane z domyślnym serwerem HTTP Go bez skonfigurowanych limitów (ReadHeaderTimeout, ReadTimeout, MaxHeaderBytes), co pozwala na trzymanie połączeń otwartych w nieskończoność, prowadząc do wyczerpania deskryptorów plików.

Klever-Go w wersjach 1.7.14 do 1.7.17 jest podatny na zdalnie wyzwalany atak DoS przez nieograniczone tworzenie gorutyn. Obsługa bezpośrednich wiadomości tworzy nową gorutynę dla każdej wiadomości przed sprawdzeniem antiflood, co pozwala pojedynczemu peerowi na wysłanie strumienia wiadomości i przeciążenie węzła.

Klever-Go w wersjach 1.7.14 do 1.7.17 jest podatny na panikę z powodu nil-wskaźnika wywołaną przez transakcję protobuf z pominiętym polem RawData. Brak sprawdzenia nil przed dereferencją tx.RawData.Version w txVersionChecker.CheckTxVersion powoduje crash całego procesu węzła, co może doprowadzić do zatrzymania łańcucha.

Klever-Go, implementacja protokołu blockchain Klever w Go, w wersjach przed 1.7.18 ma podatność na wyczerpanie zasobów w synchronizatorach trie danych konta. Błędy w ścieżkach błędów powodują trwałe zużycie slotów throttlera, co może doprowadzić do zatrzymania synchronizacji i awarii bootstrapu. Poprawka w wersji 1.7.18.

Klever-Go przed wersją 1.7.18 jest podatny na amplifikację tablicy skrótów w logice obsługi żądań P2P resolvera. Małe skompresowane żądanie (442 bajty) może rozwinąć się do 200 000 wpisów skrótów, powodując zdalną amplifikację pamięci i CPU.

Klever-Go przed wersją 1.7.20 ma podatność w weryfikacji podpisu nagłówka, gdzie nieużywane bity dopełnienia PubKeysBitmap są liczone do kworum dwóch trzecich walidatorów. Złośliwy producent bloków może ustawić te bity, aby osiągnąć wymagane kworum bez prawdziwej liczby podpisów, osłabiając bezpieczeństwo konsensusu.

Podatność w Klever-Go (implementacja protokołu blockchain Klever) przed wersją 1.7.17. Tryb tylko do odczytu (read-only) nie był wymuszany w ścieżkach usuwania i aktualizacji kontraktów, co pozwalało kontraktom wywołanym w trybie tylko do odczytu na modyfikację stanu łańcucha.