CVE-2026-55065

Podatność w Vikunja przed wersją 2.2.1 umożliwia nieautoryzowany dostęp do skrótów udostępnień oraz pobieranie i usuwanie załączników plików w całej instancji. Błąd autoryzacji w endpointach LinkSharing.ReadAll i GetTaskAttachment pozwala na eskalację uprawnień do poziomu administratora.

Vikunja przed wersją 2.4.0 pozwala na masowe przypisanie wartości project_view_id w żądaniu POST /api/v1/projects/{project}/views/{view}/buckets/{bucket}. Sprawdzanie uprawnień weryfikuje, że bucket należy do projektu i widoku z URL, ale nie sprawdza docelowego widoku w ciele żądania, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi przenieść bucket należący do atakującego do widoku Kanban innej dzierżawy.

Vikunja przed wersją 2.4.0 ma podatność w punkcie końcowym POST /api/v1/projects/{project}/views/{view}/buckets/{bucket}/tasks. Autoryzacja sprawdza tylko projekt, widok i kubełek z URL, ale nie sprawdza uprawnień do zadania, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi odczytać i modyfikować zadania z innych dzierżaw.

Vikunja od wersji 2.3.0 do 2.4.0 pozwala użytkownikowi z uprawnieniem Write (ale nie Admin) na odłączenie współdzielonego projektu podrzędnego od hierarchii nadrzędnej poprzez wysłanie parent_project_id równego 0 w POST /api/v1/projects/{project}. Sprawdzanie autoryzacji pomija wymóg Admin dla wartości zerowej, co pozwala na obejście zabezpieczenia wprowadzonego dla CVE-2026-35595.

Vikunja od wersji 0.21.0 do 2.4.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi, który może czytać projekt źródłowy, na umieszczenie jego duplikatu pod dowolnym docelowym projektem nadrzędnym. Sprawdzanie uprawnień w operacji duplikacji pomija wymóg zapisu do projektu nadrzędnego, co pozwala na wstrzyknięcie treści do hierarchii innego użytkownika lub zespołu.

Vikunja do wersji 2.4.0 zawiera podatność polegającą na pomyleniu typów podmiotów (principal-type confusion), gdzie podmioty LinkSharing z identyfikatorem N są traktowane jak podmioty użytkowników z users.id == N w trzech kontrolach uprawnień pozbawionych sprawdzenia typu. Atakujący z JWT link-share może usuwać ofiary z zespołów, wyliczać i usuwać boty użytkowników ofiar lub czytać listy zespołów, wykorzystując kolizje identyfikatorów w przestrzeni autoincrement.

Vikunja w wersjach od 0.24.0 do 2.3.0 zawiera podatność BOLA w punkcie końcowym GET /api/v1/projects/{project}/views/{view}/tasks. Punkt końcowy ładuje widok projektu z ścieżki URL bez weryfikacji uprawnień. Posiadacz tokena linku udostępniania może odczytać rekordy kanban bucket (tytuły bucketów i pełny obiekt created_by) z dowolnego widoku w instancji. Brak autoryzacji umożliwia również wykrywanie istnienia projektów/widoków (oracle 404 vs non-404). Treści zadań pozostają ograniczone do własnego projektu udostępnienia.

Vikunja od wersji 0.22.0 do 2.3.0 nie waliduje typu principal w zarządzaniu tokenami API. Link-share JWT z pasującym ID może być użyty do zarządzania tokenami innego użytkownika.