CVE-2026-53660

OpenAM od wersji 13.0.0 do 16.1.2 ma podatność na odbity XSS w endpointzie OAuth2 authorize z parametrem display=wap. Strona zgody odzwierciedla wartości pochodzące z żądania bez kodowania HTML, co pozwala atakującemu na wykonanie JavaScriptu w kontekście OpenAM, kradzież sesji lub ciasteczek, ujawnienie tokenów CSRF i działania z uprawnieniami ofiary. Wymagany jest co najmniej jeden zarejestrowany klient OAuth2, ale atakujący nie musi go kontrolować.

W OpenAM ścieżka uwierzytelniania klienta private_key_jwt używa ClientJwksResolverCache bez niezawodnego powiązania buforowanego resolvera jwks_uri i zweryfikowanego asercji z oczekiwanym clientID w ClientCredentialsReader. Atakujący kontrolujący dowolnego zarejestrowanego klienta z opublikowanymi kluczami, w tym uzyskanego przez otwartą rejestrację dynamiczną, może uwierzytelnić się jako inny klient, którego klucze są udostępnione przez jwks_uri, i wystawiać tokeny w jego imieniu w różnych realmach w tym samym procesie OpenAM. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM GroovySandboxValueFilter pozwala uwierzytelnionemu autorowi skryptów po stronie serwera na ucieczkę z sandboxa pomimo domyślnych list dozwolonych i zabronionych klas. Użytkownik taki jak RealmAdmin podrealm, który może tworzyć lub edytować skrypty w kontekście wykonywanym, może wywoływać polecenia systemu operacyjnego jako konto serwera aplikacji OpenAM, przekraczając granicę administracji realmem i kompromitując JVM oraz wszystkie obsługiwane realmy. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM moduł uwierzytelniania OAuth2 aktualizuje istniejące konto lokalne atrybutami profilu, które mogą zawierać userPassword i inetUserStatus, przepisując hasło na nazwę użytkownika i reaktywując wyłączone konta. Brak filtrowania OAuth.removeRestrictedAccountUpdateAttributes pozwala tym polom poświadczeń i statusu dotrzeć do aktualizacji konta. Przy włączonym tworzeniu kont powtarzane logowanie OAuth powoduje, że domyślny łańcuch ldapService akceptuje nazwę użytkownika jako identyfikator i hasło, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu przejąć konto lokalne bez interakcji z dostawcą tożsamości. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM OAuthTokenStore odczytuje identyfikatory tokenów dostarczone przez wywołującego ze wspólnego Core Token Store (CTS) bez przestrzeni nazw przeznaczonej tylko dla OAuth, a OAuthAdapter akceptuje wiersz, którego BLOB rzekomo zawiera token OAuth, bez powiązania zaufanego typu CTS i weryfikacji integralności. Atakujący, który może umieścić kontrolowany JSON w CTS pod znanym identyfikatorem tokenu, na przykład przez Push Registration, a następnie anonimowe wywołanie zwrotne SNS w włączonym realmie, może wygenerować tokeny bearer OAuth i tokeny ID OpenID Connect z wybranym podmiotem, klientem, realmem i zakresem. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM anonimowe wywołanie zwrotne SNS Push Notification obsługiwane przez SnsMessageResource po wygaśnięciu messageId z dyspozytora w pamięci sięga do predykatu blob CTS, traktuje klucze najwyższego poziomu blob jako nazwy klas Java dla Class.forName i deserializuje kontrolowany przez atakującego JSON przez Jackson. Użytkownik o niskich uprawnieniach, który rozpocznie Push Registration i uzyska messageId, wspólny sekret i wyzwanie, może poczekać na wygaśnięcie, zastąpić trwały blob przez anonimowe wywołania zwrotne i wywołać ładowanie i konstrukcję klas w JVM OpenAM. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM SessionRequestHandler w punkcie końcowym zarządzania sesjami nie wymusza kontroli własności ani uprawnień, gdy użytkownik o niskich uprawnieniach odpytuje informacje o sesji w środowiskach z stanowym przechowywaniem sesji. Wnioskujący znający identyfikator tożsamości celu może pobrać aktywne poświadczenia sesji innego użytkownika, w tym konta o wyższych uprawnieniach, i użyć ich do przejęcia tej sesji. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM w wersjach przed 16.1.1 niektóre punkty końcowe federacji w niedomyślnej konfiguracji klastrowej niekonsekwentnie kodują parametry dostarczane przez użytkownika, renderowane do HTML w ścieżce przekierowania cookie-hash SAML2. Nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić użytkownika do otwarcia spreparowanego żądania i wykonania skryptu w domenie OpenAM. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

W OpenAM w wersjach przed 16.1.1 punkt końcowy autoryzacji OAuth 2.0 i OpenID Connect nie koduje wystarczająco parametrów dostarczanych przez użytkownika, zanim szablony FormPostResponse.ftl i checkSession.ftl wyrenderują je do HTML w trybie odpowiedzi form_post. Nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić użytkownika do otwarcia spreparowanego żądania autoryzacji i wykonania skryptu w domenie OpenAM. Problem naprawiono w wersji 16.1.1.

OpenAM przed wersją 16.1.1 ma podatność w operacji addSessionListener w /sessionservice, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na zarejestrowanie dowolnego adresu URL powiadomień bez wymaganego tokena administracyjnego lub aplikacji klienckiej. Serwer OpenAM może wysyłać żądania wychodzące do kontrolowanego przez atakującego miejsca, potencjalnie ujawniając dane powiadomień sesyjnych.