CVE-2026-53615

Blkid w util-linux przed wersją 2.26rc-1 pozwala lokalnym użytkownikom na wykonywanie dowolnego kodu.

Podatność CVE-2016-2779 w narzędziu runuser w util-linux pozwala lokalnym użytkownikom na ucieczkę do sesji nadrzędnej poprzez spreparowane wywołanie ioctl TIOCSTI, które wprowadza znaki do bufora wejściowego terminala.

Funkcja mkostemp w login-utils w util-linux, gdy jest używana nieprawidłowo, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie kolizji nazw plików oraz potencjalnie innych ataków.

W util-linux w wersjach od 2.39.1 do 2.41.4 oraz od 2.42 do 2.42.1 narzędzie SUID mount odczytuje kontrolowaną przez atakującego zmienną środowiskową LIBMOUNT_FORCE_MOUNT2 za pomocą getenv(), co pozwala lokalnemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach wymusić nieatomową, starszą ścieżkę montowania bind. Przy montowaniu bind w /etc/fstab autoryzowanym przez user lub users i chronionym przez nosuid, noexec lub nodev, atakujący może wykorzystać wyścig między początkowym montowaniem bind a ponownym montowaniem stosującym te flagi bezpieczeństwa i wykonać program SUID z tymczasowo niechronionego montowania, potencjalnie uzyskując uprawnienia roota.

Podatność w util-linux w wersjach 2.17 do 2.41.6, 2.42 do 2.42.3 oraz 2.42.4 gdy używana jest legacy ścieżka mount(2) bez /proc. Ograniczone żądania mount od nie-roota walidują cel /etc/fstab przed ponownym rozwiązywaniem ścieżki. Lokalny użytkownik z niskimi uprawnieniami, autoryzowany przez wpis fstab z opcją user lub users, może użyć renameat2(RENAME_EXCHANGE) do podmiany komponentu ścieżki i przekierować autoryzowany mount do lokalizacji należącej do roota, np. montując zawartość kontrolowaną przez atakującego nad /etc/sudoers.d, uzyskując uprawnienia roota.

Podatność w util-linux w wersjach 2.39 do 2.41.4 oraz 2.42 do 2.42.1. SUID mount utility w hook_owner.c wykonuje operacje chmod() i lchown() oparte na ścieżce na wcześniej zwalidowanym celu montowania. Lokalny użytkownik z niskimi uprawnieniami, autoryzowany przez wpis /etc/fstab z opcją user lub users oraz opcją X-mount.mode, X-mount.owner lub X-mount.group, może użyć renameat2(RENAME_EXCHANGE) do wyścigu z zapisywalnym przodkiem celu i przekierować uprzywilejowaną zmianę właściciela lub trybu do ścieżki należącej do roota, potencjalnie uzyskując uprawnienia roota.

util-linux w wersjach do 2.41.5 i 2.42.2 nie sprawdza statusu wyjścia pomocnika montowania przed uruchomieniem haków po zamontowaniu, co pozwala nieuprzywilejowanym użytkownikom na wykonywanie uprzywilejowanych operacji na istniejących systemach plików. Atakujący mogą wykorzystać haki X-mount.idmap lub X-mount.owner do klonowania systemów plików z odziedziczonymi bitami suid lub modyfikowania uprawnień docelowych i-węzłów po awarii pomocnika, osiągając eskalację uprawnień.

Wada w util-linux: Ograniczone punkty montowania (bind mounts) pobierają ścieżkę źródłową z fstab, ale nie przypinają tego źródła przed uprzywilejowanym montowaniem. Lokalny nieuprzywilejowany użytkownik, który może zastąpić autoryzowane źródło lub zapisywalny katalog nadrzędny, może przekierować SUID mount(8) do powiązania innego katalogu hosta. Jeśli wpis fstab ustawia również X-mount.owner, X-mount.group lub X-mount.mode, root zmienia właściciela lub tryb na przekierowanym i-węźle.

Opcja nsenter --join-cgroup otwiera docelowy plik cgroup.procs jako root i pozostawia ten deskryptor pliku otwarty po późniejszych zmianach przestrzeni nazw i poświadczeń oraz po execve(). Ponieważ jądro sprawdza późniejsze migracje cgroup przy użyciu poświadczeń z pierwotnego otwarcia, program uruchomiony w kontrolowanym przez atakującego celu może odziedziczyć zdolność roota do przenoszenia procesów hosta między cgroup. Po użyciu --join-cgroup przez uprzywilejowanego operatora wobec tego celu, nieuprzywilejowany użytkownik może migrować i kończyć niepowiązane procesy roota.

W bibliotece libblkid pakietu util-linux wykryto podatność polegającą na użyciu zwolnionej pamięci sterty (use-after-free). Podczas skanowania zagnieżdżonych partycji, wskaźnik do wpisu partycji nadrzędnej staje się nieaktualny po realokacji tablicy, co umożliwia atakującemu odczyt z nieprawidłowego obszaru pamięci.