CVE-2026-5187
KrytyczneStreszczenie
W funkcji DecodeObjectId() w pliku wolfcrypt/src/asn.c występują dwa potencjalne miejsca, w których może dojść do zapisu poza granicami bufora. Pierwsze z nich polega na tym, że sprawdzenie granic waliduje tylko jeden dostępny slot przed zapisaniem dwóch wartości OID, co umożliwia zapis 2 bajtów poza granicami, gdy outSz wynosi 1. Drugie dotyczy sytuacji, w której wielu wywołujących przekazuje rozmiar decOid (64 bajty na platformach 64-bitowych) zamiast liczby elementów MAX_OID_SZ (32), co pozwala na akceptację stworzonych OID z 33 lub więcej łukami, co prowadzi do zapisu poza końcem przydzielonego bufora.
Ocena ryzyka
Wykorzystanie tej podatności może prowadzić do nieautoryzowanego zapisu w pamięci, co może skutkować awarią aplikacji lub potencjalnym zdalnym wykonaniem kodu. Organizacje mogą być narażone na ataki, które mogą prowadzić do utraty danych lub przejęcia kontroli nad systemem.
Rekomendacja
Zaleca się aktualizację biblioteki wolfcrypt do najnowszej wersji, która naprawia te problemy z walidacją. Dodatkowo, należy przeprowadzić audyt kodu źródłowego w celu identyfikacji i naprawy podobnych problemów z bezpieczeństwem.
Powiązane podatności
- CVE-2026-96207Krytyczne
Nieprawidłowa walidacja certyfikatów w Microsoft Partner Center pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na podniesienie uprawnień w sieci.
- CVE-2026-94510Krytyczne
Obejście autoryzacji przez klucz kontrolowany przez użytkownika w Microsoft Bookings pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na podniesienie uprawnień w sieci.
- CVE-2026-88131Krytyczne
Podatność deserializacji niezaufanych danych w Microsoft Dataverse umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu przez sieć.
- CVE-2026-77900Krytyczne
Brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji w Azure App Service umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu zdalne wykonanie kodu przez sieć.
- CVE-2026-69435Krytyczne
Brak autoryzacji w Azure SRE Agent umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.
- CVE-2026-84249Krytyczne
IBM Guardium Data Protection w wersjach 12.2 i 12.2.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonywanie dowolnych operacji zarządzających z powodu braku uwierzytelniania dla krytycznej funkcji.
- CVE-2026-80381Krytyczne
IBM Guardium Data Protection w wersjach 12.0, 12.1 i 12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonywanie nieautoryzowanych instrukcji SQL z powodu podatności SQL injection.
- CVE-2026-75875Krytyczne
IBM Guardium Data Protection w wersjach 12.0, 12.1 i 12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu podatności path traversal.
- CVE-2026-107726Krytyczne
Hazelcast przed wersjami 5.4.5, 5.5.10 i 5.6.1 zawiera błąd niewłaściwej walidacji danych od złośliwego klienta, co umożliwia dowolny odczyt z pamięci heap i poza-heap członka klastra oraz przestrzeni adresowej procesu JVM. Ta sama wada może spowodować awarię członków klastra, a w niektórych konfiguracjach Hazelcast Enterprise Edition uszkodzenie pamięci z możliwym wykonaniem dowolnego kodu. Problem naprawiono w wersjach 5.4.5, 5.5.10, 5.6.1 i 5.7.0.
- CVE-2026-107722Krytyczne
fast-jwt od wersji 6.2.0 do 6.3.0 może błędnie zaklasyfikować tekst klucza publicznego RSA jako sekret HMAC, gdy klucz zawiera nie-białe znaki przed nagłówkiem PEM. W src/crypto.js funkcja performDetectPublicKeyAlgorithms przycina białe znaki, ale publicKeyPemMatcher pozostaje zakotwiczony na początku, więc komentarze, znaki kontrolne, znaki o zerowej szerokości lub tekst opakowujący mogą uniemożliwić wykrycie PEM i doprowadzić do użycia HMAC. Atakujący znający bajty klucza publicznego może podpisać dowolne oświadczenia HS256 tym materiałem publicznym, gdy HS256 jest wywnioskowany lub dozwolony, co skutkuje obejściem uwierzytelniania lub autoryzacji. Lista dozwolonych algorytmów tylko asymetrycznych zapobiega atakowi. Problem naprawiono w wersji 6.3.0.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
Two potential heap out-of-bounds write locations existed in DecodeObjectId() in wolfcrypt/src/asn.c. First, a bounds check only validates one available slot before writing two OID arc values (out[0] and out[1]), enabling a 2-byte out-of-bounds write when outSz equals 1. Second, multiple callers pass sizeof(decOid) (64 bytes on 64-bit platforms) instead of the element count MAX_OID_SZ (32), causing the function to accept crafted OIDs with 33 or more arcs that write past the end of the allocated buffer.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS