CVE-2026-50135

Hugo to generator statycznych stron. W wersjach po v0.123.0 i przed v0.165.0 dowiązania symboliczne w katalogach nadrzędnych nie były usuwane podczas bezpośrednich wyszukiwań zasobów, co pozwalało obejść ograniczenia ścieżek. Atakujący mogący umieścić dowiązanie symboliczne w zamontowanym katalogu może spowodować, że funkcje takie jak resources.Get i os.ReadFile odczytają pliki spoza zamierzonych granic projektu i ujawnią ich zawartość w zbudowanej witrynie.

Hugo od wersji v0.161.0 wykonuje narzędzia Node w modelu uprawnień Node, ale TailwindCSS — domyślnie na liście security.exec.allow — wymaga bardzo permisywnej konfiguracji (--allow-addons, --allow-child-process, --allow-worker). W rezultacie ograniczenia wprowadzone w poprawce do GHSA-x597-9fr4-5857 mogą być obejściem, pozwalając narzędziu Node wywołanemu podczas budowania na odczyt i zapis plików poza katalogiem roboczym projektu. Dotyczy wersji po v0.43; problem naprawiono w v0.165.0 poprzez usunięcie tailwindcss z domyślnej listy security.exec.allow. Użytkownicy niekorzystający z TailwindCSS lub budujący tylko zaufane strony nie są dotknięci. Obejściem jest zdefiniowanie restrykcyjnej listy security.exec.allow w hugo.toml.

Domyślny renderer bloków kodu w Hugo zapisuje wartości atrybutów pochodzące z ciągu informacyjnego bloku kodu do wygenerowanego HTML bez ich escapowania. Nowy kod w markup/internal/attributes/attributes.go konwertuje każdą wartość atrybutu z bajtów na string, pomijając escapowanie, a funkcja RenderAttributes escapuje tylko wartości, które nadal są bajtami, więc jej gałąź escapowania nigdy nie jest osiągana. Cudzysłów w wartości atrybutu może zakończyć atrybut i umożliwić dodanie kolejnego atrybutu, w tym obsługi zdarzeń, co prowadzi do wykonania skryptu dla każdego odwiedzającego stronę.

Hugo nie sprawdza adresu IP, do którego faktycznie łączy się klient HTTP podczas pobierania zasobów przez resources.GetRemote. Lista dozwolonych security.http.urls sprawdza tylko tekst URL, a nie rzeczywisty adres docelowy, co pozwala na dostęp do wewnętrznych zasobów.

Hugo 0.162.0 dodał tailwindcss do domyślnej listy AllowChildProcess, co powoduje, że proces Node.js uruchamiany dla TailwindCSS ma uprawnienia do uruchamiania procesów potomnych. Top-level kod w tailwind.config.js może wykonać dowolne polecenia, omijając model uprawnień Node.js.

Podatność w Hugo od wersji v0.162.0 do v0.163.0 pozwala na obejście polityki bezpieczeństwa blokującej żądania do adresów IPv4 typu loopback, wewnętrznych i cloud-metadata. Polityka sprawdzała tylko notację dziesiętną z kropkami, co umożliwiało użycie alternatywnych kodowań IPv4 (całkowitoliczbowego, szesnastkowego lub ósemkowego) do ominięcia blokady. W rezultacie, gdy szablon przekazuje niezaufany URL do funkcji resources.GetRemote, a platforma używa resolwera cgo, te kodowania pozwalają na wysyłanie żądań do wewnętrznych usług i punktów końcowych cloud-metadata w środowiskach hostowanych lub CI.

Podatność w Hugo (wersje 0.123.0 do 0.163.0) pozwala na ominięcie zabezpieczeń wirtualnego systemu plików. Błąd w funkcji RootMappingFs.statRoot powoduje, że dowiązania symboliczne wewnątrz zamontowanych katalogów mogą wskazywać na pliki poza drzewem montowania, co umożliwia odczyt dowolnych plików dostępnych dla użytkownika uruchamiającego Hugo.

Hugo od wersji 0.60.0 do 0.163.3 domyślnie renderował bloki kodu Markdown bez odpowiedniego escapowania HTML w atrybutach class i data-lang. Info-string zawierający cudzysłów i kod JavaScript mógł opuścić atrybut i wstrzyknąć aktywny skrypt.

W Hugo od wersji 0.91.0 do 0.162.0 funkcja resources.GetRemote nie ponownie weryfikuje docelowych adresów URL po przekierowaniach HTTP 3xx, co pozwala na ominięcie polityki bezpieczeństwa security.http.urls. Atakujący może przekierować żądanie do zabronionego hosta, a Hugo pobierze z niego zasoby.

Hugo przed wersją 0.162.0 akceptuje pliki treści w różnych formatach znaczników. Pliki mapowane na typ text/html (np. .html w /content) są emitowane bezpośrednio do renderowanej strony, co umożliwia atak XSS.